Γράφει ο Γαληνός Ιωσήφ
Εξειδικευμένος Φυσικοθεραπευτής

Η οσφυαλγία ή ο πόνος στην μέση μπορεί να εκδηλωθεί με δύο τρόπους σαν χρόνια οσφυαλγία και να διαρκεί μήνες ή χρόνια και σαν οξεία οσφυαλγία ή λουμπάγκο.

Η χειρότερη εξέλιξη της οσφυαλγίας είναι η ισχιαλγία. Ισχιαλγία ονομάζεται ο πόνος που ξεκινά από τη μέση και καταλήγει στο πόδι σε διαφορετικό κάθε φορά ύψος και μπορεί να φθάσει μέχρι τα δάκτυλα και το πέλμα.

Η ισχιαλγία είναι μία κατάσταση επείγουσα και πρέπει πάντοτε να εξετάζεται από γιατρό. Ο κίνδυνος σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η χρονιότητα. Εάν η κατάσταση παραμείνει χωρίς θεραπεία τότε ο πόνος θα γίνει μόνιμος, η μείωση της αισθητικότητας θα γίνει πλήρης αναισθησία και η απλή δυσλειτουργία των μυών, θα εξελιχθεί σε πλήρη παράλυση του κάτω άκρου.
ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Από πλευράς συμπτωμάτων η οξεία οσφυαλγία εκδηλώνεται με οξύ, αιφνίδιο συνήθως πόνο στη μέση, που αντανακλά μέχρι τους γλουτούς ενώ ταυτόχρονα εμφανίζεται μια αντανακλαστική σύσπαση των μυών της μέσης και ο ασθενής λαμβάνει ασυναίσθητα μια σκολιωτική (λοξή) στάση κάθε φορά που σηκώνεται όρθιος.

Ο πόνος είναι τόσο ισχυρός στην αρχή που μπορεί να ακινητοποιήσει το άτομο για πολλές ώρες στη θέση που πρωτοεμφανίστηκε.

Το αίτιο τις περισσότερες φορές είναι η άρση (σήκωμα) κάποιου βάρους με λάθος τρόπο. Το άτομο έχει την αίσθηση ότι κάτι έσπασε στη μέση του, αισθάνεται έντονο πόνο και παρατάει το βάρος που κρατά κραυγάζοντας από τον πόνο.

Άλλες φορές η κρίση εμφανίζεται 1 με 2 ημέρες μετά την άρση του βάρους ή μετά το άνοιγμα κάποιου συρταριού ή μετά από πολλή ώρα σκύψιμο και εργασία σε χαμηλό τραπέζι ή μετά από στροφή της μέσης κλπ. Συνήθως κάθε ασθενής έχει τον δικό του τρόπο έναρξης της κρίσης.

Η κρίση συνήθως διατηρείται για 4 με 5 ημέρες και βαθμιαία παρέρχεται.
ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Μια μη επείγουσα αξιολόγηση για τον έλεγχο της ισχιαλγίας περιλαμβάνει φυσική εξέταση και έλεγχο της δύναμης των μυών, των αντανακλαστικών και των αισθήσεών τους προκειμένου να προσδιορισθεί κατά πόσο το πρόβλημα προέρχεται από συμπιεσμένο νεύρο. Πιθανόν είναι επίσης να χρειαστεί ακτινογραφία, μαγνητική ή αξονική τομογραφία ή ηλεκτρομυογραφία (μελέτη αγωγιμότητας του νεύρου).

Ακτινολογικός έλεγχος είναι απαραίτητος και σε περιπτώσεις που τα συμπτώματα επιμένουν. Διότι τότε μπορεί να μην είναι η ίδια γνωστή και παλαιά νόσος αλλά κάτι καινούργιο όπως για παράδειγμα κάποιο μικρό κάταγμα σπονδύλου από οστεοπόρωση την οποία έχει αποκτήσει η ασθενής αλλά δεν το γνωρίζει. Εάν ακόμη ο ασθενής παρουσιάζει και πυρετό ή άλλα γενικά συμπτώματα, τότε χρήσιμος θα είναι και ένας αιματολογικός εργαστηριακός έλεγχος. Όλες αυτές βέβαια οι εξετάσεις θα γίνουν φυσικά, αφού ο ασθενής αισθανθεί λίγο καλύτερα και μπορεί να κινηθεί χωρίς μεγάλο πόνο.
ΠΡΟΛΗΨΗ

Η πρόληψη επιτυγχάνεται μέσω:

Χρήση σκληρού στρώματος για τον ύπνο και κατά τον ύπνο η στάση του σώματος να είναι ανάσκελα ή στο πλάι.
Σωστών στάσεων και σωστή χρησιμοποίηση του σώματος στις καθημερινές δραστηριότητες. Εκείνοι που ασχολούνται με τον αθλητισμό να βελτιώσουν την τεχνική τους.
Ενθάρρυνσης δραστηριοτήτων, όπως είναι το κολύμπι, το βάδισμα, το ποδήλατο κ.λπ.
Αν θεωρηθεί απαραίτητο χρήση ειδικών ζωνών για έντονες δραστηριότητες, όχι για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Καθημερινής άσκησης με ειδικές ασκήσεις, που έχουν σχεδιαστεί από τον θεραπευτή και είναι προσαρμοσμένες ατομικά στον κάθε ασθενή.
Σε περίπτωση πόνου που επιμένει να απευθύνεστε σε έναν ειδικό που να μπορεί να αναγνωρίσει την αιτία.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Ο ασθενής από την αρχή της κρίσης μέχρι και για 15 με 20 ημέρες όταν είναι όρθιος θα πρέπει να φορά ζώνη οσφύος με μπανέλλες, την οποία στη συνέχεια μπορεί να την χρησιμοποιεί μόνον όταν πρόκειται να κουράσει τη μέση του όπως πχ σε πολύωρη ορθοστασία ή σε μεγάλο ταξίδι με το αυτοκίνητο.

