Γράφει ο Γαληνός Ιωσήφ
Εξειδικευμένος Φυσικοθεραπευτής

Η οσφυαλγία ή ο πόνος στην μέση μπορεί να εκδηλωθεί με δύο τρόπους σαν χρόνια οσφυαλγία και να διαρκεί μήνες ή χρόνια και σαν οξεία οσφυαλγία ή λουμπάγκο.

Η χειρότερη εξέλιξη της οσφυαλγίας είναι η ισχιαλγία. Ισχιαλγία ονομάζεται ο πόνος που ξεκινά από τη μέση και καταλήγει στο πόδι σε διαφορετικό κάθε φορά ύψος και μπορεί να φθάσει μέχρι τα δάκτυλα και το πέλμα.

Η ισχιαλγία είναι μία κατάσταση επείγουσα και πρέπει πάντοτε να εξετάζεται από γιατρό. Ο κίνδυνος σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η χρονιότητα. Εάν η κατάσταση παραμείνει χωρίς θεραπεία τότε ο πόνος θα γίνει μόνιμος, η μείωση της αισθητικότητας θα γίνει πλήρης αναισθησία και η απλή δυσλειτουργία των μυών, θα εξελιχθεί σε πλήρη παράλυση του κάτω άκρου.
ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Από πλευράς συμπτωμάτων η οξεία οσφυαλγία εκδηλώνεται με οξύ, αιφνίδιο συνήθως πόνο στη μέση, που αντανακλά μέχρι τους γλουτούς ενώ ταυτόχρονα εμφανίζεται μια αντανακλαστική σύσπαση των μυών της μέσης και ο ασθενής λαμβάνει ασυναίσθητα μια σκολιωτική (λοξή) στάση κάθε φορά που σηκώνεται όρθιος.

Ο πόνος είναι τόσο ισχυρός στην αρχή που μπορεί να ακινητοποιήσει το άτομο για πολλές ώρες στη θέση που πρωτοεμφανίστηκε.

Το αίτιο τις περισσότερες φορές είναι η άρση (σήκωμα) κάποιου βάρους με λάθος τρόπο. Το άτομο έχει την αίσθηση ότι κάτι έσπασε στη μέση του, αισθάνεται έντονο πόνο και παρατάει το βάρος που κρατά κραυγάζοντας από τον πόνο.

Άλλες φορές η κρίση εμφανίζεται 1 με 2 ημέρες μετά την άρση του βάρους ή μετά το άνοιγμα κάποιου συρταριού ή μετά από πολλή ώρα σκύψιμο και εργασία σε χαμηλό τραπέζι ή μετά από στροφή της μέσης κλπ. Συνήθως κάθε ασθενής έχει τον δικό του τρόπο έναρξης της κρίσης.

Η κρίση συνήθως διατηρείται για 4 με 5 ημέρες και βαθμιαία παρέρχεται.
ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Μια μη επείγουσα αξιολόγηση για τον έλεγχο της ισχιαλγίας περιλαμβάνει φυσική εξέταση και έλεγχο της δύναμης των μυών, των αντανακλαστικών και των αισθήσεών τους προκειμένου να προσδιορισθεί κατά πόσο το πρόβλημα προέρχεται από συμπιεσμένο νεύρο. Πιθανόν είναι επίσης να χρειαστεί ακτινογραφία, μαγνητική ή αξονική τομογραφία ή ηλεκτρομυογραφία (μελέτη αγωγιμότητας του νεύρου).

Ακτινολογικός έλεγχος είναι απαραίτητος και σε περιπτώσεις που τα συμπτώματα επιμένουν. Διότι τότε μπορεί να μην είναι η ίδια γνωστή και παλαιά νόσος αλλά κάτι καινούργιο όπως για παράδειγμα κάποιο μικρό κάταγμα σπονδύλου από οστεοπόρωση την οποία έχει αποκτήσει η ασθενής αλλά δεν το γνωρίζει. Εάν ακόμη ο ασθενής παρουσιάζει και πυρετό ή άλλα γενικά συμπτώματα, τότε χρήσιμος θα είναι και ένας αιματολογικός εργαστηριακός έλεγχος. Όλες αυτές βέβαια οι εξετάσεις θα γίνουν φυσικά, αφού ο ασθενής αισθανθεί λίγο καλύτερα και μπορεί να κινηθεί χωρίς μεγάλο πόνο.
ΠΡΟΛΗΨΗ

