( γνωστός και σαν τραυματισμός επιτάχυνσης – επιβράδυνσης , τραυματισμός  αιφνίδιας υπερέκτασης ) Τι είναι ο τραυματισμός δήκην μαστιγίου ;

Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται όταν ο αυχένας τραυματιστεί από μια απότομη κίνηση επιτάχυνσης – επιβράδυνσης  όπως αυτή που κάνει ένα μαστίγιο. Τραυματισμός αυτός συμβαίνει συνήθως σε τροχαία ατυχήματα ύστερα από αιφνίδια υπερέκταση του αυχένα του επιβάτη ενός σταματημένου αυτοκινήτου το οποίο συγκρούεται από πίσω από ένα άλλο αυτοκίνητο. Αυτό μπορεί να προκαλέσει βλάβη σε αρκετές δομές της αυχενικής μοίρας.

Ο αυχένας αποτελείται 7 οστά τους επικαλούμενος σπόνδυλους  . Κάθε σπόνδυλος ενώνετε με τον ανώτερο του και τον κατώτερο του με δύο αρθρώσεις :

Τις ζυγοαποφυσιακές αρθρώσεις ( facets ) που βρίσκονται στο πίσω μέρος των σπονδύλων και δεξιά και τον μεσοσπονδύλιο δίσκο κεντρικά.

Κατά την διάρκεια της απότομης επιτάχυνσης του αυχένα συμπιεστικά ή διατατικά φορτία επηρεάζουν τις αρθρώσεις , τους συνδέσμους , του μυς , και τα νεύρα της περιοχής.

Αυτά μπορεί να τραυματίσει τους ιστούς , αν οι δυνάμεις που ασκούνται είναι πέρα από τα όρια της αντοχής τους. Η κατάσταση αυτή είναι γνωστή σαν τραυματισμός τους  αυχένα « δίνην μαστιγίου».Αίτια του τραυματισμού « δίκην μαστιγίου»  

Συνήθως ο τραυματισμός συμβαίνει σε τροχαία ατυχήματα τα οποία προκαλούν στον αυχένα την απότομη επιτάχυνση – επιβράδυνση ( εικόνα 1 ). Τέτοια ατυχήματα είναι όπως το να συγκρουστεί το αυτοκίνητο μετωπικά ή ενώ είναι σταματημένο να το τρακάρει από πίσω άλλο αυτοκίνητο. Τον τραυματισμό τον συναντάμε επίσης σε αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ όπου η  σημαντική σύγκρουση δύο παικτών μπορεί να προκαλέσει στον αυχένα την απότομη επιτάχυνση – επιβράδυνση.

Εικόνα 1

Συμπτώματα του τραυματισμού ¨δίκην μαστιγίου¨

Οι ασθενεί αισθάνονται ξαφνικό πόνο στον αυχένα τη στιγμή του τραυματισμού. Σε μερικές περιπτώσεις υπάρχει λίγος ή καθόλου πόνος τη στιγμή του τραυματισμού.

Σε αυτή την περίπτωση αυξάνονται τις επόμενες δύο τρεις μέρες καθώς είναι αισθητά την νύχτα και τα πρώτα λεπτά της ημέρας.

Ο πόνος που σχετίζεται με τον τραυματισμός « δίκην μαστιγίου» μπορεί να είναι « κοφτερός» ή « μουντός» και αυξάνει με την κίνηση ή την λάθος στάση ( π.χ. λάθος στάση στον αυχένα μπροστά στον υπολογιστή ). Ο πόνος συνήθως υπάρχει στον αυχένα και μπορεί να αντανακλά στους ώμους τους βραχίονες ή το κεφάλι ( δημιουργεί πονοκέφαλο , βλέπε επίσης άρθρο : αυχενογενής πονοκέφαλος ). Επίσης υπάρχει δυσκαμψία και περιορισμένη κίνηση στον αυχένα. Οι ασθενής αισθάνονται το κεφάλι τους « βαρύ» και δυσκολεύονται να το σηκώσουν από το μαξιλάρι. Πιο σπάνια υπάρχουν  βελονισμοί και μουδιάσματα στο ένα ή και στα δύο χέρια.Διάγνωση του τραυματισμού « δίκην μαστιγίου»

Η υποκειμενική ( λήψη ιστορικού) και η αντικειμενική ( κλινική εξέταση ) αξιολόγηση είναι επαρκείς για να οδηγήσουν τον φυσικοθεραπευτή στην διάγνωση του τραυματισμού « δίνην μαστιγίου» .