Εκτός από τα φάρμακα που θα χρησιμοποιηθούν στη αρχική οξεία φάση, κατά καιρούς ο ασθενής μπορεί να χρησιμοποιεί συχνά μια αντιφλεγμονώδη αλοιφή την οποία θα επαλείφει με ελαφριά μάλαξη για να ξεκουράζει τους μυς της μέσης.
Η απώλεια μερικών κιλών, εάν υπάρχουν, βοηθά στην αποθεραπεία. Η κινησιοθεραπεία και η φυσικοθεραπεία πρέπει να γίνεται από ειδικούς. Η καλύτερη φυσικοθεραπεία για την σπονδυλική στήλη είναι το κολύμπι. Όσο περισσότερο κολυμπά κάποιος στην πισίνα ή τη θάλασσα τόσο ισχυρότερη κάνει την μέση του και τόσο καλύτερα αισθάνεται.

Το “κολύμπι” (υδροθεραπεία) θα αρχίσει αφού η κρίση έχει περάσει πλήρως, σε όσο το δυνατόν ζεστή θάλασσα ή πισίνα και στην αρχή ο ασθενής να χρησιμοποιεί κάποιο σωστικό μέσο (σωσίβιο) για ασφάλεια. Θεωρητικά εάν το άτομο κατορθώσει να προφυλάξει τη μέση του και να μην πάθει άλλη κρίση τα επόμενα δύο-τρία χρόνια τότε μπορεί να θεωρηθεί θεραπευμένος.

Η χρόνια οσφυαλγία συνήθως δεν καταλήγει στο χειρουργείο. Σε σπάνιες περιπτώσεις όταν προκαλεί έντονους πόνους και είναι εξαιρετικά επίμονη ή όταν ο ασθενής έχει κάποιο επάγγελμα στο οποίο η τέλεια λειτουργικότητα της μέσης του είναι απαραίτητη (όπως για παράδειγμα αθλητής), τότε οδηγείται στον Ορθοπεδικό για χειρουργική επέμβαση.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η θεραπεία θα εξαρτηθεί από την τελική διάγνωση και θα πρέπει να εξατομικευθεί στις ανάγκες του ατόμου.

Η συντηρητική μέθοδος περιλαμβάνει:

Αντιφλεγμονώδη φάρμακα όπως ασπιρίνη ή ibuprofen για να μειωθεί τυχόν οίδημα.
Φυσικοθεραπεία, που περιλαμβάνει ασκήσεις , με στόχο την ενδυνάμωση των μυών και την επαναφορά του εύρους κίνησης.
Φυσικοθεραπεία με Φυσικά μέσα
Βελονισμό

ΠΗΓΕΣ

Κοντζαηλίας Δ.Α., (2011). Φυσικοθεραπεία σε παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος, Εκδόσεις: University Studio Press, Θεσσαλονίκη.

The post Οσφυαλγία – Ισχιαλγία: Τρόποι αντιμετώπισης appeared first on PHYSIOLESVOS.

The post Σπονδυλόλυση και Σπονδυλολίσθηση: Δυο παθήσεις τις σπονδυλικής στήλης appeared first on PHYSIOLESVOS.

Εικόνα 3-φυσιολογικο σπονδυλικά κανάλι ( αριστερά ) σπονδυλική στένωση ( δεξιά)

The post Σπονδυλική στένωση appeared first on PHYSIOLESVOS.

Σπονδυλικη Ασταθεια

The post Σπονδυλικη Ασταθεια appeared first on PHYSIOLESVOS.

Σπονδυλολίσθιση

Τι είναι η Σπονδυλολίσθηση ;

Η σπονδυλική μας στήλη αποτελείται από πολλά οστά , τους σπόνδυλος . Κάθε σπόνδυλος συνδέεται με τον άλλον με τις ζυγοαποφυσιακές αρθρώσεις και τον μεσοσπονδύλιο δίσκο. Αυτές οι αρθρώσεις είναι με τέτοιο τρόπο δημιουργημένες έτσι ώστε να φέρουν το βάρος του σώματος και ταυτόχρονα να επιτρέπουν κίνηση. Η σπονδυλολίσθηση αναφέρεται στο « γλίστρημα» ( ολίσθηση) ενός σπονδύλου πάνω στον άλλο ( εικόνα 1 ). Αυτό μερικές φορές συμβαίνει λόγω οστικών ανωμαλιών οι οποίες αναπτύσσονται στην παιδική ηλικία και το παρατηρούμε περισσότερο σε ηλικίες από 9 μέχρι 14 ετών.  Η οστική ανωμαλία μπορεί να είναι η απουσία ενός μέρους του οστού το οποίο κρατά τους σπόνδυλους ευθύγραμμους. Αν και ασυνήθιστο η σπονδυλολίσθηση οφείλεται σε κατάγματα κόπωσης.

