Γράφει ο Γαληνός Ιωσήφ
Εξειδικευμένος Φυσικοθεραπευτής

Η οσφυαλγία ή ο πόνος στην μέση μπορεί να εκδηλωθεί με δύο τρόπους σαν χρόνια οσφυαλγία και να διαρκεί μήνες ή χρόνια και σαν οξεία οσφυαλγία ή λουμπάγκο.

Η χειρότερη εξέλιξη της οσφυαλγίας είναι η ισχιαλγία. Ισχιαλγία ονομάζεται ο πόνος που ξεκινά από τη μέση και καταλήγει στο πόδι σε διαφορετικό κάθε φορά ύψος και μπορεί να φθάσει μέχρι τα δάκτυλα και το πέλμα.

Η ισχιαλγία είναι μία κατάσταση επείγουσα και πρέπει πάντοτε να εξετάζεται από γιατρό. Ο κίνδυνος σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η χρονιότητα. Εάν η κατάσταση παραμείνει χωρίς θεραπεία τότε ο πόνος θα γίνει μόνιμος, η μείωση της αισθητικότητας θα γίνει πλήρης αναισθησία και η απλή δυσλειτουργία των μυών, θα εξελιχθεί σε πλήρη παράλυση του κάτω άκρου.
ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Από πλευράς συμπτωμάτων η οξεία οσφυαλγία εκδηλώνεται με οξύ, αιφνίδιο συνήθως πόνο στη μέση, που αντανακλά μέχρι τους γλουτούς ενώ ταυτόχρονα εμφανίζεται μια αντανακλαστική σύσπαση των μυών της μέσης και ο ασθενής λαμβάνει ασυναίσθητα μια σκολιωτική (λοξή) στάση κάθε φορά που σηκώνεται όρθιος.

Ο πόνος είναι τόσο ισχυρός στην αρχή που μπορεί να ακινητοποιήσει το άτομο για πολλές ώρες στη θέση που πρωτοεμφανίστηκε.

Το αίτιο τις περισσότερες φορές είναι η άρση (σήκωμα) κάποιου βάρους με λάθος τρόπο. Το άτομο έχει την αίσθηση ότι κάτι έσπασε στη μέση του, αισθάνεται έντονο πόνο και παρατάει το βάρος που κρατά κραυγάζοντας από τον πόνο.

Άλλες φορές η κρίση εμφανίζεται 1 με 2 ημέρες μετά την άρση του βάρους ή μετά το άνοιγμα κάποιου συρταριού ή μετά από πολλή ώρα σκύψιμο και εργασία σε χαμηλό τραπέζι ή μετά από στροφή της μέσης κλπ. Συνήθως κάθε ασθενής έχει τον δικό του τρόπο έναρξης της κρίσης.

Η κρίση συνήθως διατηρείται για 4 με 5 ημέρες και βαθμιαία παρέρχεται.
ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Μια μη επείγουσα αξιολόγηση για τον έλεγχο της ισχιαλγίας περιλαμβάνει φυσική εξέταση και έλεγχο της δύναμης των μυών, των αντανακλαστικών και των αισθήσεών τους προκειμένου να προσδιορισθεί κατά πόσο το πρόβλημα προέρχεται από συμπιεσμένο νεύρο. Πιθανόν είναι επίσης να χρειαστεί ακτινογραφία, μαγνητική ή αξονική τομογραφία ή ηλεκτρομυογραφία (μελέτη αγωγιμότητας του νεύρου).

Ακτινολογικός έλεγχος είναι απαραίτητος και σε περιπτώσεις που τα συμπτώματα επιμένουν. Διότι τότε μπορεί να μην είναι η ίδια γνωστή και παλαιά νόσος αλλά κάτι καινούργιο όπως για παράδειγμα κάποιο μικρό κάταγμα σπονδύλου από οστεοπόρωση την οποία έχει αποκτήσει η ασθενής αλλά δεν το γνωρίζει. Εάν ακόμη ο ασθενής παρουσιάζει και πυρετό ή άλλα γενικά συμπτώματα, τότε χρήσιμος θα είναι και ένας αιματολογικός εργαστηριακός έλεγχος. Όλες αυτές βέβαια οι εξετάσεις θα γίνουν φυσικά, αφού ο ασθενής αισθανθεί λίγο καλύτερα και μπορεί να κινηθεί χωρίς μεγάλο πόνο.
ΠΡΟΛΗΨΗ