Επιπλέον εξετάσεις ( ακτινογραφίες διαγνωστικός έλεγχος, μαγνητική τοπογραφία) επιδεινώνουν την κάκωση και προσδιορίζουν τον ακριβή βαθμό της βλάβης.Πρόγνωση του τραυματισμού ¨δίκην μαστιγίου ¨

Οι περισσότεροι ασθενεί με την κατάλληλη φυσιοθεραπεία αναρρώνουν γρήγορα και πλήρως. Η θεραπεία μπορεί να κρατήσει από εβδομάδες μέχρι μήνες. Σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις η αποκατάσταση μπορεί διαρκέσει και περισσότερο. Μερικοί ασθενείς λόγω της σοβαρότητας του τραυματισμού έχουν αυξημένες πιθανότητες να αναπτύξουν εκφυλιστικές αλλοιώσεις στις αρθρώσεις του αυχένα.

Θεραπεία του τραυματισμού ¨δίκην μαστιγίου¨

Πριν ξεκινήσει η θεραπεία  σε οποιοδήποτε ασθενή με τραυματισμό « δίκην μαστιγίου» πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο σοβαρού τραυματισμού όπως κάταγμα αυχενικού σπονδύλου ή ρήξη συνδέσμων στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης ( κυρίως του εγκάρσιου συνδέσμου της άνω αυχενικής ).

Ο βαθμός της επιτυχίας της θεραπεία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την συνεργασία του ασθενή με τον φυσικοθεραπευτή. Πολύ βασικό είναι η αποφυγή των δραστηριοτήτων που αυξάνουν τα συμπτώματα.

Αυτό βοηθάει τον οργανισμό να επουλώσει τους τραυματισμένους  ιστούς. Αποφεύγουμε δραστηριότητες όπως πολύωρη καθιστή θέση , δραστηριότητες οι οποίες γίνονται με το κεφάλι σκυφτό , άρση  βαριών αντικειμένων και λάθος στάσεις κατά την διάρκεια του ύπνου.

Αγνοώντας τον πόνο και τα συμπτώματα και συνεχίζοντας την πλήρη δραστηριότητα η κατάσταση περνάει στο χρόνιο στάδιο. Άμεση και κατάλληλη θεραπεία είναι πολύτιμη για την επούλωση του τραυματισμού.  Η θεραπεία τις πρώτες 72 ώρες έχει στόχο την μείωση του πόνου και της φλεγμονής. Οπότε ο ασθενής ξεκουράζεται και εφαρμόζει παγοθεραπεία τρεις με τέσσερις φορές την ημέρα.

Εξαιρετικά σημαντικό είναι να διορθωθούν λάθος πρότυπα στάσης ή αντιαλγικά πρότυπα στάσης του αυχένα. Με αυτόν τον τρόπο στις αρθρώσεις του αυχένα ασκούνται όσο τον δυνατόν μικρότερα φορτία.

Έτσι προσαρμόζομαι την καρέκλα της εργασίας ,την θέση ανάπαυσης και την στάση του ύπνου ( χρησιμοποιώντας μαξιλάρια η τυλιγμένες πετσέτες). Πάντα με τις συμβουλές φυσικοθεραπευτή μας.Φυσικοθεραπεία για τον τραυματισμό « δίκην μαστιγίου»

Η φυσιοθεραπεία είναι ζωτικής σημασίας όχι μόνο για την ανακούφιση από τα συμπτώματα και για την αποφυγή επιπλοκών. Η φυσικοθεραπεία περιλαμβάνει :

• Αρθρική κινητοποίηση ( manual therapy)
• Τεχνικές μαλακών μορίων ( μάλαξη)
• Τεχνική στεγνής βελόνας
• Ηλεκτροθεραπεία
• Taping
• Εκπαίδευση στάσης σώματος ,  σύνδρομο στάσης )
• Συμβουλές εργονομίας
• Ασκήσεις βελτίωσης της ελαστικότητας της στάσης και της δύναμης ( κυρίως των εν τω βαθύ μυών του αυχένα)
• Κινητοποίηση νευρικού ιστού

        Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά συνήθως παρουσιάζεται μετά τα 25 – 30 έτη. Ο όρος αυχενικό σύνδρομο είναι καθαρά ελληνικός, των αρχών του περασμένου αιώνα, και προφανώς ο όρος πέρασε σε χρήση στο ευρύ ελληνικό κοινό – που συνεχίζει να τον χρησιμοποιεί λανθασμένα – από τους ιατρούς που τότε αγνοούσαν το αίτιο. Μην ξεχνάμε ότι οι κήλες δίσκων ανακαλύφθηκαν από Αμερικανούς περί το 1930, αλλά η ύπαρξή τους τεκμηριώθηκε και διαδόθηκε μετά το 1975, με τη χρήση της αξονικής τομογραφίας.

Πολλοί άνθρωποι παρουσιάζουν συχνά μια ομάδα συμπτωμάτων από τον αυχένα, πού περιλαμβάνει :

• αυχεναλγία (πόνος στον αυχένα),
• δυσκαμψία της Αυχενικής Μοίρας της Σπονδυλικής Στήλης (δυσκολία στις κινήσεις),
• αντανάκλαση στη ράχη και τα άνω άκρα (αυχενική ριζοπάθεια),
• αδυναμία και μειωμένα αντανακλαστικά στα άνω και κάτω άκρα,
• ζάλη, αστάθεια, ίλιγγος (αυχενογενής ζάλη),
• πονοκέφαλο (κεφαλαλγία εκ τάσεως),
Επίσης :
• οπτικές ή ακουστικές διαταραχές,
• προβλήματα στο βάδισμα («σπαστικό βάδισμα»), αυχενική μυελοπάθεια,
• διαταραχές της ψυχοσύνθεσης ή και της συμπεριφοράς (άγχος, αντικοινωνικότητα).

       Ο πόνος στον αυχένα και τα συνοδά του σημεία είναι πολύ συχνό πρόβλημα στο γενικό πληθυσμό. Σύμφωνα με μελέτες αυχεναλγία εμφανίζει ένας στους 10 ανθρώπους όλων των ηλικιών πράγμα που σημαίνει ότι 1.000.000 Έλληνες πάσχουν από αυχεναλγία. Από αυτούς, οι μισοί περίπου έχουν σοβαρό πρόβλημα, που απαιτεί ιατρική παρακολούθηση και φαρμακευτική θεραπεία. Οι γυναίκες εμφανίζουν πολύ πιο συχνά αυχεναλγία (2-4 φορές συχνότερα των ανδρών) και όλες οι καταστάσεις πόνου στον αυχένα, οποιασδήποτε αιτίας, συνδυάζονται με άγχος. Συχνά οι πάσχοντες από αυχενική ριζοπάθεια δεν πονούν στον αυχένα αλλά στον ώμο. Μάλιστα στατιστικώς, το συχνότερο αίτιο πόνου στον ώμο είναι η αυχενική ριζοπάθεια και δεύτερο ακολουθεί η περιαρθρίτιδα του ώμου (τενοντίτις υπερακανθίου τένοντος). Ακολουθούν άλλα 80-100 αίτια. Στους 100 περίπου ασθενείς που απευθύνονται σε ορθοπεδικό, το 40% έχουν πρόβλημα οσφυαλγίας, το 20% έχουν πρόβλημα αυχεναλγίας και οι υπόλοιποι 40% μοιράζονται σε 3.000 παθήσεις της Ορθοπεδικής και Τραυματολογίας. Πάντως το συχνότερο αίτιο πόνου στον αυχένα είναι η κήλη δίσκου αυχένος Α5-Α6. Σε άτομα 30 ετών έχει ήδη δισκοκήλη το 20%, σε άτομα 50 ετών έχει δισκοκήλη το 90%, και από εκεί και πάνω έχουν σχεδόν όλοι.

Τα δημοσιευθέντα αίτια αυχεναλγίας (πόνου στον αυχένα) είναι περί τα 80 – 100 και τα συχνότερα από αυτά αφορούν :

1. Κήλη δίσκου αυχένος (δισκοκήλη)
2. Εκφυλιστική δισκοπάθεια και εκφυλιστική σπονδυλαρθρίτιδα
3. Μυοσυνδεσμική καταπόνηση, από σκυφτή θέση κεφαλής σε κάμψη
4. Κεφαλαλγία εκ τάσεως (tension headache).