Εικόνα 1-σπονδυλολίσθηση

Κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί κατά την διάρκεια αθλητικής δραστηριότητας η οποία περιλαμβάνει επαναλαμβανόμενη έκταση της σπονδυλικής στήλης. Η σπονδυλολίσθηση βαθμολογείται ανάλογα με το βαθμό μετατόπισης του σπονδύλου σε σχέση με το υποκείμενο του.  Έτσι έχουμε σπονδυλολίσθηση πρώτου βαθμού όπου ο σπόνδυλος μετατοπίζεται λιγότερο με 25% , δευτέρου βαθμού όπου η μετατόπιση είναι 50 % , τρίτου βαθμού 75% και τετάρτου όπου η μετατόπιση είναι μεγαλύτερη από 75% ( εικόνα 2).

Εικόνα 2-βαθμοί σπονδυλολίσθησης

Συμπτώματα της σπονδυλολίσθησης

Οι ασθενείς με σπονδυλολίσθηση συνήθως πονούν κατά την διάρκεια δραστηριοτήτων οι οποίες τείνουν να ευθυγραμμιστούν ή να εκτείνουν της σπονδυλική στήλη , ειδικά αν  αυτές οι δραστηριότητες είναι επαναλαμβανόμενες , υπέρμετρες ή εκτελούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αντίστροφα δραστηριότητες οι οποίες τείνουν να κάψουν την σπονδυλική στήλη ( π.χ. το σκύψιμο για να δέσουμε τα κορδόνια μας) μειώνουμε τα συμπτώματα. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι ασθενείς με σπονδυλολίσθιση πρώτου βαθμού μπορεί να μην βιώσουν ποτέ κανένα συμπτώματα. Αν η σπονδυλολίσθιση είναι από δευτέρου βαθμού και πάνω τότε υπάρχει πόνος στην μέση με η χωρίς αντανακλόμενο πόνο στο πόδι.

Διάγνωση σπονδυλολίσθισης

Ακτινολογικός έλεγχος συνήθως είναι απαραίτητος για την διάγνωση της σπονδυλολίσθησης ( εικόνα 3 ). Η λήψη της ακτινογραφίας είναι προτιμότερο να γίνει σε θέση πρόκληση των συμπτωμάτων.

Εικόνα 3- ακτινολογική εικόνα της σπονδυλολίσθησης

Θεραπεία σπονδυλολίσθησης

Η θεραπεία της σπονδυλολίσθησης καθορίζεται από την σταθερότητα των συμπτωμάτων και τον βαθμό του τραυματισμού. Τυπικά η θεραπεία περιλαμβάνει ξεκούραση και αποφυγή των δραστηριοτήτων που αυξάνουν τα συμπτώματα σε συνδυασμό με  άσκηση ενδυνάμωσης τρίτου ή τέταρτου βαθμού πρέπει να αποφύγουν αθλήματα επαφής και υψηλών ταχυτήτων. Δραστηριότητες όπως το κολύμπι , ποδηλασία, κωπηλασία , η γυμναστική Pilate’s αποτελούν καλύτερους και ασφαλέστερους τρόπους εκγύμνασης.

Παράγοντες ανάπτυξης σπονδυλολίσθησης

Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες ανάπτυξης σπονδυλολίσθησης. Όλα πρέπει να αξιολογηθούν και να διορθωθούν από τον φυσικοθεραπευτή. Μερικοί από αυτούς είναι :

• Λάθος θέση / στάση κορμού
• Αρθρική αστάθεια
• Αδυναμία των μυών
• δυσκαμψία των μυών του κορμού
• καθιστική ζωή
• αρθρική δυσκαμψία

Φυσικοθεραπεία για σπονδυλολίσθηση

Η φυσικοθεραπεία για την σπονδυλολίσθηση είναι ζωτικής σημασία τόσο στην μείωση των συμπτωμάτων όσο και στην ασφαλή επιστροφή στις προηγούμενες δραστηριότητες του ασθενή. Η φυσικοθεραπεία για την σπονδυλολίσθηση περιλαμβάνει :

• Τεχνική μαλακών μορίων ( μάλαξη)
• Αρθρική κινητοποίηση ( manual therapy)
• Τεχνική στεγνής βελόνας
• Θερμοθεραπεία
•  Εργονομική εκπαίδευση
• Πρόγραμμα βελτίωσης της φυσικής κατάστασης
• Ασκήσεις βελτίωση της ελαστικότητας και της δύναμης των μυών του κορμού

The post Σπονδυλολίσθιση appeared first on PHYSIOLESVOS.

ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΙ ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΣΤΟ ΥΓΡΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ

Άρθρο του  Φυσικοθεραπευτή Χαράλαμπου Τιγγινάγκα, MT, CST, MNT

Ο τραυματισμός της Σπονδυλικής Στήλης μπορεί να αποδειχθεί σαρωτικός για την ζωή του ασθενή. Η απότομη πρόκληση κινητικής και άλλης ανικανότητας, προκαλεί φόβο, απογοήτευση και σύγχυση, τόσο στα θύματα, όσο στην οικογένεια και το συγγενικό ή φιλικό περιβάλλον. Όλοι διερωτώνται πόσο αυτός ο τραυματισμός μπορεί να επηρεάσει την καθημερινότητα του ασθενή, την επαγγελματική του, την κοινωνική του παρουσία, γενικότερα την ποιότητα της ζωής του.
Τα ατυχήματα ,τροχαία, πτώσεις, αθλητικές κακώσεις (όπως είναι οι καταδύσεις σε ρηχά νερά, και το surfing, που αποτελούν το 10% των κακώσεων της Σπονδυλικής Στήλης), αλλά και η άσκηση βίας είναι οι περισσότερο συνηθισμένες αιτίες κάκωσης του Νωτιαίου Μυελού. Ο τραυματισμός διαταράσσει την ικανότητα επικοινωνίας του Εγκέφαλου μέσο του Νευρικού Συστήματος με το σώμα κάτω από το επίπεδο του τραυματισμού.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της πορείας του ασθενή παίζουν τα πρώτα λεπτά μετά τον τραυματισμό. Αν υποψιασθείτε ότι κάποιος έχει τραυματισμό της Σπονδυλικής Στήλης καλέστε άμεσα βοήθεια, μην τον μετακινήσετε και σταθεροποιήστε την Αυχενική Μοίρα της Σπονδυλικής Στήλης με ένα κολάρο ή άλλο υλικό μαλακό και σταθερό. Αν παρόλα αυτά απαιτείται η μετακίνηση του, ώστε να αποφευχθεί μεγαλύτερος τραυματισμός ή κίνδυνος για την ζωή του, αυτή πρέπει να γίνει με την χρήση μιας σταθερής επιφάνειας και την βοήθεια αρκετών ανθρώπων.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ο Νωτιαίος Μυελός έχει μήκος περίπου 18 ίντσες, εκτείνεται από την βάση του Εγκέφαλου μέχρι το Ιερόν οστού. Τα νεύρα που διέρχονται μέσα από τον Νωτιαίο Μυελό αποτελούν τον Άνω Κινητικό Νευρώνα. Η λειτουργία τους είναι να μεταφέρουν πληροφορίες από την περιφέρεια προς τον Εγκέφαλο, αλλά και τις εντολές του Εγκέφαλου προς την περιφέρεια. Οι κλάδοι των νεύρων που βρίσκονται έξω από τον Νωτιαίο Μυελό αποτελούν τον Κατώτερο Κινητικό Νευρώνα. Εξέρχονται από τα σπονδυλικά τρήματα, ενώ ελέγχουν συγκεκριμένες περιοχές του σώματος. Ο αισθητικός κλάδος των νεύρων αυτών στέλνει πληροφορίες από την περιφέρεια προς στον Εγκέφαλο, ενώ ο κινητικός κλάδος μεταφέρει τις εντολές – απαντήσεις του Εγκεφάλου προς την περιφέρεια, όπως για παράδειγμα είναι η μυϊκή σύσπαση.

Ο Νωτιαίος Μυελός αποτελεί την βασική δέσμη νεύρων που μεταφέρουν ερεθίσματα από και προς τον Εγκέφαλο. Ο Εγκέφαλος και ο Νωτιαίος Μυελός αποτελούν το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ).

Τα Αισθητικά και Κινητικά νεύρα έξω από το ΚΝΣ συνθέτουν το Περιφερικό Νευρικό Σύστημα, ενώ ένα άλλο σκορπισμένο σύμπλεγμα νεύρων που ελέγχουν τις ακούσιες λειτουργίες του σώματος όπως για παράδειγμα είναι η αρτηριακή πίεση ή ο έλεγχος της θερμοκρασίας του σώματος είναι το Συμπαθητικό και Παρασυμπαθητικό Νευρικό Σύστημα.

Ο Νωτιαίος Μυελός προστατεύεται από την Σπονδυλική Στήλη.

Η Σπονδυλική Στήλη (Σ.Σ) είναι ένα κινητικό όργανο, που επιτρέπει τις κινήσεις της κεφαλής και του κορμού. Αποτελείται από τους σπονδύλους, τους μεσοσπονδύλιους δίσκους (αποσβένουν τους κραδασμούς, επιτρέπουν τις πλάγιες και στροφικές κινήσεις του κορμού), από τους συνδέσμους και τους μύες που στηρίζουν αυτήν την κατασκευή.
Η κάκωση της Σπονδυλικής Στήλης μπορεί να αφορά μόνο τις κατασκευές που την σχηματίζουν (οπότε οι δυσάρεστες επιπτώσεις είναι αναστρέψιμες) ή μπορεί να επεκτείνεται και στον Νωτιαίο Μυελό.

Η κάκωση του Νωτιαίου Μυελού έχει σαν αποτέλεσμα την απώλεια του ελέγχου της κίνησης και της αισθητικότητας κάτω από το επίπεδο του τραυματισμού. Γενικά όσο πιο ψηλά στην Σ.Σ. βρίσκεται η κάκωση, τόσο μεγαλύτερα προβλήματα έχει να αντιμετωπίσει ο ασθενής.

Η κάκωση της Αυχενικής Μοίρας της Σ.Σ. προκαλεί απώλεια ελέγχου στα χέρια, στον κορμό και τα πόδια. Ο ασθενής παθαίνει Τετραπληγία. Τραυματισμοί στην Θωρακική Μοίρα της Σ.Σ. προκαλεί απώλεια ελέγχου στον κορμό και τα πόδια. Ο ασθενής παθαίνει Παραπληγία. Η κάκωση στην Οσφυϊκή Μοίρα της Σ.Σ. και το Ιερό οστού προκαλεί μερική απώλεια ελέγχου της λειτουργικότητας στα κάτω άκρα.