Η πρόληψη επιτυγχάνεται μέσω:

Χρήση σκληρού στρώματος για τον ύπνο και κατά τον ύπνο η στάση του σώματος να είναι ανάσκελα ή στο πλάι.
Σωστών στάσεων και σωστή χρησιμοποίηση του σώματος στις καθημερινές δραστηριότητες. Εκείνοι που ασχολούνται με τον αθλητισμό να βελτιώσουν την τεχνική τους.
Ενθάρρυνσης δραστηριοτήτων, όπως είναι το κολύμπι, το βάδισμα, το ποδήλατο κ.λπ.
Αν θεωρηθεί απαραίτητο χρήση ειδικών ζωνών για έντονες δραστηριότητες, όχι για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Καθημερινής άσκησης με ειδικές ασκήσεις, που έχουν σχεδιαστεί από τον θεραπευτή και είναι προσαρμοσμένες ατομικά στον κάθε ασθενή.
Σε περίπτωση πόνου που επιμένει να απευθύνεστε σε έναν ειδικό που να μπορεί να αναγνωρίσει την αιτία.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Ο ασθενής από την αρχή της κρίσης μέχρι και για 15 με 20 ημέρες όταν είναι όρθιος θα πρέπει να φορά ζώνη οσφύος με μπανέλλες, την οποία στη συνέχεια μπορεί να την χρησιμοποιεί μόνον όταν πρόκειται να κουράσει τη μέση του όπως πχ σε πολύωρη ορθοστασία ή σε μεγάλο ταξίδι με το αυτοκίνητο.

Εκτός από τα φάρμακα που θα χρησιμοποιηθούν στη αρχική οξεία φάση, κατά καιρούς ο ασθενής μπορεί να χρησιμοποιεί συχνά μια αντιφλεγμονώδη αλοιφή την οποία θα επαλείφει με ελαφριά μάλαξη για να ξεκουράζει τους μυς της μέσης.
Η απώλεια μερικών κιλών, εάν υπάρχουν, βοηθά στην αποθεραπεία. Η κινησιοθεραπεία και η φυσικοθεραπεία πρέπει να γίνεται από ειδικούς. Η καλύτερη φυσικοθεραπεία για την σπονδυλική στήλη είναι το κολύμπι. Όσο περισσότερο κολυμπά κάποιος στην πισίνα ή τη θάλασσα τόσο ισχυρότερη κάνει την μέση του και τόσο καλύτερα αισθάνεται.

Το “κολύμπι” (υδροθεραπεία) θα αρχίσει αφού η κρίση έχει περάσει πλήρως, σε όσο το δυνατόν ζεστή θάλασσα ή πισίνα και στην αρχή ο ασθενής να χρησιμοποιεί κάποιο σωστικό μέσο (σωσίβιο) για ασφάλεια. Θεωρητικά εάν το άτομο κατορθώσει να προφυλάξει τη μέση του και να μην πάθει άλλη κρίση τα επόμενα δύο-τρία χρόνια τότε μπορεί να θεωρηθεί θεραπευμένος.

Η χρόνια οσφυαλγία συνήθως δεν καταλήγει στο χειρουργείο. Σε σπάνιες περιπτώσεις όταν προκαλεί έντονους πόνους και είναι εξαιρετικά επίμονη ή όταν ο ασθενής έχει κάποιο επάγγελμα στο οποίο η τέλεια λειτουργικότητα της μέσης του είναι απαραίτητη (όπως για παράδειγμα αθλητής), τότε οδηγείται στον Ορθοπεδικό για χειρουργική επέμβαση.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η θεραπεία θα εξαρτηθεί από την τελική διάγνωση και θα πρέπει να εξατομικευθεί στις ανάγκες του ατόμου.

