ΠΕΛΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ - FOOT ANALYSIS Archives - PHYSIOLESVOS

Τι είναι το Πελματογράφημα και γιατί να το κάνετε;

Iosif Galinos — Sun, 10 Sep 2017 15:26:01 +0000

Γράφει ο Ευάγγελος Δήμου-Ρουσουλέντσης, Msc DC Chiropractic, Bsc (Hons) Podiatry Msh SRCh – DPoD Med

Τι είναι το Πελματογράφημα και γιατί να το κάνετε;

Το ανθρώπινο πόδι αποτελείται από 26 οστά, δεκάδες μύες και τένοντες και εκατοντάδες συνδέσμους. Όλα αυτά τα στοιχεία έχουν μια πολύ ιδιαίτερη αρχιτεκτονική σχέση μεταξύ τους, ώστε το πόδι να μπορεί να μας παρέχει σταθερότητα και ελαστικότητα κατά τη βάδιση. Οι μηχανικές πιέσεις που δέχεται ένα ανθρώπινο πόδι σε καθημερινή βάση περπατώντας ή τρέχοντας είναι πάρα πολύ μεγάλες.

Επιπλέον, η ανατομική σχέση των οστών του ποδιού δεν είναι πάντοτε άρτια και αυτό πολλές φορές οφείλεται στη δομή των οστών αλλά και στην ελαστικότητα των συνδέσμων και των υπόλοιπων μαλακών μορίων. Για παράδειγμα πόδια με αυξημένη ελαστικότητα μπορεί να εμφανίσουν πλατυποδία και πόδια άκαμπτα με μειωμένη ελαστικότητα να παρουσιάζουν κοιλοποδία. Κάθε πόδι λοιπόν μπορεί να έχει μικρές ή μεγάλες αποκλίσεις από την ορθή ανατομική του θέση και συνεπώς αποκλίσεις από τον σωστό άξονα αναβηματισμού.

Ως αποτέλεσμα επηρεάζεται η μηχανική και η σωστή λειτουργία ολόκληρου του κάτω άκρου, το οποίο με τη σειρά του μπορεί να δημιουργήσει τραυματισμούς και κακώσεις στο ίδιο το πόδι, τα γόνατα, ακόμα και την σπονδυλική στήλη. Φυσικά πολύ σημαντικό ρόλο στην παραπάνω εικόνα παίζουν παράγοντες όπως η παχυσαρκία, η υπέρχρηση και η πολύωρη ορθοστασία, ιδιαίτερα όταν τα παπούτσια είναι στενά, μυτερά, ψηλά και παλιά.

Τα πιο συνηθισμένα προβλήματα που οφείλονται σε κακή μηχανική του κάτω άκρου είναι η άκανθα πτέρνας, η πελματιαία απονευρωσίτιδα, η πτώση μεταταρσίου, το διάστρεμμα, η τενοντίτιδα αχίλλειου, ο πόνος στα καλάμια, το κότσι, τα κατάγματα κοπώσεως, το νευρίνωμα Μόρτον, η χοντροπάθεια επιγονατίδας, η ρήξη μηνίσκου, οι διάφορες θλάσεις, ο πόνος στη μέση, το σύνδρομο απιοειδούς μυός και πολλά άλλα.

Όλα τα παραπάνω ανατομικά και λειτουργικά προβλήματα μπορούν να εντοπιστούν και να αποκατασταθούν με τη βοήθεια του πελματογράφου και την κατασκευή ειδικών ορθωτικών πελμάτων. Ο πελματογράφος είναι μια πλατφόρμα με περίπου 4000 ψηφιακούς αισθητήρες και είναι συνδεδεμένος με έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή. Ο πελματογράφος κατά κύριο λόγο μετράει τις πιέσεις που ασκούνται στο πέλμα κατά την στάση και τη βάδιση. Επίσης μετράει με ακρίβεια τον τύπο βάδισης, την κατανομή βάρους, το χρόνο βάδισης, τον άξονα του σώματος κατά τη βάδιση και πολλές άλλες παραμέτρους. Το πελματογράφημα χωρίζετε σε:

Στατικό: όπου ο ασθενής στέκεται ακίνητος πάνω στη πλατφόρμα του πελματογράφου και τα δεδομένα από την μέτρηση μεταφέρονται στον υπολογιστή (εικόνα 1).
Δυναμικό: όπου ο ασθενής περπατάει πάνω στην πλατφόρμα με κανονική φορά και ταχύτητα καθώς όλα τα στοιχεία της τμηματικής βάδισης καταγράφονται (εικόνα 2).