Η κάκωση του Νωτιαίου Μυελού μπορεί να είναι Ολική Διατομή (complete) ή Μερική Διατομή (incomplete). Ολική Διατομή σημαίνει ότι δεν υπάρχει καμία λειτουργικότητα κάτω από το επίπεδο του τραυματισμού, δεν υπάρχει αισθητικότητα ή εκούσια κίνηση. Μερική Διατομή σημαίνει ότι υπάρχει κάποια λειτουργικότητα κάτω από το επίπεδο του βασικού τραυματισμού, που εξαρτάται από το νευρολογικό επίπεδο και το μέγεθος της κάκωσης.

ΑΙΤΙΕΣ

Οι περισσότερες συνηθισμένες αιτίες κάκωσης του Νωτιαίου Μυελού είναι:

. Τροχαία ατυχήματα. Τα ατυχήματα με αυτοκίνητο ή μοτοσικλέτες αποτελούν την βασική αιτία κάκωσης του Νωτιαίου Μυελού, αφορά περίπου το 40% ασθενών ετησίως.
. Πράξεις Βίας. Το ¼ των τραυματισμών του Νωτιαίου Μυελού είναι αποτέλεσμα πράξεων βίας, είτε με την χρήση πυροβόλων όπλων, είτε με την χρήση αιχμηρών αντικειμένων.
. Πτώσεις. Το 22% των περιστατικών είναι αποτέλεσμα πτώσεων, ιδιαίτερα σε ανθρώπους 65 ετών και πάνω.
. Αθλητικές δραστηριότητες. Oι καταδύσεις σε ρηχά νερά, και το surfing, αποτελούν το 10% των κακώσεων της Σπονδυλικής Στήλης.
. Παθολογικές καταστάσεις. Καρκίνος, μολύνσεις, αρθρίτιδα και φλεγμονή του Νωτιαίου Μυελού μπορούν να επηρεάσουν την λειτουργικότητα της Σπονδυλικής Στήλης.

ΕΠΙΒΑΡΥΝΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ

Παρόλο που η κάκωση του Νωτιαίου Μυελού συνήθως είναι το αποτέλεσμα αναπάντεχου ατυχήματος, το οποίο μπορεί να συμβεί στον καθένα, κάποιες κατηγορίες ανθρώπων έχουν μεγαλύτερο βαθμό επικινδυνότητας.

> Φύλο. Οι άνδρες επηρεάζονται δυσανάλογα περισσότερο από τις γυναίκες, οι οποίες αποτελούν μόνο το 18% των περιστατικών στις Η.Π.Α.
> Ηλικία. Οι ηλικίες από 16 έως 30 ετών κυριαρχούν στους ανθρώπους που ζουν με κάκωση του Νωτιαίου Μυελού, κυρίως λόγω τροχαίων ατυχημάτων, ενώ αυξημένα ποσοστά παρουσιάζονται σε ηλικίες πάνω από 61 ετών, κυρίως λόγω πτώσεων.
> Άνθρωποι με αθλητικές δραστηριότητες. Υψηλού κινδύνου αθλητικές δραστηριότητες είναι: το ποδόσφαιρο, το rugby, η πάλη, η γυμναστική, οι καταδύσεις, το hockey στον πάγο, το σκι στο βουνό και το σκι στην θάλασσά.
> Άνθρωποι με προδιάθεση. Οι άνθρωποι που πάσχουν από αρθρίτιδα ή οστεοπόρωση έχουν μεγαλύτερο βαθμό επικινδυνότητας σε σχέση με τους άλλους.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Η κάκωση του Νωτιαίου Μυελού δεν είναι πάντα εμφανής. Αναισθητοποίηση ή παράλυση μπορεί να προκληθεί αμέσως μετά τον τραυματισμό ή προοδευτικά όσο αυξάνεται το οίδημα ή η αιμορραγία γύρω από τον Νωτιαίου Μυελού. Σε κάθε περίπτωση όμως το χρονικό διάστημα μεταξύ του τραυματισμού και της θεραπευτικής αντιμετώπισης, αποτελεί κριτικό παράγοντα που μπορεί να καθορίσει την έκταση των επιπλοκών καθώς και τον βαθμό της αποκατάστασης. Για τον λόγο αυτόν σε κάθε περίπτωση σοβαρού τραυματισμού στο κεφάλι ή την Σπονδυλική Στήλη θεωρούμε ότι ο ασθενής έχει ένα ασταθές σπονδυλικό κάταγμα μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο.

Τα βασικά συμπτώματα είναι:

* Ασυνήθιστη θέση της κεφαλής.