Η πρόληψη επιτυγχάνεται μέσω:

Χρήση σκληρού στρώματος για τον ύπνο και κατά τον ύπνο η στάση του σώματος να είναι ανάσκελα ή στο πλάι.
Σωστών στάσεων και σωστή χρησιμοποίηση του σώματος στις καθημερινές δραστηριότητες. Εκείνοι που ασχολούνται με τον αθλητισμό να βελτιώσουν την τεχνική τους.
Ενθάρρυνσης δραστηριοτήτων, όπως είναι το κολύμπι, το βάδισμα, το ποδήλατο κ.λπ.
Αν θεωρηθεί απαραίτητο χρήση ειδικών ζωνών για έντονες δραστηριότητες, όχι για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Καθημερινής άσκησης με ειδικές ασκήσεις, που έχουν σχεδιαστεί από τον θεραπευτή και είναι προσαρμοσμένες ατομικά στον κάθε ασθενή.
Σε περίπτωση πόνου που επιμένει να απευθύνεστε σε έναν ειδικό που να μπορεί να αναγνωρίσει την αιτία.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Ο ασθενής από την αρχή της κρίσης μέχρι και για 15 με 20 ημέρες όταν είναι όρθιος θα πρέπει να φορά ζώνη οσφύος με μπανέλλες, την οποία στη συνέχεια μπορεί να την χρησιμοποιεί μόνον όταν πρόκειται να κουράσει τη μέση του όπως πχ σε πολύωρη ορθοστασία ή σε μεγάλο ταξίδι με το αυτοκίνητο.

Εκτός από τα φάρμακα που θα χρησιμοποιηθούν στη αρχική οξεία φάση, κατά καιρούς ο ασθενής μπορεί να χρησιμοποιεί συχνά μια αντιφλεγμονώδη αλοιφή την οποία θα επαλείφει με ελαφριά μάλαξη για να ξεκουράζει τους μυς της μέσης.
Η απώλεια μερικών κιλών, εάν υπάρχουν, βοηθά στην αποθεραπεία. Η κινησιοθεραπεία και η φυσικοθεραπεία πρέπει να γίνεται από ειδικούς. Η καλύτερη φυσικοθεραπεία για την σπονδυλική στήλη είναι το κολύμπι. Όσο περισσότερο κολυμπά κάποιος στην πισίνα ή τη θάλασσα τόσο ισχυρότερη κάνει την μέση του και τόσο καλύτερα αισθάνεται.

Το “κολύμπι” (υδροθεραπεία) θα αρχίσει αφού η κρίση έχει περάσει πλήρως, σε όσο το δυνατόν ζεστή θάλασσα ή πισίνα και στην αρχή ο ασθενής να χρησιμοποιεί κάποιο σωστικό μέσο (σωσίβιο) για ασφάλεια. Θεωρητικά εάν το άτομο κατορθώσει να προφυλάξει τη μέση του και να μην πάθει άλλη κρίση τα επόμενα δύο-τρία χρόνια τότε μπορεί να θεωρηθεί θεραπευμένος.

Η χρόνια οσφυαλγία συνήθως δεν καταλήγει στο χειρουργείο. Σε σπάνιες περιπτώσεις όταν προκαλεί έντονους πόνους και είναι εξαιρετικά επίμονη ή όταν ο ασθενής έχει κάποιο επάγγελμα στο οποίο η τέλεια λειτουργικότητα της μέσης του είναι απαραίτητη (όπως για παράδειγμα αθλητής), τότε οδηγείται στον Ορθοπεδικό για χειρουργική επέμβαση.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η θεραπεία θα εξαρτηθεί από την τελική διάγνωση και θα πρέπει να εξατομικευθεί στις ανάγκες του ατόμου.