Το πελματογράφημα είναι μια πολύ απλή και ανώδυνη μέτρηση που καλό είναι να γίνεται από όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτου ηλικίας. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδεται σε μικρά παιδιά και σε αθλητές. Στα παιδιά γιατί είναι πολύ σημαντικό να δημιουργηθεί μια σωστή ανατομική βάση στήριξης τη στιγμή που το πόδι ακόμα αναπτύσσεται και κατ’επέκταση να διορθωθεί ή να υποστηριχτεί η όποια μηχανική – μυοσκελετική βλάβη. Στους αθλητές γιατί οι επιβαρύνσεις και τα φόρτια που ασκούνται στα πόδια και συνεπώς σε όλο το σώμα μέσα από καθημερινές προπονήσεις και τους αγώνες είναι τεράστια.

Η διόρθωση, στήριξη, πρόληψη και θεραπεία όλων των παραπάνω μηχανικών προβλημάτων γίνεται με την κατασκευή ειδικών ορθωτικών πελμάτων (εικόνες 3 & 4).

Τα πέλματα αυτά είναι διαφορετικών πυκνοτήτων και η επιλογή τους γίνεται ανάλογα τα στοιχεία του πελματογραφήματος, την ηλικία, το βάρος, της δραστηριότητες, και της ανάγκες του κάθε ανθρώπου. Το ζεύγος πελμάτων που κατασκευάζεται είναι εξατομικευμένο για κάθε πόδι και φορώντας το, κάθε λογής υπόδημα μετατρέπεται σε ανατομικό. Έτσι επιτυγχάνεται η σωστή λειτουργία του ποδιού αποφεύγοντας λανθασμένους πρηνισμούς και υπτιασμούς καθώς επίσης υπάρχει και η απορρόφηση κραδασμών κατά την διάρκεια βάδισης ή τρεξίματος. Άμεσα λοιπόν τα ορθωτικά πέλματα βοηθάνε τη σωστή λειτουργία του ποδιού και έμμεσα προστατεύουν της αρθρώσεις του κάτω άκρου και της μέσης από τραυματισμούς και άλλα χρόνια προβλήματα.

health.in.gr

The post Τι είναι το Πελματογράφημα και γιατί να το κάνετε; appeared first on PHYSIOLESVOS.

ΠΛΑΤΥΠΟΔΙΑ

Iosif Galinos — Sun, 10 Sep 2017 12:52:05 +0000

ΠΛΑΤΥΠΟΔΙΑ

Γράφτηκε από τον Φυσικοθεραπευτή Χαράλαμπου Τιγγινάγκα, MT, CST, MNT

ΠΛΑΤΥΠΟΔΙΑ: Ένα άτομο που εμφανίζει πλατυποδία δεν έχει ποδική καμάρα ή αυτή είναι περιορισμένη. Η ποδική καμάρα βρίσκεται στην εσωτερική πλευρά του πέλματος, η οποία στην όρθια στάση ανασηκώνεται από το έδαφος, ενώ το υπόλοιπο πέλμα παραμένει σε επαφή με το έδαφος.
Οι περισσότεροι άνθρωποί εμφανίζουν μια αξιοσημείωτη καμάρα το ύψος της οποίας ποικίλοι από άτομο σε άτομο.

Πως διαπιστώνεται η ύπαρξη πλατυποδίας;

Μπορεί εύκολα να διαπιστωθεί κατά τη διάρκεια της βάδισης ή στην όρθια στάση. Όταν κάποιος με πλατυποδία στέκεται όρθιος, η εσωτερική πλευρά του πέλματος όπου βρίσκεται η ποδική καμάρα επιπεδοποιείται, ενώ ολόκληρος ο άκρος πόδας περιστρέφεται προς την εσωτερική πλευρά (υπερπρηνισμός).

Ο άκρος πόδας προσφέρει μια δυναμική σταθεροποίηση στο βάρος συνολικά του σώματος ενός ατόμου, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί την ελαστικότητα του για την απόσβεση των κραδασμών και την προώθηση σε ανώμαλες επιφάνειες. Ως εκ τούτου υπάρχουν μοναδικές βιομηχανικές απαιτήσεις στη περιοχή. Μια από αυτές είναι και ο πρηνισμός στην ποδοκνημική άρθρωση.