      Ακολουθεί πλήρης πίνακας των αιτίων αυχενικού συνδρόμου :

** A. Τραυματικά αίτια αυχεναλγίας:
** 1) Κατάγματα, εξαρθρήματα, υπεξαρθρήματα, ΑΜΣΣ.
** 2) Τραυματισμοί μαλακών μορίων ΑΜΣΣ (Whiplash Injury, Sprain, Strain)
** 3) Εξελκυσμός βραχιονίου πλέγματος (Brachial Plexus Injury).
** 4) Μετατραυματικές βλάβες αυχένος.
** B. Εκφυλιστικά-Φλεγμονώδη-Ρευματολογικά αίτια:
** 1) Αυχενική Εκφυλιστική Δισκοπάθεια (Degenerative Cervical Disk Disease).
** 2) Αυχενική Σπονδύλωση, ή, Σπονδυλαρθρίτις (Cerv. Spondylosis, Degener.Arthritis) της τρίτης ηλικίας
** 3) Παραμορφωτική Σπονδύλωση (Spondylosis Deformans).
** 4) Αγκυλωτική υπερόστωση του αυχένος (Νόσος του Forestier,ή Σύνδρομο DISH).
** 5) Αγκυλωτική σπονδυλίτις του αυχένος (Ankylosing Spondylitis), ή Νόσος Marie Strumbell Bechterev.
** 6) Ρευματοειδής αρθρίτις Αυχένος, οροθετική (75%) ή οροαρνητική (25%). Αστάθεια.
** 7) Ρευματική πολυμυαλγία με προσβολή του αυχένος.
** Γ. Λειτουργικά-Μηχανικά αίτια Αυχενικού Συνδρόμου-Σύνδρομα Καταπόνησης:
** 1) Mυϊκή Αυχεναλγία-Μυοτενόντια Διάταση τού Αυχένος (Cervical Musculotendinous Strain).
** 2) Κήλη δίσκου αυχένος (Prolapsed Cervical Disk, ή Herniated Nucleus Pulposus).
** 3) Αυχενική κατώτερη Σπονδυλολίσθηση : Πχ Α5-Α6,ή Α6-Α7 διαστημάτων.
** 4) Αυχενική ανώτερη Σπονδυλολίσθηση, με αστάθεια Α1-Α2 (Grisel Syndrome).
** 5) Ραιβόκρανο κάθε αιτιολογίας(Torticollis).
** 6) Σύνδρομο του Ανελκτήρος Ωμοπλάτης Μυός – Τενοντίτις (Elevator Scapulae Syndrome): Τενοντίτις, διάταση, θλάση, σύσπαση, μυαλγία.
** 7) Σύνδρομο του Τραπεζοειδούς Μυός – Τενοντίτις: Τενοντίτις, διάταση, θλάση, σύσπαση, μυαλγία
** 8) Σύνδρομο του Ρομβοειδούς Μυός – Τενοντίτις: Τενοντίτις, διάταση, θλάση, σύσπαση, μυαλγία.
** 9) Μυΐτιδα αυχενικών μυών με μυϊκό σπασμό “εκ ψύξεως”(Freezing, Frostbite)
** 10)Σύνδρομο Καταπόνησης του Άτλαντα ή Σύνδρομο Χαράλαμπου Γκούβα
** Δ. Μικροβιακές Λοιμώξεις του Αυχένος:
** 1) Σπονδυλοδισκίτιδα ΑΜΣΣ από κοινά μικρόβια (S.Aureus, E.Coli, κλπ)
** 2) Μικροβιακή Φλεγμονή Α1-Α2 με αυτόματο υπεξάρθρημα Άτλαντα (Grisel Syndrome)
** 3) Φυματιώδης σπονδυλίτις Αυχένος (TBC).
** 4) Οστεομυελίτιδα αυχενικού σπονδύλου.
** 5) Σπονδυλοδισκίτιδα ΑΜΣΣ από Brucella Μελιταίου.
** Ε. Νεοπλασίες-Όγκοι Αυχένος & παραπλήσιων περιοχών:
** 1) Πρωτοπαθείς όγκοι τού αυχένος (σάρκωμα, μυέλωμα, μηνιγγίωμα, κλπ)
** 2) Δευτεροπαθείς όγκοι τού αυχένος (οστικές μεταστάσεις καρκίνου)
** 3) Όγκοι Πνεύμονος (Pancoast) πού πιέζουν τό Βραχιόνιο Πλέγμα.
** 4) Όγκοι μαλακών μορίων αυχένος(Πχ κύστεις, λιπώματα, κλπ).
** 5) Όγκοι Εγκεφάλου και Παρεγκεφαλίδος με συμπτώματα στον αυχένα.
** 6) Όγκοι οστικοί 1ης και 2ης πλευράς (πχ οστεοειδές οστέωμα, γιγαντοκυτταρικός όγκος, κλπ)
** Ζ. Μεταβολικά και Ενδοκρινικά αίτια αυχεναλγίας:
** 1) Διαβητική Πολυνευροπάθεια, με προσβολή και αυχενικών νεύρων.
** 2) Σύνδρομο Cushing.
** 3) Παθήσεις Θυρεοειδούς αδένος.
** 4) Αλκοολική Πολυνευροπάθεια, με προσβολή και αυχενικών νεύρων.