Η συντηρητική μέθοδος περιλαμβάνει:

Αντιφλεγμονώδη φάρμακα όπως ασπιρίνη ή ibuprofen για να μειωθεί τυχόν οίδημα.
Φυσικοθεραπεία, που περιλαμβάνει ασκήσεις , με στόχο την ενδυνάμωση των μυών και την επαναφορά του εύρους κίνησης.
Φυσικοθεραπεία με Φυσικά μέσα
Βελονισμό

ΠΗΓΕΣ

Κοντζαηλίας Δ.Α., (2011). Φυσικοθεραπεία σε παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος, Εκδόσεις: University Studio Press, Θεσσαλονίκη.

The post Οσφυαλγία – Ισχιαλγία: Τρόποι αντιμετώπισης appeared first on PHYSIOLESVOS.

Η τεχνική “ξηρής βελόνας” μπορεί να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει την κίνηση σε αυχεναλίες

The post ΤΕΧΝΙΚΗ ΞΗΡΗΣ ΒΕΛΟΝΑΣ appeared first on PHYSIOLESVOS.

Ο βελονισμός παρέχει βραχυπρόθεσμη ανακούφιση του πόνου μετά από ολική αρθροπλαστική

από το περιοδικό Pain Medicine Journal (Pain Med. 2015 Jan 13. doi: 10.1111/pme.12685)

των Crespin D, Griffin KH, Johnson JR, Miller C, Finch MD, Rivard RL, Anseth S, Dusek JA.
(Division of Health Policy and Management, University of Minnesota School of Public Health, Minneapolis, Minnesota)

Η μελέτη αυτή εξετάζει το βελονισμό σαν συμπληρωματική θεραπεία στην αντιμετώπιση του μετεγχειρητικού πόνου, μέσα σε ένα συνολικό πρόγραμμα ολικής αρθροπλαστικής, εξετάζοντας σε ποιούς ασθενείς με ολική αρθροπλαστική ισχίου και γόνατος θα επιλεχθεί ο βελονισμός, αλλά και ποιά είναι η επίδραση του βελονισμού στην αντιμετώπιση του βραχυπρόθεσμου πόνου.
Λαμβάνοντας υπόψη τους κινδύνους στην χορήγηση των οπιοειδών φαρμάκων για την αντιμετώπιση του μετεγχειρητικού πόνου, μη φαρμακολογικές στρατηγικές θα πρέπει να εξετάζονται για ασθενείς μετά από ολική αρθροπλαστική.

Η μελέτη έλαβε μέρος στο Abbott Northwestern Hospital, ένα νοσοκομείο 630 κλινών στην Minneapolis της Minnesota από το 2010 έως 2012.
Το δείγμα περιελάμβανε 2.500 ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε ολική αρθροπλαστική ισχίου ή γόνατος.
Στο συνολικό κοινό πρόγραμμα των αρθροπλαστικών, ταυτόχρονα με την μετεγχειρητική φυσικοθεραπεία, προσφέρθηκε κατ ‘επιλογήν βελονισμός σε όλους τους ασθενείς, ως συμπληρωματική θεραπεία στην χορήγηση οπιοειδών για την αντιμετώπιση του πόνου.

Ο αυτοαναφερόμενος πόνος αξιολογήθηκε πριν και μετά την εφαρμογή βελονισμού, χρησιμοποιώντας μια κλίμακα από το 0-10 και κατηγοριοποιώντας τον ως ήπιο (0-4) και μέτριο ή σοβαρό πόνο (5-10).

Το 75% των ασθενών ακολούθησαν πρόγραμμα βελονισμού.
Οι γυναίκες (95% , CI: 1.22, 1.81) είχαν υψηλότερη απόδοση από την εφαρμογή του βελονισμού, σε σύγκριση με τους άνδρες και οι μη-λευκοί ασθενείς (95%, CI: 0,39, 0,78) είχαν χαμηλότερες αποδόσεις, σε σύγκριση με τους λευκούς ασθενείς. 
Ο μέσος όρος της βραχυπρόθεσμης μείωσης του πόνου ήταν 1,91 μονάδες (95%, CI: 1,83, 1,99), δηλαδή μείωση κατά 45% από τη μέση βαθμολογία προ-εφαρμογής. 
Το 40% των ασθενών ανέφεραν μέτριο/σοβαρό πόνο πριν από την εφαρμογή του βελονισμού, ενώ μόνο το 15% ανέφερε μέτριο/σοβαρό πόνο μετά τον βελονισμό.