Πρηνισμός είναι μια διαγώνια κίνηση του άκρου πόδα γύρω από ένα λοξό άξονα, που συνδυάζει τις βασικές κινήσεις, στα πρωτεύοντα επίπεδα κινήσεων δηλαδή της ραχιαίας κάμψης, της αναστροφής και απαγωγής. Αυτή η κίνηση του πρηνισμού προκύπτει φυσιολογικά κατά τη διάρκεια της βάδισης ή του τρεξίματος. Πρόκειται περί φυσιολογικής κίνησης που λανθασμένα του αποδίδεται ο χαρακτηρισμός δυσλειτουργίας στη μηχανική του άκρου πόδα, ενώ ο όρος υπερπρηνισμός περιγράφει καλύτερα μια παθολογική κατάσταση υπερβολικού πρηνισμού κατά τη διάρκεια της βάδισης. Ο υπερπρηνισμός προκύπτει όταν η κίνηση γίνεται σε μεγαλύτερο εύρος ή πολύ γρήγορα στη διάρκεια της φάσης του πρηνισμού, τοποθετώντας περισσότερο βάρος στην εσωτερική πλευρά του άκρου πόδα στη διάρκεια της βάδισης.

Για να διαπιστώσει κάποιος αν το πόδι του εμφανίζει τον υπερπρηνισμό, αρκεί να σταθεί στα ακροδάχτυλα του ή να σπρώξει το μεγάλο δάκτυλο όσο μπορεί προς τα πίσω. Αν εμφανισθεί η ποδική καμάρα, σημαίνει ότι υπάρχει ελαστικότητα και φυσιολογική ποδική καμάρα. Αν δεν εμφανισθεί τότε υπάρχει υπερπρηνισμός στη βάδιση ή το τρέξιμο.

Σε ένα παιδί είναι δύσκολο να διαπιστωθεί πλατυποδία, γιατί η ποδική καμάρα συνεχίζει να αναπτύσσεται μέχρι την ηλικία των 10 ετών.

Συμπτώματα:

Συνήθως η πλατυποδία δεν παρουσιάζει προβλήματα, παρόλα αυτά δημιουργείται επιβάρυνση στους συνδέσμους και τους μύες της περιοχής. Ακριβώς αυτή η επιβάρυνση μπορεί να προκαλέσει πόνο στη διάρκεια της βάδισης.

Ο υπερπρηνισμός μπορεί να συνεισφέρει σε δυσλειτουργίες του κάτω άκρου, όπως πόνος στο πέλμα, σύνδρομο πελματιαίας απονεύρωσης, σύνδρομο τάσης έσω κνήμης (shin splints), περιοστίτις, κατάγματα κόπωσης και μυοπεριτοναϊκά σημεία πυροδότησης πόνου (trigger points). Ακόμα ο υπερπρηνισμός αυξάνει τον βαθμό της έσω κνημιαίας στροφής, συνεισφέροντας σε ποικιλία δυσλειτουργιών του γόνατος, όπως τραυματισμό μηνίσκου ή συνδεσμικές κακώσεις. Επίσης δεν γίνεται σωστά η απόσβεση των κραδασμών από τον άκρο πόδα και ως εκ τούτου δυνάμεις μεταφέρονται προς τα πάνω στη κινητική αλυσίδα, προκαλώντας τραυματισμούς ή δυσλειτουργία.

Αν συμβεί αυτό οι περισσότερο συνηθισμένες περιοχές του πόνου είναι:

• Εσωτερική πλευρά του αστραγάλου
• Ποδική καμάρα
• Η έξω πλευρά του ποδιού
• Στον γαστροκνήμιο μυ (γάμπα)
• Άρθρωση του αστραγάλου και τον Αχίλλειο τένοντα
• Στα γόνατα, τα ισχία ή τη μέση

Στους ανθρώπους με πλατυποδία υπάρχει ασύμμετρη κατανομή του βάρους και φυσικά μεγάλη φθορά στα υποδήματα.

Γιατί προκαλείται η πλατυποδία;

Η έλλειψη ή περιορισμένη ποδική καμάρα για κάποιους ανθρώπους είναι φυσιολογική, επειδή σ’ αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει κληρονομικότητα και το πόδι είναι αρκετά ελαστικό.

Περιστασιακά , η πλατυποδία μπορεί να προκληθεί από ανωμαλία που παρουσιάζεται όταν το έμβρυο είναι ακόμα στη μήτρα, όπου δυο ή περισσότερα οστά παραμένουν ενωμένα, αυτή η περίπτωση αναφέρεται ως ταρσική συνένωση (tarsal coalition), ενώ η περιοχή του πέλματος είναι επίπεδη και δύσκαμπτη.

Μπορεί η πλατυποδία να εμφανιστεί κάποια στιγμή στη ζωή του ανθρώπου ως αποτέλεσμα παθολογίας στις αρθρώσεις, όπως για παράδειγμα είναι η αρθρίτιδα, τραυματισμός σε μυ, τένοντα ή άρθρωση του άκρου πόδα.