Η συντηρητική μέθοδος περιλαμβάνει:

Αντιφλεγμονώδη φάρμακα όπως ασπιρίνη ή ibuprofen για να μειωθεί τυχόν οίδημα.
Φυσικοθεραπεία, που περιλαμβάνει ασκήσεις , με στόχο την ενδυνάμωση των μυών και την επαναφορά του εύρους κίνησης.
Φυσικοθεραπεία με Φυσικά μέσα
Βελονισμό

ΠΗΓΕΣ

Κοντζαηλίας Δ.Α., (2011). Φυσικοθεραπεία σε παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος, Εκδόσεις: University Studio Press, Θεσσαλονίκη.

The post Οσφυαλγία – Ισχιαλγία: Τρόποι αντιμετώπισης appeared first on PHYSIOLESVOS.

Τι είναι το Manual Therapy;

Η Θεραπεία με Χειρισμούς (ΜΤ) είναι ένα ειδικό κομμάτι της Φυσιοθεραπείας για την αποκατάσταση των νευρο-μυκων-σκελετικών προβλημάτων , βασιζόμενη στον κλινικό συλλογισμό, χρησιμοποιώντας πολύ εξειδικευμένες τεχνικές προσέγγισης, που περιλαμβάνουν χειρισμούς & θεραπευτικές ασκήσεις.

Η Ορθοπεδική Θεραπεία με Χειρισμούς εμπεριέχει και καθοδηγείται από τις διαθέσιμες επιστημονικές και κλινικές αποδείξεις και το βιο-ψυχοκοινωνικό πλαίσιο του κάθε ασθενή ξεχωριστά.

 Έλεγχος οσφυικής μοίρας σπονδυλικής στήλης

H Ιστορία του Manual Therapy

Πατέρας του Μanual Τherapy στην Ευρώπη είναι ο Ιπποκράτης, ο οποίος πάρα πολλές φορές τόνιζε στις ομιλίες του ότι είναι απαραίτητη η πλήρη γνώση της λειτουργίας της ΣΣ γιατί πολλές διαταραχές ξεκινούν από αυτή. Ο Γαληνός επίσης ανέφερε ότι τα νεύρα περνούν από την ΣΣ και μπορούν να τραυματιστούν σε αυτή την περιοχή.

Η πρώτη σχολή εκπαίδευσης ΜΤ στους νεότερους χρόνους ιδρύθηκε το 1897 από τον Andrew Still (χειρούργος στον Αμερικάνικο Εμφύλιο και αργότερα εργάστηκε σαν οστεοπαθητικός ) , ο οποίος ίδρυσε σχολή οστεοπαθητικής.

Στην Ευρώπη αρχικά το ΜΤ αντιμετωπίστηκε αρνητικά και με καχυποψία από την ιατρική κοινότητα. Η ανακάλυψη όμως του μηχανικού ρόλου της κήλης δίσκου στην δημιουργία διαφόρων νευρογενών συνδρόμων έκανε τους γιατρούς να μάθουν για την έλξη ή και για άλλες μεθόδους μηχανικής θεραπείας συμπεριλαμβανομένων των χειρισμών. Τότε συνέβη το παράδοξο κάποιοι από αυτούς να προσπαθούν να εκτελούν χειρισμούς μερικές φορές και κάτω από αναισθησία.

Έλξη οσφυικής μοίρας σπονδυλικής στήλης

Ο πρωταγωνιστής των ιατρικών χειρισμών ήταν ο JA.Mennell οστεοπαθητικός που δίδασκε κύρια σε φυσικοθεραπευτές. Μαθητής του ήταν ο Cyriax, του οποίου το βιβλίο ‘Τextbook of Orthopaedic Μedicine’ (1978) μέχρι και σήμερα θεωρείται κλασικό στην κλινική αξιολόγηση των κινητικών λειτουργιών. Ο Cyriax επινόησε μια σειρά τεχνικών των οποίων η ασφάλεια βασιζόταν στην πολύ καλή αξιολόγηση και στον έλεγχο των παραγόντων που μπορούν να δώσουν το καλύτερο αποτέλεσμα. O Cyriax μαζί με τους Kaltenborn και ο Maitland θεωρούνται οι 3 πρωτοπόροι στο χώρο του ΜΤ.