*Αναισθητοποίηση ή μυρμήγκιασμα που ακτινοβολεί στα χέρια ή τα πόδια.
* Αδυναμία.
* Δυσκολία ή διαταραχή της βάδισης.
* Παράλυση στα χέρια ή τα πόδια.
* Απώλεια ελέγχου της ουροδόχου κύστης ή του εντέρου.
* Απώλεια επαφής με το περιβάλλον.
* Βρίσκεται σε κατάσταση Shock (ο ασθενής είναι ωχρός, δείχνει ζαλισμένος ή σε ημιαναίσθητη κατάσταση, έχει κρύο δέρμα, μπλε χείλη και ακροδάκτυλα).
* Παρουσιάζει πόνο με δυσκαμψία στον αυχένα και έντονο πονοκέφαλο.
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ – ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της πορείας του ασθενή παίζουν τα πρώτα λεπτά μετά τον τραυματισμό. Για τον λόγο αυτόν αν υποψιαστείτε σπονδυλικό τραυματισμό, ΜΗΝ ΜΕΤΑΚΙΜΗΣΕΤΕ ΤΟΝ ΑΣΘΕΜΗ. Μπορεί να προκληθεί μόνιμη παράλυση ή άλλες σοβαρές επιπλοκές.
Η παροχή πρώτων βοηθειών σε ασθενείς με τραυματισμό της Σπονδυλικής Στήλης και κάκωση του Νωτιαίου Μυελού απαιτεί την μέγιστη προσοχή στην προσπάθεια για αλλαγή θέσης τους, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος περαιτέρω νευρολογικής βλάβης. Πριν την οποιαδήποτε μετακίνηση πρέπει να εξασφαλιστεί η σταθερότητα σε οριζόντια θέση και ελαφρά κατά μήκος έλξη. Απαγορεύεται η Σπονδυλική Κάμψη και Περιστροφή. Η μετακίνηση γίνεται τουλάχιστον με δύο διασώστες, ο ένας ελέγχει την λεκάνη και ο δεύτερος τους ώμους διατηρώντας αυτές τις δύο περιοχές όσο το δυνατόν παράλληλες. Ο ασθενής μετακινείται είτε σε ύπτια, είτε σε πρηνή θέση, ανάλογα με τις σύνοδες βλάβες που έχει, πάνω σε σταθερή επιφάνεια.
Αν ο ασθενής βρεθεί μέσα στο νερό, προσπαθούμε να επιτύχουμε αυτός να επιπλέει στην επιφάνεια του νερού, υποστηριζόμενος στο κεφάλι και τους ώμους. Συνηθισμένο λάθος που γίνεται κατά την μεταφορά του στην ξηρά είναι η ελλιπής στήριξη του κεφαλιού με αποτέλεσμα την αιώρηση του. Αντίθετα η ακινητοποίηση του σώματος μέσα στο νερό, πάνω σε σταθερή επιφάνεια, είναι ασφαλής και ευκολότερη.

Εκτιμούμε αν υπάρχει αιμορραγία ή άλλες κακώσεις στον Θώρακα, στην Κοιλιακή χώρα και τα άκρα που απαιτούν άμεση αντιμετώπιση.

Θα πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας ότι σε αυτή την κατηγορία των ασθενών , η θερμοκρασία του σώματος τείνει να προσαρμοστεί στην θερμοκρασία του περιβάλλοντος, προσπαθούμε λοιπόν να διατηρήσουμε την θερμοκρασία του σώματος σε κανονικά επίπεδα.

Ακόμα και χωρίς σημαντική απώλεια αίματος οι ασθενείς με κάκωση της Σπονδυλικής Στήλης παρουσιάζουν Shock, μειωμένο αερισμό των πνευμόνων, Υπόταση και Βραδυκαρδία. Για τον λόγο αυτόν είναι χρήσιμη η άμεση χορήγηση Οξυγόνου με μάσκα, ο συνεχής έλεγχος της καρδιακής συχνότητας και της αρτηριακής πίεσης.

The post ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΙ ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΣΤΟ ΥΓΡΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ appeared first on PHYSIOLESVOS.

The post Κήλη του Μεσοσπονδυλίου Δίσκου ΚΜΔ appeared first on PHYSIOLESVOS.

Αξιολόγηση προγράμματος άσκησης με ασκήσεις ανάρτησης και push-ups σε ασθενείς με οσφυαλγία

των Kim GY, Kin SH.
από το περιοδικό Journal of Physical Therapy Science. 2013 December; 25(12):1575–1578.Στόχος αυτής της μελέτης ήταν να εξετάσει την επίδραση των ασκήσεων σταθερότητας της Ο.Μ.Σ.Σ. με την χρήση ασκήσεων ανάρτησης και push-ups. 

Αξιολογήθηκαν 30 ενήλικες ασθενείς με χρόνιο πόνο στην οσφύ. Χωρίστηκαν σε 3 ομάδες των 10 ατόμων, που τους ανατέθηκε κατά σειρά το αντίστοιχο πρόγραμμα: γενική φυσικοθεραπευτική αγωγή (PT), πρόγραμμα σταθεροποίησης της οσφυϊκής χώρας με την χρήση ασκήσεων ανάρτησης (Sling Ex)  και πρόγραμμα σταθεροποίησης της οσφυϊκής χώρας με την χρήση ασκήσεων ανάρτησης και εκτέλεση push-ups (Sling Ex + PU). 
Κάθε ομάδα ακολουθούσε το πρόγραμμά της για 30 λεπτά 3 φορές την εβδομάδα, σε σύνολο 6 εβδομάδων. 

Αξιολογήθηκαν ο Δείκτης Αναπηρίας Oswestry (ODI), η μυϊκή λειτουργία σε ηλεκτρομυογράφημα (sEMG), η δραστηριότητα των μυών της οσφυϊκής χώρας και το εμβαδόν της διατομής του πολυσχιδή μυ σε αξονική τομογραφία (CΤ), πριν και σε χρονικά διαστήματα 2, 4 και 6 εβδομάδων θεραπείας. 

Σημαντική μείωση της ODI παρατηρήθηκε σε όλες τις ομάδες θεραπείας και η αλλαγή αυτή ήταν μεγαλύτερη στις ομάδες Sling Ex και Sling Ex+PU σε σχέση με την ομάδα PT. 
Δεν υπήρξαν σημαντικές αλλαγές στην ηλεκτρομυογραφική δραστηριότητα στην ομάδα PT, ενώ σημαντικές αυξήσεις στην ηλεκτρομυογραφική δραστηριότητα όλων των οσφυϊκών μυών βρέθηκαν στις άλλες 2 ομάδες. Η αύξηση στην ηλεκτρομυογραφική δραστηριότητα του ορθού κοιλιακού, καθώς και των λοξών κοιλιακών ήταν μεγαλύτερη στην ομάδα Sling Ex+PU, απ’ οτι στις άλλες 2 ομάδες.

Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης δείχνουν ότι η άσκηση με ανάρτηση και ταυτόχρονα η εκτέλεση push-ups (ομάδα Sling Ex+PU) σε σχέση με την συνηθισμένη άσκηση σταθεροποίησης της οσφυϊκής χώρας, είναι αποτελεσματικότερη στην ενεργοποίηση και τη βελτίωση της λειτουργίας των οσφυϊκών μυών. 
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αυτος ο τρόπος άσκησης είναι ο βέλτιστος για την σταθεροποίηση της οσφυϊκής περιοχής.

πηγή:  http://www.neuracpt.com/Published_Articles_40.html

The post Αξιολόγηση προγράμματος άσκησης με ασκήσεις ανάρτησης και push-ups σε ασθενείς με οσφυαλγία appeared first on PHYSIOLESVOS.

Κύφωση

• Από Iatropedia

Τι είναι η νόσος

Όταν η θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης υπερβεί την φυσιολογική κύρτωση 20° – 40° (μοίρες) τότε μιλάμε για την παθολογική κατάσταση που λέγεται κύφωση.

Πού οφείλεται η νόσος – Αίτια – Παράγοντες που την πυροδοτούν

Η κύφωση ή «καμπούρα» παρατηρείται στα νεογνά, την παιδική και τη γεροντική ηλικία. Καταστάσεις συγγενείς (δηλαδή με τη γέννα) όπως η συνοστέωση ή η μη ανάπτυξη τμήματος ενός σπονδύλου μπορούν να δημιουργήσουν κύφωση ή κυφωσκολίωση στα νεογνά. Στην παιδική και εφηβική ηλικία η κύφωση μπορεί να εμφανιστεί μόνη της ή να συνοδεύει τη σκολίωση ως κυφοσκολίωση. Η ιδιοπαθής κύφωση είναι αγνώστου αιτιολογίας. Υπάρχει επίσης κύφωση στη γεροντική ηλικία λόγω οστεοπόρωσης της σπονδυλικής στήλης. Επίσης κατάγματα συμπιεστικά στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης μπορούν να δημιουργήσουν κύφωση τραυματικής αιτιολογίας.

Επιδημιολογικά στοιχεία

Σε ποσοστό 1-2 %  στην παιδική ηλικία παρατηρείται η κύφωση. Στη γεροντική ηλικία η κύφωση είναι συνήθης με περισσότερη συχνότητα στο γυναικείο φύλο (λόγω οστεοπόρωσης).

Πως εκδηλώνεται η νόσος – Συμπτώματα

Συνήθως δεν υπάρχουν ιδιαίτερα συμπτώματα στην κύφωση παρά σε μεγάλες κυφώσεις (τοπικός πόνος και δυσκολία στην αναπνοή). Η εμφάνιση της κύρτωσης (καμπούρας) είναι αυτό που παρατηρούν οι γονείς στην παιδική ηλικία. Στις μεγάλες ηλικίες είναι εμφανής η κύφωση.

Διάγνωση της νόσου – Εξετάσεις

Η διάγνωση της κύφωσης γίνεται με κλινική εξέταση από ειδικό ιατρό. Σημαντικές εξετάσεις για τη διάγνωση της κύφωσης είναι η ακτινογραφία, η αξονική και η μαγνητική τομογραφία της περιοχής.

Ποιες είναι οι επιπλοκές

Σε περίπτωση μεγάλης κύφωσης είναι δυνατό να υπάρξουν επιπλοκές από το αναπνευστικό σύστημα (λοιμώξεις λόγω κακού αερισμού των πνευμόνων).

Θεραπεία – Μέθοδοι αντιμετώπισης

Η θεραπεία για τις κυφώσεις συνήθως στην αρχή είναι συντηρητική, δηλαδή ασκήσεις διάτασης, φυσικοθεραπεία και ανάλογα με την περίπτωση εφαρμογές ναρθήκων και κηδεμόνων. Επίσης είναι σημαντική η θεραπεία του αιτίου (εφόσον το γνωρίζουμε) της κύφωσης (π.χ. οστεοπόρωσης). Σε περιπτώσεις μεγάλης κύφωσης ή τραυματικής ή μεγάλης οστεοπορητικής κύφωσης η χειρουργική θεραπεία μπορεί να έχει ένδειξη. Εγχειρήσεις όπως οι σπονδυλοδεσίες διατατικού τύπου και η κυφοπλαστική χρησιμοποιούνται για τις περιπτώσεις αυτές.

Πώς να προφυλαχτείτε από τη νόσο – Πρόγνωση

Στα πλαίσια προφύλαξης η συντηρητική αγωγή στη νεανική ηλικία έχει πιθανότητες να μειώσει τη χειρουργική αποκατάσταση. Επίσης, η θεραπεία της οστεοπόρωσης είναι πάρα πολύ σημαντική για την πρόληψη της κύφωσης.

Δρ. Πάνος Ευσταθίου, Ορθοπαιδικός Χειρουργός

Μανωλίδου Ζαχαρούλα, R.N., M.Sc.