Επίσης παθολογικές καταστάσεις που αφορούν το νευρικό σύστημα (πχ εγκεφαλική παράλυση, μυϊκή δυστροφία κα) μπορεί να οδηγήσουν σε πλατυποδία. Αυτό γιατί προοδευτικά οι μύες χάνουν την ελαστικότητα και τη δύναμη τους.

Δεν έχει γίνει απόλυτα κατανοητό τι προκαλεί την προοδευτική διάταση και επιμήκυνση των τενόντων στη ποδική καμάρα, αλλά επιβαρυντικοί παράγοντες είναι τα ψηλοτάκουνα παπούτσια, η ορθοστασία ή βάδιση για μεγάλο χρονικό διάστημα, η παχυσαρκία, η υπέρταση και ο διαβήτης.

Τελευταίες έρευνες έδειξαν μια σύνδεση στις αλλαγές των τενόντων με την αύξηση ενός τύπου πρωτεΐνης που ονομάζεται protelytic ένζυμο. Αυτά τα ένζυμα μπορεί να προκαλέσουν ρήξεις σε περιοχές του τένοντα, αδυνατίζοντας τους με αποτέλεσμα τη πτώση της καμάρας. Παρόμοιες αλλαγές έχουν παρατηρηθεί και σε άλλες παρόμοιες καταστάσεις όπως στη τενοντοπάθεια του Αχίλλειου τένοντα. Αυτή η διαπίστωση προσφέρει μια σημαντική παράμετρο στο πρόβλημα, καθώς φαρμακευτική αγωγή που στοχεύει τα συγκεκριμένα ένζυμα μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική θεραπεία στη χειρουργική. Φυσικά απαιτείται επιπλέον έρευνα.

Πότε να επισκεφτείτε ειδικό:

Συνήθως δεν προκαλεί πόνο, αλλά θα πρέπει να επισκεφτείτε ειδικό σε περίπτωση όπου:

• Σε περίπτωση πόνου
• Φθορά στη σόλα του υποδήματος
• Αντιλαμβάνεστε ότι το πέλμα γίνεται συνεχώς πιο επίπεδο
• Αδυναμία δυσκινησία ή μούδιασμα στο πέλμα

Διάγνωση:

• Πελματογράφημα
• Ακτινογραφία, κυρίως για τον εντοπισμό αρθρίτιδας
• Αξονική τομογραφία, αν απαιτείται επιπλέον έλεγχος
• Διαγνωστικό υπέρηχο, σε περίπτωση όπου υπάρχει υποψία τραυματισμού τενόντων
• Μαγνητική τομογραφία, αν δεν μπορεί να υπάρχει διαγνωστικό αποτέλεσμα με τα προηγούμενα

Θεραπεία:

Ο υπερπρηνισμός συνήθως διορθώνεται με ορθωτικά και ασκήσεις ενδυνάμωσης για τον οπίσθιο κνημιαίο. Θεραπεία με ήπιους χειρισμούς μπορεί να απελευθερώσει τα μυοπεριτοναϊκά σημεία πυροδότησης του πόνου (trigger points) στον οπίσθιο κνημιαίο και σε άλλους μύες καθώς και άλλες νευρομυϊκές δυσλειτουργίες που έχουν προκύψει στο κάτω άκρο και το πέλμα. Απαιτείται επανεκπαίδευση της βάδισης. Χρήσιμες είναι οι διατάσεις του γαστροκνημίου μυός για την μείωση της υπερτονίας του μυός.

Σε περιπτώσεις όπου υπάρχει παθολογία που αφορά τις αρθρώσεις ή τους τένοντες θα πρέπει σε πρώτη φάση αυτές να τύχουν της ανάλογης αντιμετώπισης. Στη συνέχεια:

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ: Ήπιοι χειρισμοί για βελτίωση του εύρους κίνησης των αρθρώσεων, ελαστικότητα των μυών και των τενόντων, μυϊκή ενδυνάμωση.

ΠΕΛΜΑΤΟΓΡΑΦΗΜΑ: Είναι μια εξέταση, μέσω της οποίας συλλέγουμε πληροφορίες για την ανατομική μορφολογία του πέλματος (πλατυποδία , κοιλοποδία, ραιβοποδία κ.α.), καθώς και για τις δυνάμεις που ασκούνται στα πέλματα κατά την διάρκεια της βάδισης ή στήριξης. Χρησιμοποιείται συσκευή εξοπλισμένη με μεγάλο αριθμό αισθητήρων πίεσης, ικανών να καταγράφουν τις πιέσεις που ασκούνται σε κάθε σημείο του πέλματος όταν αυτό βρίσκεται σε επαφή με την επιφάνεια της. Ανάλογα με τ’ αποτελέσματα επιλέγεται η κατασκευή των κατάλληλων ορθωτικών πελμάτων.

ΙΔΙΟΔΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ: Ως αποτέλεσμα ενός τραυματισμού ή κάποιας επώδυνης κατάστασης έχουμε την διαταραχή της ιδιοδεκτικότητας και της κιναισθησίας του ασθενή. Η ιδιοδεκτικότητα είναι μια «εσωτερική αίσθηση» (Κεντρικό Νευρικό Σύστημα), ενώ η κιναισθητική ικανότητα μια «εξωτερική αίσθηση» (το σώμα σε σχέση με τον χώρο και τον χρόνο), εντούτοις συνεργάζονται και το ένα επηρεάζει άμεσα το άλλο. Η επανεκπαίδευση αυτών των ικανοτήτων είναι απαραίτητη για την ολοκλήρωση του προγράμματος αποκατάστασης.

ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΥΠΟΔΗΜΑΤΑ: Επιλογή υποδημάτων με καλή στήριξη της ποδικής καμάρας, αποφυγή σε σανδάλια και υποδήματα χωρίς στήριξη.
ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ: Συνήθως δεν επιλέγεται χειρουργική αντιμετώπιση για τη πλατυποδία, παρά μόνο για συνωδά προβλήματα όπως ρήξη τενόντων.

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ:

• Αποφεύγεται δραστηριότητες που επιδεινώνουν τον πόνο, επιλέγεται δραστηριότητες μικρής επιβάρυνσης όπως βάδιση με κατάλληλα υποδήματα ή κολύμπι, όχι άλματα η τρέξιμο.
• Φοράτε τα ορθωτικά που έχουν προκύψει μετά από πελματογράφημα
• Απώλεια βάρους
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

1. Stovitz SD, Coetzee C. Hyperpronation and foot pain. The Physician and Sportsmedicine 2004;32(8).
2. Nordin MA, Frankel V. Basic Biomechanics of the Musculoskeletal System. 3rd ed. Baltimore:
Lippincott Williams & Wilkins; 2001.

The post ΠΛΑΤΥΠΟΔΙΑ appeared first on PHYSIOLESVOS.

ΒΛΑΙΣΟΣ ΜΕΓΑΣ ΔΑΚΤΥΛΟΣ (ΚΟΤΣΙ)

Iosif Galinos — Sat, 09 Sep 2017 23:22:40 +0000

ΒΛΑΙΣΟΣ ΜΕΓΑΣ ΔΑΚΤΥΛΟΣ (ΚΟΤΣΙ)

Τι είναι;

Το κότσι είναι μια παραμόρφωση που δημιουργείται στη βάση του μεγάλου δακτύλου στο πόδι. Το κυρίως πρόβλημα είναι η προς τα έξω παρέκκλιση του μεγάλου δακτύλου. Παρέκκλιση άνω των 15-20° θεωρείται παθολογική και δημιουργεί εμβιομηχανική διαταραχή στον άκρο πόδα.

Μπορεί να δημιουργήσει υπεξάρθρημα στην 1η μεταταρσοφαλαγγική άρθρωση και να διαταράξει τις σχέσεις όλων των δακτύλων του ποδιού ειδικά του 2ου και του 3ου. Πολλές φορές το δεύτερο δάκτυλο παραμορφώνεται και ανεβαίνει πάνω στο πρώτο.

Η έντονη παραμόρφωση του πρώτου δακτύλου δημιουργεί την έντονη εσωτερική προεξοχή η οποία σε χρόνια φάση φλεγμαίνει (ερυθρότητα, οίδημα) καθώς και γεμίζει με υγρό (φλεγμονή του ορογόνου θυλάκου της άρθρωσης).

Η κατάσταση αυτή επιδεινώνεται όταν ο ασθενής φορά υποδήματα διότι η φλεγμένουσα οστική προεξοχή τρίβεται στο εσωτερικό του παπουτσιού δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο φλεγμονής και πόνου.

Βλαισός μεγάλος δάκτυλος. Το μεγάλο δάκτυλο στρέφεται προς τα έξω. Η 1η μεταταρσοφαλαγγική άρθρωση (κόκκινη περιοχή) φλεγμένει. Η παραμόρφωση αφορά και στο 2ο και 3ο δάκτυλο.

Βλαισός μέγας άμφω των ποδών. Η ασθενής πάσχει από συστηματικό νόσημα

Τι προκαλεί τον Βλαισό Μέγα Δάκτυλο;

Ενάντια σε ότι επικρατούσε ως σήμερα τα μυτερά παπούτσια με τα ψηλά τακούνια δεν ευθύνονται για τη δημιουργία του νοσήματος.