Ο Kaltenborn εφάρμοσε τεχνικές που στηρίζονται σε αρχές της αρθροκινηματικής (convex-concave) και πάλι η πολύ καλή αξιολόγηση είναι η βάση για την σωστή θεραπεία (trial treatment). Ο Maitland εφάρμοσε τεχνικές που η επιλογή τους στηριζόταν στην περιοχή του πόνου και την συμπεριφορά της άρθρωσης στον έλεγχο της κίνησης.

Γενικά το ΜΤ που εφαρμόζεται από εκπαιδευμένους θεραπευτές σχεδιάζεται έτσι ώστε να είναι οι ασφαλές και αποτελεσματικό. Αξίζει να αναφερθούν και άλλα σημαντικά ονόματα στην ανάπτυξη του ΜΤ όπως ο Paris, Stoddard, Lewit, Rocabardo, Mulligan. Τη δεκαετία του 90 ο Mark Jones με τον κλινικό συλλογισμό και ο David Butler με την κινητοποίηση νευρικού ιστού, διεύρυναν τον τρόπο σκέψης στο Manual Therapy.

Γράφει ο Φίλιππος Γκέκης PT, MT

Κινητοποίηση νευρικού ιστού

Κινητοποίηση νευρικού ιστού	Κινητοποίηση νευρικού ιστού
Χειρισμός αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης	Χειρισμός οσφυικής μοίρας σπονδυλικής στήλης

The post Τι είναι το Manual Therapy? appeared first on PHYSIOLESVOS.

Αξιολόγηση προγράμματος άσκησης με ασκήσεις ανάρτησης και push-ups σε ασθενείς με οσφυαλγία

των Kim GY, Kin SH.
από το περιοδικό Journal of Physical Therapy Science. 2013 December; 25(12):1575–1578.Στόχος αυτής της μελέτης ήταν να εξετάσει την επίδραση των ασκήσεων σταθερότητας της Ο.Μ.Σ.Σ. με την χρήση ασκήσεων ανάρτησης και push-ups. 

Αξιολογήθηκαν 30 ενήλικες ασθενείς με χρόνιο πόνο στην οσφύ. Χωρίστηκαν σε 3 ομάδες των 10 ατόμων, που τους ανατέθηκε κατά σειρά το αντίστοιχο πρόγραμμα: γενική φυσικοθεραπευτική αγωγή (PT), πρόγραμμα σταθεροποίησης της οσφυϊκής χώρας με την χρήση ασκήσεων ανάρτησης (Sling Ex)  και πρόγραμμα σταθεροποίησης της οσφυϊκής χώρας με την χρήση ασκήσεων ανάρτησης και εκτέλεση push-ups (Sling Ex + PU). 
Κάθε ομάδα ακολουθούσε το πρόγραμμά της για 30 λεπτά 3 φορές την εβδομάδα, σε σύνολο 6 εβδομάδων. 

Αξιολογήθηκαν ο Δείκτης Αναπηρίας Oswestry (ODI), η μυϊκή λειτουργία σε ηλεκτρομυογράφημα (sEMG), η δραστηριότητα των μυών της οσφυϊκής χώρας και το εμβαδόν της διατομής του πολυσχιδή μυ σε αξονική τομογραφία (CΤ), πριν και σε χρονικά διαστήματα 2, 4 και 6 εβδομάδων θεραπείας. 

Σημαντική μείωση της ODI παρατηρήθηκε σε όλες τις ομάδες θεραπείας και η αλλαγή αυτή ήταν μεγαλύτερη στις ομάδες Sling Ex και Sling Ex+PU σε σχέση με την ομάδα PT. 
Δεν υπήρξαν σημαντικές αλλαγές στην ηλεκτρομυογραφική δραστηριότητα στην ομάδα PT, ενώ σημαντικές αυξήσεις στην ηλεκτρομυογραφική δραστηριότητα όλων των οσφυϊκών μυών βρέθηκαν στις άλλες 2 ομάδες. Η αύξηση στην ηλεκτρομυογραφική δραστηριότητα του ορθού κοιλιακού, καθώς και των λοξών κοιλιακών ήταν μεγαλύτερη στην ομάδα Sling Ex+PU, απ’ οτι στις άλλες 2 ομάδες.

Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης δείχνουν ότι η άσκηση με ανάρτηση και ταυτόχρονα η εκτέλεση push-ups (ομάδα Sling Ex+PU) σε σχέση με την συνηθισμένη άσκηση σταθεροποίησης της οσφυϊκής χώρας, είναι αποτελεσματικότερη στην ενεργοποίηση και τη βελτίωση της λειτουργίας των οσφυϊκών μυών. 
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αυτος ο τρόπος άσκησης είναι ο βέλτιστος για την σταθεροποίηση της οσφυϊκής περιοχής.

πηγή:  http://www.neuracpt.com/Published_Articles_40.html

The post Αξιολόγηση προγράμματος άσκησης με ασκήσεις ανάρτησης και push-ups σε ασθενείς με οσφυαλγία appeared first on PHYSIOLESVOS.

Εκτός της φαρμακευτικής αγωγής, στη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας περιλαμβάνονται τα φυσικά μέσα, η άσκηση και τα βοηθήματα. Η παρέμβαση επικεντρώνεται στην ανακούφιση του πόνου, στην επιστροφή της κινητικότητας, και γενικότερα στην βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς.

Ποια φυσικά μέσα είναι κατάλληλα στην οστεοαρθρίτιδα

Πάγος

Η τοποθέτηση πάγου είναι μια συνήθης και πρακτική αντιμετώπιση του πόνου. Παγάκια και παγοθήκες, είναι εύκολα διαθέσιμα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο σπίτι. Τα παγάκια μπορούν τα τοποθετηθούν (μέσα σε πετσέτα-όχι απευθείας στο δέρμα) για 15 λεπτά 3-4 φορές ημερησίως.

Η πάγο-μάλαξη προκαλεί και αυτή ανακούφιση. Στην αρχή αισθάνεστε δροσιά που διαρκεί λίγα λεπτά, ακολουθεί μια αίσθηση καψίματος και κατόπιν μούδιασμα και ανακούφιση του πόνου. Η ενέργεια αυτή μπορεί να μειώσει και το πρήξιμο.

Θερμό

Η εφαρμογή θερμότητας χρησιμοποιήθηκε από παλιά στην ανακούφιση του πόνου και τη βελτίωση της κινητικότητας.

Η εφαρμογή θερμότητας χρησιμοποιήθηκε από παλιά στην ανακούφιση του πόνου και τη βελτίωση της κινητικότητας.

Μπορεί να εφαρμοστεί:

• επιφανειακά με θερμά επιθέματα-κομπρέσες, μπορεί να γίνει μέσω της υδροθεραπείας σε πισίνα ή και με εμβύθιση σε λουτρό παραφίνης (η μέθοδος χρησιμοποιείται ειδικά για να θερμάνει μικρές αρθρώσεις του χεριού, δάκτυλα, καρπού και πόδια)
• σε βάθος μέσω συσκευών διαθερμίας ή υπερήχων (το υπέρηχο πλεονεκτεί σε πόνο που προέρχεται από μαλακούς ιστούς και συνδέσμους). Ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα στα χέρια ανακουφίζονται βουτώντας τα χέρια τους σε χλιαρό νερό. Στην οστεοαρθρίτιδα του ισχίου και της σπονδυλικής στήλης μπορούμε να ακουμπήσουμε θερμά επιθέματα (κομπρέσες, πετσέτες) στα ισχία και τη μέση.

Μάλαξη

Περιλαμβάνει πλήξεις, θωπείες, ζυμώσεις-συμπιέσεις, δονήσεις των μυών και μαλακών ιστών. Η σωστή μάλαξη αυξάνει την ευλυγισία και βελτιώνει την κυκλοφορία.

Ο διαδερμικός ηλεκτρικός ερεθισμός (TENS)

Πρόκειται για μικρή συσκευή που μοιάζει στην όψη με ραδιόφωνο και μεταφέρει ηλεκτρικά ερεθίσματα μέσω ηλεκτροδίων που τοποθετούνται στη δερματική επιφάνεια στην περιοχή του πόνου. Τα TENS χρησιμοποιούνται στον οξύ πόνο και βοηθούν στην πρώιμη κινητοποίηση.