** 5) Αλκαπτονουρική αρθροπάθεια του αυχένος (Ωχρωνοσία)
** Η. Προβαλλόμενος-ακτινοβολούμενος-αντανακλώμενος πόνος στόν αυχένα:
** 1) Παθήσεις Κρανίου : Πχ. Πρωτοπαθείς ή Μεταστατικοί Όγκοι εγκεφάλου και παρεγκεφαλίδος.
** 2) Παθήσεις Ώμου: Πχ. Περιαρθρίτις, Συμφυτική Θυλακίτις, κλπ
** 3) Παθήσεις Αγκώνος: Επικονδυλίτις, Παγίδευση κερκιδικού Νεύρου, κλπ
** 4) Παθήσεις Χεριού: Σύνδρομο Καρπιαίου Σωλήνος, Σύνδρομο Ωλενίου Σωλήνος Guyon
** 5) Παθήσεις Ενδοθωρακικές: Έμφραγμα Μυοκαρδίου, Στηθάγχη, Καρκίνος Πνεύμονος, κλπ
** 6) Παθήσεις Ενδοκοιλιακές: Πεπτικό έλκος, Οισοφαγίτιδα, Ευερέθιστο έντερο, κλπ
** Θ. Συγγενείς ανωμαλίες-Γενετικές παθήσεις:
** 1. Συγγενές Μυογενές Ραιβόκρανο (Congenital Muscular Torticollis).
** 2. Συγγενείς ανωμαλίες Άτλαντος – (Α1 σπόνδυλος, Atlas): Έλλειψη οπισθίου τόξου Άτλαντος: Στο 1,5-3,5% του πληθυσμού. Δισχιδής Ράχη. Bραχύτατο πρόσθιο τόξο του Άτλαντος. Έλλειψη μέσης μοίρας τόξου του Άτλαντος. Διπλή εγκάρσια απόφυση Άτλαντος. Ινιοποίηση του Άτλαντος(συσσωμάτωση με το Ινιακό οστό):Οccipitalisation. Ύπαρξη δεύτερου άτλαντος (ινιακός σπόνδυλος)
** 3. Συγγενείς ανωμαλίες Επιστροφέως, ή Άξονος (Α2 σπόνδυλος, Άξων, Αxis, Epistropheus): Υποπλασία της οδοντοειδούς αποφύσεως(Odontoid Hypoplasia). Πλήρης έλλειψης τού Οδόντος. Οδόντας ως ανεξάρτητο Οδοντοειδές οστό (Os Odontoideum). Οστάριο του Bergman. Δισχιδής ράχη Α2 σπονδύλου. Συσσωμάτωση Α1 και Α2 σπονδύλου Α2 με Α3 (σπανιότατο). Διπλασιασμός του Α2 σπονδύλου, με κεχωρισμένα πέταλα και αποφύσεις.
** 4. Σύνδρομο Klippel-Feil ή Συγγενής Bράχυνση του Λαιμού, ή Συγγενής Συνοστέωση Αυχενικών Σπονδύλων, ή Cervical Vertebral Synostosis)
** 5. Συγγενής υψηλή ωμοπλάτη ή Παραμόρφωση Sprenghel (Congenital Elevation of the Scapula, Sprenghel’s Deformity).
** 6. Συγγενής Yπεράριθμη αυχενική πλευρά (Cervical Rib)
** 7. Συγγενής Δυσπλασία Σκαληνών Μυών, Σύνδρομο Θωρακικής Εξόδου (Thoracic outlet syndrome)
** 8. Σύνδρομο της Κροτούσης Ωμοπλάτης (Grating Scapula).
** Ι. Πιεστικές και άλλες Νευρίτιδες και βλάβες περιφερικών νεύρων αυχένος:
** 1. Πιεστικές Νευρίτιδες (ριζίτιδες) ριζών:Α5,Α6,Α7,και Α8,από Κήλη ή Σπονδύλωση
** 2. Έρπις ζωστήρ Αυχενικών ριζών: Χρειάζεται προσοχή, υποδηλώνει πιθανή ανοσοκαταστολή!
** 3. Πιεστικές Νευρίτιδες (Ριζίτιδες) από όγκους ή φλεγμονές μαλακών μορίων. 4.Νευρίτιδες(Ριζίτιδες) αυχένος μεταβολικής αιτιολογίας(αλκοόλ, διαβήτης, κλπ)
** Κ. Διάφορα αταξινόμητα αίτια Αυχεναλγίας:
** 1. Σύνδρομο Συνδετικίτιδας, ή Ινοσίτις (Fibrositis, Μείωση ουδού πόνου).
** 2. Σύνδρομο Άνω Θωρακικού Στομίου (Thoracic Outlet Syndrome).
** 3. Αυχενική σπονδυλική μυελοπάθεια, μή συμπιεστικής αιτιολογίας.
** 4. Καλόηθες παροξυσμικό ραιβόκρανο παιδικής ηλικίας
** 5. Σύνδρομο Sandifer (αυχεναλγία + ανάρροια + ραιβόκρανο)
** 6. Πρωινή αυχεναλγία από νοθευμένα αλκοολικά ποτά.
** 7. Νευρώσεις και Ψυχώσεις. Ψυχοσωματικές διαταραχές. Σωματομετατροπή.
** 8. Σύνδρομο του Γραφείου (Office Syndrome): Αυχεναλγία, χαμηλή, υψηλή, με Οπτική, πνευματική, ψυχική καταπόνηση.
** 9. Υποκρινόμενος ασθενής – Ωφελιμιστικές τάσεις.