Ωστόσο τα προαναφερόμενα υποδήματα κρατούν το πόδι σε λάθος θέση διατηρώντας το μεγάλο δάκτυλο σε κλίση προς τα έξω δημιουργώντας μηχανική διάταση των μαλακών μορίων στην έσω επιφάνεια της 1ης μεταταρσοφαλαγγικής άρθρωσης.

Επιπροσθέτως η πίεση που ασκούν τα στενά υποδήματα στο υπερτροφικό κότσι δημιουργούν έντονη συμπτωματολογία πόνου.

Η αιτιολογία της νόσου ως σήμερα δεν έχει ταυτοποιηθεί πλήρως. Εμβιομηχανικοί, τραυματικοί και μεταβολικοί παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί. Το νόσημα παρατηρείται σε υψηλότερα ποσοστά σε γυναίκες.

Οι χορεύτριες του μπαλέτου λόγω του ότι χορεύουν πάνω στα δάκτυλα παρουσιάζουν αυξημένα ποσοστά εμφάνισης της νόσου.
Η συχνότητα αυξάνει με την ηλικία. Το ποσοστό εμφάνισης σε ηλικίες από 15-30 ετών είναι 3%, σε ηλικίες 31-60 ετών αυξάνεται σε 9% και τέλος σε ηλικίες πάνω από 60 ετών το ποσοστό φτάνει το 16%.

Σε πολλές περιπτώσεις το νόσημα συνδέεται με παθήσεις όπως οστεοαρθρίτιδα, ρευματοειδής αρθρίτιδα, ψωριασική και ουρική αρθρίτιδα κ.α.

Η γενετική προδιάθεση αποτελεί σήμερα μια από τις επικρατούσες απόψεις αφού το νόσημα το συναντάμε σε αρκετά μέλη της οικογένειας (γιαγιά, μητέρα, κόρη).

Τι συμπτώματα προκαλεί;

• Πόνος ο οποίος μπορεί να δημιουργεί πρόβλημα κατά τη βάδιση

• Φλεγμονή και οίδημα (πρήξιμο) στη βάση του μεγάλου δακτύλου (κότσι)

• Το πόδι γίνεται πιο φαρδύ και ο ασθενής δυσκολεύεται να βρει παπούτσια

• Εμφανίζεται αρθρίτιδα στη άρθρωση (1η μεταταρσοφαλαγγική)

• Παραμόρφωση του 2ου δακτύλου.

Ακτινολογικός έλεγχος

Ο ακτινολογικός έλεγχος αναδεικνύει τη σοβαρότητα της παραμόρφωσης. Διενεργούνται μετρήσεις των γωνιών των πασχόντων οστών γεγονός που καθορίζει ουσιαστικά και τη θεραπευτική προσέγγιση.

ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

ΘΕΡΑΠΕΙΑ:

Συντηρητική αγωγή

Ο βλαισός μέγας δάκτυλος προϋποθέτει τη χρήση σωστών υποδημάτων τα οποία εφαρμόζουν σωστά το πόδι δίχως όμως να πιέζουν τα δάκτυλα.

Αριστερό: Λάθος στενό πρόσθιο τμήμα του παπουτσιού που ασκεί παραμορφωτικές πιέσεις στα δάκτυλα και επιδεινώνει τη συμπωματολογία του πόνου.
Δεξιό: Σωστό υπόδημα με το πρόσθιο τμήμα του ευρύχωρο ώστε να μην πιέζει σε κανένα σημείο τα δάκτυλα.

Φάρμακα

Τα φάρμακα προσφέρουν ανακούφιση από τον πόνο που προκαλεί η φλεγμονή της 1ης μεταταρσοφαλαγγικής άρθρωσης λόγο της έντονης παραμόρφωσης του μεγάλου δακτύλου.

Οι ένεση κορτιζόνης προσφέρει πρόσκαιρο αποτέλεσμα αντιμετωπίζοντας τη φλεγμονή του αρθρικού θυλάκου καθώς και του ορογόνου θυλάκου.

Καμία φαρμακευτική αγωγή δεν μπορεί να δώσει ουσιαστική θεραπευτική λύση στο πρόβλημα του ασθενούς παρά να παρατείνει ίσως το χρονικό διάστημα για τη χειρουργική οριστική αντιμετώπιση.

Φυσικοθεραπεία

Η φυσικοθεραπεία με τα μέσα που διαθέτει με τη σειρά της αντιμετωπίζει το πρόβλημα μόνο όσο αφορά στα συμπτώματα του πόνου. Δεν μπορεί όμως να επιδιορθώσει την παραμόρφωση των δακτύλων σε μόνιμη βάση.