Πώς βοηθά η άσκηση

Οι ασθενείς που πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα βοηθούνται ποικιλοτρόπως με τις ασκήσεις. Η άσκηση μειώνει τους πόνους των αρθρώσεων και τη δυσκαμψία και αυξάνει την ευλυγισία και τη δύναμη.

Επιπλέον βοηθά στη μείωση του σωματικού βάρους, κάτι που είναι σημαντικό γιατί στους υπέρβαρους καταπονούνται περισσότερο οι αρθρώσεις.

Η άσκηση της οστεοαρθρίτιδας απαιτεί 30 λεπτά και πρέπει να γίνεται σχεδόν κάθε μέρα. Ξεκινήστε με ήπιες ασκήσεις, δυσκολεύοντας σταδιακά το πρόγραμμά σας, χωρίς να πιέζεστε, έτσι ώστε να ιδρώσετε αλλά συγχρόνως να μπορούσατε υποθετικά να συνομιλήσετε με κάποιον.

Τύποι ασκήσεων

Υπάρχουν τρεις (3) τύποι άσκησης που είναι κατάλληλοι

Ασκήσεις εύρους κίνησης των αρθρώσεων

Σκοπό έχουν να διατηρήσουν και να αυξήσουν το εύρος κίνησης των αρθρώσεων. Οι ασκήσεις αυτές αυξάνουν την ευλυγισία των ιστών, ιδιαίτερα όταν συνδυάζονται με ήπιες διατάσεις.

Οι μύες που διασχίζουν δύο αρθρώσεις όπως οι οπίσθιοι μηριαίοι, ο γαστροκνήμιος, οι καμπτήρες του ισχίου, οι παρασπονδυλικοί συχνά γίνονται σφιχτοί και βραχύνονται, προκαλώντας κακή στάση και πόνο. ‘Τεντώνοντας’ αυτούς τους μυς με ασκήσεις εύρους κίνησης βελτιώνεται η μηχανική του σώματος, η στάση και η λειτουργικότητα.

Ασκήσεις ενδυνάμωσης

Οι ασκήσεις αυτής της κατηγορίας πρέπει να γίνονται κάθε μέρα (εκτός αν ο ασθενής πονά) με σκοπό να αυξήσουν τη μυϊκή δύναμη. Μπορούν να γίνουν με τρόπο ισομετρικό (ασκείται δύναμη χωρίς να αλλάζει το μήκος του μυός) ή ισοτονικά με αντίσταση.

Οι δυνατοί μύες βοηθούν στην στήριξη και προφυλάσσουν τις προσβεβλημένες αρθρώσεις.

Αεροβικές ασκήσεις

Βελτιώνουν τη σωματική ικανότητα, μειώνουν τον πόνο και αυξάνουν την αντοχή. Αεροβικές ασκήσεις είναι η δυναμική βάδιση, το ποδήλατο, η κολύμβηση. Μπορούν να γίνονται 3 φορές την εβδομάδα για 20-30 λεπτά. Βελτιώνουν το καρδιαγγειακό σύστημα, βοηθούν στη μείωση του σωματικού βάρους και γενικά προκαλούν ευεξία.

Βοηθήματα

Στη θεραπεία του πόνου της αρθρίτιδας χρησιμοποιούνται νάρθηκες άνω και κάτω άκρων καθώς και διάφορα βοηθήματα βάδισης και εργοθεραπείας. Τα παραπάνω βοηθήματα ανακουφίζουν τον πόνο γιατί προσφέρουν ξεκούραση και υποστήριξη στις αρθρώσεις.

Υπάρχουν στο εμπόριο μια σειρά από ειδικά βοηθήματα εργοθεραπείας όσον αφορά την κουζίνα, τα μαχαιροπήρουνα, το άνοιγμα κονσέρβας κ.τ.λ.