The post Κύφωση appeared first on PHYSIOLESVOS.

Κατάγματα σπονδυλικής στήλης

• Από Iatropedia

Τι είναι η νόσος

Με τον όρο κατάγματα σπονδυλικής στήλης περιγράφονται τα κατάγματα (σπασίματα) των οστών (σπονδύλων) της σπονδυλικής  στήλης. Τα κατάγματα μπορεί να είναι συμπιεστικά , εκρηκτικά ή διαχωριστικού τύπου.

Πού οφείλεται η νόσος – Αίτια – Παράγοντες που την πυροδοτούν

Τα κατάγματα σπονδυλικής στήλης οφείλονται σε κακώσεις της περιοχής οι οποίες προκαλούνται από πτώσεις από ύψος ή τροχαία ατυχήματα, σε όγκους ή οστεοπόρωση. Αφορούν όλες τις μοίρες της σπονδυλικής στήλης, την αυχενική, θωρακική και οσφυϊκή.

Επιδημιολογικά στοιχεία

Είναι μία από τις συχνότερες καταστάσεις όταν έχουμε τραυματισμούς στη  περιοχή  της σπονδυλικής στήλης. Τα κατάγματα σπονδύλων λόγω οστεοπορώσεως είναι περισσότερο συχνά στις ηλικίες από 60 έως 80 ετών.

Πως εκδηλώνεται η νόσος – Συμπτώματα

Η κατάσταση εκδηλώνεται  με πόνο στη περιοχή τραυματισμού της σπονδυλικής στήλης. Εάν έχουν επηρεαστεί νευρολογικά στοιχεία, όπως διατομή ή μερικώς τραυματισμός του νωτιαίου μυελού έχουμε ανάλογα με το ύψος της βλάβης τετραπληγία ή παραπληγία. Εάν έχουν επηρεαστεί νευρολογικά στοιχεία, όπως νευρικές ρίζες έχουμε βλάβη στη κινητικότητα ή την αισθητικότητα της αντίστοιχης ρίζας.

Υπάρχουν προειδοποιητικά συμπτώματα μετά από μια κάκωση σπονδυλικής στήλης όπως μουδιάσματα στα άκρα, δυσκολία ή αδυναμία κίνησης αυτών, τα οποία πρέπει να τα λάβουμε σοβαρά υπόψη κυρίως στην φάση της μεταφοράς του τραυματία. Απώλεια ούρων και κοπράνων είναι επίσης σοβαρά συμπτώματα.

Διάγνωση της νόσου – Εξετάσεις

Η άμεση κλινική και νευρολογική  εξέταση από ειδικό ιατρό αποτελεί τη βάση για τη διάγνωση της κατάστασης. Σημαντικής αξίας για τη διάγνωση επίσης είναι οι εξετάσεις όπως ακτινογραφίες, αξονική και μαγνητική τομογραφία, καθώς και το ηλεκτρομυογράφημα. Επίσης μικροβιολογικές εξετάσεις και μέτρηση οστικής πυκνότητας για τη διάγνωση της οστεοπόρωσης είναι απαραίτητες όταν υπάρχουν οστεοπορωτικά κατάγματα.

Ποιες είναι οι επιπλοκές

Λόγω της πίεσης ή διατομής των νευρικών στοιχείων (νωτιαίος μυελός –  νευρικές ρίζες) είναι δυνατό να υπάρξουν προβλήματα όπως τετραπληγία , παραπληγία ή  νευροαπραξία (παροδική διακοπή της λειτουργίας του νεύρου).

Θεραπεία – Μέθοδοι αντιμετώπισης

Εφόσον δεν υφίσταται σοβαρή νευρολογική βλάβη η θεραπεία πρέπει να είναι συντηρητική. Η χρήση κηδεμόνων, αναλγητικών και φυσικοθεραπείας εντάσσονται στα πλαίσια της συντηρητικής αγωγής. Σε περίπτωση αστάθειας της περιοχής του κατάγματος είναι δυνατόν να γίνουν εγχειρήσεις όπως οπίσθια ή πρόσθια σπονδυλοδεσία, κυφοπλαστική ή σπονδυλοπλαστική.

Υπάρχουν περιπτώσεις με επαπειλούμενη νευρολογική βλάβη που η χειρουργική θεραπεία πρέπει να είναι άμεση. Σημαντική αξία έχει η αποκατάσταση φυσική και κοινωνική μετά από τις καταστάσεις αυτές.

Πώς να προφυλαχτείτε από τη νόσο – Πρόγνωση

Η λήψη κατάλληλων μέτρων ασφαλείας σε δραστηριότητες υψηλού κινδύνου είναι απαραίτητη για την αποφυγή καταγμάτων σπονδυλικής στήλης. Έχει παρατηρηθεί ότι όταν ένας ταξιδιώτης κοιμάται μέσα στο αυτοκίνητο έχει περισσότερες πιθανότητες να πάθει κάταγμα σπονδυλικής στήλης από τον ταξιδιώτη που είναι σε εγρήγορση (δεν κοιμάται). Για τα οστεοπορωτικά κατάγματα η πρόληψη και θεραπεία της οστεοπόρωσης μειώνουν την πιθανότητα αυτών.

Δρ. Πάνος Ευσταθίου, Ορθοπαιδικός Χειρουργός

Μανωλίδου Ζαχαρούλα, R.N., M.Sc.

The post Κατάγματα σπονδυλικής στήλης appeared first on PHYSIOLESVOS.