Νάρθηκες

Οι νάρθηκες διορθώνουν παθητικά τη παραμόρφωση διατηρώντας τη θέση του μεγάλου δακτύλου.

Ο νάρθηκας μπορεί να φοριέται από τον ασθενή για όλο το 24ωρο (στον ύπνο, μέσα από το υπόδημα) αλλά με την αφαίρεσή του τα δάκτυλα επανέρχονται στην αρχική παραμόρφωση που είχαν.

Ο νάρθηκας δεν μπορεί να διορθώσει μόνιμα τη παραμόρφωση και για τον λόγο αυτόν συστήνεται η χρήση τους για μικρό χρονικό διάστημα.

Ειδικός νάρθηκας για την αντιμετώπιση του βλαισού μεγάλου δακτύλου. Η χρήση του δεν ενδύκνειται για μεγάλο χρονικό διάστημα.

ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

ΘΕΡΑΠΕΙΑ:

Χειρουργική θεραπεία

Σήμερα η χειρουργική επέμβαση για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού αποτελεί ουσιαστικά και τη ριζική θεραπεία του. Οι νέες μικροχειρουργικές τεχνικές με την υποβοήθηση ειδικών χειρουργικών οπτικών ενισχυτών επιτυγχάνουν:

• την πλήρη και οριστική διόρθωση της παραμόρφωσης

• δίχως μετεγχειρητικό πόνο

• σχεδόν άμεση κινητοποίηση του ασθενούς.

Ο φόβος του παρελθόντος για παρατεταμένη ακινητοποίηση στο κρεβάτι ή πόνος μετά το χειρουργείο σήμερα πια δεν υπάρχει.
Για τον λόγο αυτό μπορεί να γίνει η χειρουργική επέμβαση ταυτόχρονα και στα δύο πόδια.

Hallux valgus angle: γωνία του βλαισού μεγάλου δακτύλου η οποία φυσιολογικά είναι 9 μοίρες αλλά ώς 15 μοίρες δεν προκαλεί σοβαρή συμπτωματολογία.
Intermetatarsal angle: διαμετατάρσια γωνία μεταξύ του 1ου και 2ου μεταταρσίου. Φυσιολογικά η γωνία δεν ξεπερνά τις 9 μοίρες.

Διαμετατάρσια γωνία 25 μοίρες και η γωνία του βλαισού μεγάλου δακτύλου είναι 35 μοίρες. Οι δύο γωνίες υποδηλώνουν τη πάθηση.

Εξεσημασμένης βαρύτητας βλαισός μέγας δάκτυλος με γωνία του βλαισού μεγάλου δακτύλου 62 μοίρες και διαμετατάρσια γωνία 13 μοίρες. Η πάθηση προκαλεί στην ασθενή προβλήματα βάδισης.

Πότε πρέπει να γίνει το χειρουργείο;

Οι ενδείξεις για τη χειρουργική επέμβαση διόρθωσης του βλαισού μεγάλου δακτύλου περιλαμβάνουν την επώδυνη άρθρωση του μεγάλου δακτύλου (άλγος κίνησης και άλγος ηρεμίας), παραμόρφωση των αρθρώσεων, δυσκολία στη βάδιση λόγω πόνου, η αναγκαστική αλλαγή αγαπημένων συνηθειών λόγο της πάθησης ή αλλαγή του τρόπου ζωής του ασθενούς και γενικότερα η διαταραχή της ποιότητας της ζωής του ασθενούς.

Επίσης χειρουργική ένδειξη υπάρχει στις περιπτώσεις:

• σε συνοδό φλεγμονή των νεύρων

• όταν το δεύτερο δάκτυλο υπερβαίνει το πρώτο δάκτυλο

• σφυροδακτυλία

• έλκη των μαλακών μορίων

• φλεγμονή των μαλακών μορίων (τενοντίτιδα, φλεγμονή ορογόνου θυλάκου)

Πληροφορίες για το χειρουργείο

Η εισαγωγή του ασθενή γίνεται την ίδια μέρα που θα γίνει και το χειρουργείο. Με την είσοδο του ασθενούς στη κλινική θα τον επισκεφτεί ο θεράπων Ορθοπαιδικός Χειρουργός και ο Αναισθησιολόγος με τον οποίο θα συζητήσουν για το είδος της αναισθησίας.

Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να γίνει με γενική ή ραχιαία αναισθησία. Αυτό θα το αποφασίσουν από κοινού ο ασθενής με τον αναισθησιολόγο με προτεραιότητα την ασφάλεια του ασθενή.