Η χρησιμοποίηση, για παράδειγμα, ενός νάρθηκα των πρώτων καρπομετακάρπιων αρθρώσεων στο χέρι βελτιώνει στους ασθενείς που πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα τη συλληπτική ικανότητα και μειώνει τον πόνο. Νάρθηκες χρησιμοποιούμε και στα γόνατα (ανάλογα τη βαρύτητα και αφού έτσι κρίνει ο θεράπων ιατρός).

Χρήση βοηθημάτων βάδισης

• Ένα μπαστούνι μπορεί να χρησιμοποιείται στις δραστηριότητες εκτός σπιτιού αν παρέχει ασφάλεια.
• Το μπαστούνι κρατιέται από την καλή μας πλευρά
• Η κορυφή του μπαστουνιού πρέπει να φτάνει στο σημείο του καρπού της φωτογραφίας όταν ο ασθενής είναι όρθιος
• Όταν υπάρχει πρόβλημα και στις δυο μεριές είναι προτιμότερο να χρησιμοποιείτε περπατούρες

Τροποποιήσεις στο σπίτι

Αλλαγές στο χώρο κατοικίας είναι απαραίτητες για να μπορέσει ο ασθενής να έχει άνετη κινητικότητα και ανεξαρτησία στις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής.

Ανυψωτικά καθίσματος τουαλέτας και χειρολαβές μέσα στο λουτρό μειώνουν την επιβάρυνση των αρθρώσεων των κάτω άκρων και διατηρούν την ανεξαρτησία των ασθενών σε αυτές τις δραστηριότητες.

Ένα μαξιλάρι για την καρέκλα ή διάφορες πατέντες με υποπόδια μπορούν να κάνουν το ανέβασμα και κατέβασμα από το κρεβάτι ευκολότερο και ασφαλέστερο για τους πάσχοντες από οστεοαρθρίτιδα του γόνατος και του ισχίου.

Εναλλακτικές θεραπείες

Θα ήταν παράλειψη να μην γίνει αναφορά και στις ονομαζόμενες εναλλακτικές θεραπείες για τη θεραπεία του πόνου της οστεοαρθρίτιδος, γιατί είναι γεγονός ότι αρκετοί ασθενείς βλέπουν ωφέλεια μέσα από συνεδρίες βελονισμού (είσοδος βελόνας στο δέρμα ) ή μαθημάτων γιόγκα που περιλαμβάνουν ήπιες διατάσεις, εκπαίδευση στην αναπνοή και χαλάρωση.

Ειδικότερα ο βελονισμός αποτελεί παρέμβαση ανώδυνη και καλά ανεκτή από τους ασθενείς. Εισάγονται ειδικές λεπτές βελόνες σε ‘ευαίσθητες’ περιοχές που προκαλούν διέγερση στους μυς και ανακούφιση μέσω πολύπλοκων νεύρο-μυϊκών μηχανισμών.

Συμπερασματικά

Ένα σημαντικό βήμα για τη θεραπεία της αρθρίτιδας είναι να αλλάξουμε συνήθειες στη ζωή μας. Μερικές τέτοιες αλλαγές περιλαμβάνουν

• να προσέχουμε τη διατροφή μας και να τρώμε ισορροπημένα γεύματα κάθε μέρα
• να εντάξουμε στην καθημερινότητά μας την άσκηση
• να μειώσουμε το stress στη ζωή μας

Δεν υπάρχει θεραπεία για την αρθρίτιδα αλλά όπως είδατε υπάρχουν πολλοί τρόποι να μειώσετε τον πόνο και να παραμείνετε δραστήριοι. Μην επιτρέπετε στον αρθριτικό πόνο να σας καταβάλει, ελέγξτε τον και ζήστε την κάθε μέρα.

Πηγές: Προέρχεται από το περιοδικό ΣΚΕΛΕΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ, ΤΕΥΧΟΣ 1ο, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ-ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ -ΜΑΡΤΙΟΣ 2006 που αποτελεί επίσημη έκδοση του Ελληνικού Ιδρύματος Οστεοπόρωσης (ΕΛΙΟΣ)

The post Η φυσική αποκατάσταση της οστεοαρθρίτιδας appeared first on PHYSIOLESVOS.