Η εκδοχή της Νευρολογίας
Σύμφωνα με έλληνα νευρολόγο, οι αιτίες είναι διαφορετικές, για τον απλούστατο λόγο ότι οι κατηγορίες ασθενών, με τις οποίες ασχολείται ένας ορθοπεδικός και ένας νευρολόγος, διαφέρουν. Κατ’ αυτόν, τα κυριότερα αίτια αυχεναλγίας είναι τα εξής :
1. Κεφαλαλγία εκ τάσεως
2. Αυχενογενής κεφαλαλγία
3. Αυχενική ριζίτιδα
4. Ινομυαλγία (fibromyalfia)
5. Θλάσεις μυών του αυχένα (μυοσυνδεσμική καταπόνηση).

Η διάγνωση θα βασιστεί :
• Σε ένα καλό, λεπτομερειακό ιστορικό του ασθενή.
• Σε μία καλή κλινική εξέταση που θα συμπεριλαμβάνει και πλήρη νευρολογική εκτίμηση.
Αν κριθεί αναγκαίο και ανάλογα με την περίπτωση, ο ασθενής θα προβεί :
• Σε ακτινολογικό έλεγχο, αξονική ή και μαγνητική τομογραφία.

   • Σε νευροφυσιολογική μελέτη.
• Σε σπινθηρογράφημα οστών.
• Σε μυελογράφημα.
• Σε εργαστηριακές εξετάσεις.Δυστυχώς, μια από τις σοβαρότερες και πιο δυσεπίλυτες παθολογικές καταστάσεις που προκαλεί η φυσιολογική φθορά του οργανισμού με την πάροδο του χρόνου καθώς και η αυτοματοποίηση που επικρατεί σε όλες τις εκδηλώσεις της καθημερινότητας είναι το αυχενικό σύνδρομο. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής , η κακή διατροφή και φυσικά η έλλειψη σωματικής άσκησης επιδεινώνουν το φαινόμενο αυτό που ταλαιπωρεί κατά πλειοψηφία αυτούς που κάνουν καθιστική δουλειά (οι οποίοι συνήθως δεν κάθονται στη σωστή θέση), όσους βρίσκονται με τις ώρες ακίνητοι, ή αναγκάζονται να δουλέψουν πολλές ώρες της ημέρας μπροστά σε έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή. Ο ύπνος επίσης, σε κακή στάση του σώματος, προκαλεί καταπόνηση των μυών και των συνδέσμων της περιοχής, με αποτέλεσμα τον πόνο και τον περιορισμό της κίνησης. Μια στατιστική διαπίστωση έχει να κάνει με τις γυναίκες οι οποίες ταλαιπωρούνται περισσότερο από τους άνδρες. Ενώ η ίδια στατιστική λέει ότι 7 στους 10 κάποια στιγμή στη ζωή τους θα εμφανίσουν πόνο στον αυχένα.