Συμπερασματικά, ο βελονισμός μπορεί να είναι ένα αποτελεσματικό συμπλήρωμα στις φαρμακολογικές προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση του πόνου, μετά από ολική αρθροπλαστική ισχίου ή γόνατος.

πηγή: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25586769

The post Ο βελονισμός παρέχει βραχυπρόθεσμη ανακούφιση του πόνου μετά από ολική αρθροπλαστική appeared first on PHYSIOLESVOS.

 Από το περιοδικό Pain Medicine Journal (Pain Med. 2015 Jan 13. doi: 10.1111/pme.12685)

των Crespin D, Griffin KH, Johnson JR, Miller C, Finch MD, Rivard RL, Anseth S, Dusek JA.
(Division of Health Policy and Management, University of Minnesota School of Public Health, Minneapolis, Minnesota)

Η μελέτη αυτή εξετάζει το βελονισμό σαν συμπληρωματική θεραπεία στην αντιμετώπιση του μετεγχειρητικού πόνου, μέσα σε ένα συνολικό πρόγραμμα ολικής αρθροπλαστικής, εξετάζοντας σε ποιούς ασθενείς με ολική αρθροπλαστική ισχίου και γόνατος θα επιλεχθεί ο βελονισμός, αλλά και ποιά είναι η επίδραση του βελονισμού στην αντιμετώπιση του βραχυπρόθεσμου πόνου.
Λαμβάνοντας υπόψη τους κινδύνους στην χορήγηση των οπιοειδών φαρμάκων για την αντιμετώπιση του μετεγχειρητικού πόνου, μη φαρμακολογικές στρατηγικές θα πρέπει να εξετάζονται για ασθενείς μετά από ολική αρθροπλαστική.

Η μελέτη έλαβε μέρος στο Abbott Northwestern Hospital, ένα νοσοκομείο 630 κλινών στην Minneapolis της Minnesota από το 2010 έως 2012.
Το δείγμα περιελάμβανε 2.500 ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε ολική αρθροπλαστική ισχίου ή γόνατος.
Στο συνολικό κοινό πρόγραμμα των αρθροπλαστικών, ταυτόχρονα με την μετεγχειρητική φυσικοθεραπεία, προσφέρθηκε κατ ‘επιλογήν βελονισμός σε όλους τους ασθενείς, ως συμπληρωματική θεραπεία στην χορήγηση οπιοειδών για την αντιμετώπιση του πόνου.

Ο αυτοαναφερόμενος πόνος αξιολογήθηκε πριν και μετά την εφαρμογή βελονισμού, χρησιμοποιώντας μια κλίμακα από το 0-10 και κατηγοριοποιώντας τον ως ήπιο (0-4) και μέτριο ή σοβαρό πόνο (5-10).

Το 75% των ασθενών ακολούθησαν πρόγραμμα βελονισμού.
Οι γυναίκες (95% , CI: 1.22, 1.81) είχαν υψηλότερη απόδοση από την εφαρμογή του βελονισμού, σε σύγκριση με τους άνδρες και οι μη-λευκοί ασθενείς (95%, CI: 0,39, 0,78) είχαν χαμηλότερες αποδόσεις, σε σύγκριση με τους λευκούς ασθενείς. 
Ο μέσος όρος της βραχυπρόθεσμης μείωσης του πόνου ήταν 1,91 μονάδες (95%, CI: 1,83, 1,99), δηλαδή μείωση κατά 45% από τη μέση βαθμολογία προ-εφαρμογής. 
Το 40% των ασθενών ανέφεραν μέτριο/σοβαρό πόνο πριν από την εφαρμογή του βελονισμού, ενώ μόνο το 15% ανέφερε μέτριο/σοβαρό πόνο μετά τον βελονισμό.

Συμπερασματικά, ο βελονισμός μπορεί να είναι ένα αποτελεσματικό συμπλήρωμα στις φαρμακολογικές προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση του πόνου, μετά από ολική αρθροπλαστική ισχίου ή γόνατος.

πηγή: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25586769

The post Ο ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΕΧΕΙ ΒΡΑΧΥΠΡΟΘΕΣΜΗ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΟΛΙΚΗ ΑΡΘΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ appeared first on PHYSIOLESVOS.