Μη φαρμακευτική θεραπεία :
• Ξεκούραση.
• Εφαρμογή ανατομικού μαξιλαριού στον ύπνο.
• Αν και η χρήση κολάρου αμφισβητείται, σε περίπτωση που κριθεί απαραίτητο, ο ασθενής πρέπει να συμμορφωθεί με τις οδηγίες του ορθοπαιδικού.
• Φυσικοθεραπεία : όπου μπορούν να εφαρμοστούν και άλλες θεραπευτικές παρεμβάσεις, όπως φυσικά μέσα (π.χ. θερμά επιθέματα), τεχνικές κινητοποίησης του αυχένα στο φυσιολογικό εύρος της κίνησης, εξειδικευμένη κινησιοθεραπεία (διατάσεις, έλξεις), ηλεκτροθεραπεία, μαγνητοθεραπεία, λέιζερ, επανεκπαίδευση του ασθενούς για διόρθωση της στάσης.
• Ολιστική θεραπεία (βελονισμός).

Φαρμακευτική θεραπεία
• Συμπτωματική θεραπεία με αναλγητικά (απλά έως μείζονα).
• Αντιφλεγμονώδη φάρμακα.
• Μυοχαλαρωτικά φάρμακα.
• Αντιεπιληπτικά φάρμακα, τα οποία ελέγχουν αποτελεσματικά το νευρογενή πόνο που συνοδεύει τη διαταραχή.
• Παρασπονδυλικές εγχύσεις εκδόχων κορτιζόνης και ξυλοκαΐνης (facet joints).
• Επισκληρίδια ένεση κορτιζόνης η οποία όμως παρά τα δραστικά αποτελέσματα της, παρουσιάζει αρκετές ανεπιθύμητες ενέργειες, για αυτό και οι ενδείξεις της είναι πολύ περιορισμένες.

Χειρουργική θεραπεία
Σε περιπτώσεις βλάβης του νωτιαίου μυελού και σημαντικής μυϊκής αδυναμίας (μυελοπάθειας), εμμένουσας νευρολογικής σημειολογίας λόγω δισκοκήλης (με πίεση κάποιας νευρικής ρίζας, ή σπονδυλικής στένωσης, ή εκσεσημασμένης εκφυλιστικής σπονδυλαρθροπάθειας) αποφασίζεται :
• Εκτομή του μεσοσπονδυλίου δίσκου, δηλαδή δισκεκτομή με ή χωρίς
• εκτομή του πετάλου του αντίστοιχου σπονδύλου (πεταλεκτομή).
• Αυχενική σπονδυλοδεσία.
• Σπονδυλοπλαστική.

Πολύ σημαντικό εδώ θα πρέπει να αναφέρω ότι και στην Ελλάδα την τελευταία διετία, εκτελούμε ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές στην σπονδυλική στήλη, που αποσκοπούν στον ελάχιστο τραυματισμό των μαλακών μορίων, στην άμεση ανακούφιση από τον πόνο και στην ταχύτερη επιστροφή στις δραστηριότητες του ασθενή. Αυτό που πρέπει επίσης να καταλάβουμε είναι ότι δεν καταργούμε κάποιες σημαντικές παραδοσιακές επεμβάσεις, αλλά έχουμε στη φαρέτρα μας, όπου οι ενδείξεις μας το επιτρέπουν, πρωτοποριακές απόλυτα ασφαλείς χειρουργικές τεχνικές προς όφελος του ίδιου του ασθενή. Θα αναφέρω την Διαδερμική Ενδοσκοπική Δισκεκτομή, την Διαδερμική Ενδοσκοπική Ριζοτομή, τη Διαδερμική Δισκοπλαστική και άλλες.