Η επέμβαση μπορεί να γίνει και στα δύο πόδια ταυτόχρονα και η διάρκειά της είναι μία ώρα για το κάθε πόδι.
Μετά το τέλος του χειρουργείου ο ασθενής παραμένει στο χώρο της ανάνηψης για μισή ώρα περίπου για να λάβει την πλήρη νοσηλευτική φροντίδα που απαιτείται.

Στο δωμάτιο θα παραμείνει για 24 ώρες για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση του άμεσου μετεγχειρητικού πόνου και τη λήψη της ενδοφλέβιας αντιβιοτικής αγωγής.

Την επόμενη ημέρα του χειρουργείου λαμβάνει εξιτήριο με οδηγίες για φαρμακευτική αγωγή καθώς και πλήρης οδηγίες για τον τρόπο κινητοποίησης και μετακίνησης του.

Η αφαίρεση των ραμμάτων διενεργείται σε 10-15 ημέρες στο ιατρείο.

Χειρουργική επέμβαση

Σχηματική απεικόνιση μίας εκ των πολλών μεθόδων διόρθωσης του βλαισού μεγάλου δακτύλου.

Αφαίρεση της οστικής προεξοχής της κεφαλής του 1ου μεταταρσίου.

Διορθωτική οστεοτομία του 1ου μεταταρσίου. Το οστούν κόβεται για να έρθει στην νέα του θέση διορθώνοντας με τον τρόπο αυτό τη παραμόρφωση του ποδιού.

Η διορθωτική οστεοτομία του 1ου μεταταρσίου έχει ολοκληθωθεί. Στα σημεία των βελονών θα γίνει εισαγωγή κοχλιών τιτανίου για την απόλυτη σταθεροποίηση των οστών στη νέα διορθωμένη θέση.

Σταθεροποίηση των οστών με ειδικούς κοχλίες τιτανίου οι οποίες λόγω της σταθερότητας που προσφέρουν ο ασθενής δεν πονά μετά το χειρουργείο. Η νέα, διορθωμένη και σταθερή θέση του μεγάλου δακτύλου έχει επιτευχθεί.

Το εναπομείναν οστούν αφαιρείται τελειοποιώντας το αισθητικό αποτέλεσμα.

Συρραφή του αρθρικού θυλάκου (θυλακοπλαστική)

Ειδικό υπόδημα αποφόρτισης των χειρουργημένων μεταταρσιων που επιτρέπει στον ασθενή την γρήγορη κινητοποίηση μετά τη χειρουργική επέμβαση.

Περιστατικό

Γυναίκα 40 ετών με βλαισό μεγάλο δάκτυλο άμφω

Ο ακτινολογικός έλεγχος της ασθενούς

Ακριβής μέτρηση των παραμορφόσεων των οστών

Σχεδιασμός των χειρουργικών τομών λίγο πριν την επέμβαση και στα δυο πόδια

Ένα μήνα μετά το χειρουργείο.

Ακτινολογική εικόνα της αμφοτερόπλευρης χειρουργικής επέμβασης οστεοπλαστικής του άκρου ποδός

Περιστατικό

Ασθενής 39 ετών με βλαιλό μεγάλο δάκτυλο πριν τη χειρουργική επέμβαση
Τρείς μήνες μετά το χειρουργείο η παραμόρφωση έχει διορθωθεί

Περιστατικό

Εξεσημασμένη παραμόρφωση των δακτύλων σε γυναίκα 75 ετών. Οι παραμορφώσεις αυτές δημιουργούν στην ασθενή προβλήματα στη βάδιση.

Χαρακτηριστική παραμόρφωση του πρώτου και δεύτερου δακτύλου.

Δυό μήνες μετά το χειρουργείο. Οι άξονες των οστών έχουν διορθωθεί βελτιώνοντας την κινητική ικανότητα του ατόμου.

Περιστατικό

Γυναίκα 32 ετών με βλαισό μέγα δάκτυλο και ραιβό 5ο μετατάρσιο αμφοτερόπλευρα, παρουσιάζει έντονο άλγος στα πέλματα κατά τη βάδιση λόγω των έντονων υπερκερατώσεων στο δέρμα (κάλους).

Η ασθενής στην αίθουσα χειρουργείο. Στο δέρμα έχουν σχεδιαστεί οι τομές μέσα από τις οποίες θα διενεργηθούν οι απαραίτητες διορθωτικές οστεοτομίες.

Οι ασθενής τρείς μήνες μετά τη χειρουργική επέμβαση οστεοπλαστικής των άκρων ποδών της. Οι υπερκερατώσεις στο πέλμα (τύλοι), έχουν υποχωρήσει βελτιώνοντας σταδιακά την κλινική εικόνα της ασθενούς όσο αφορά τον πόνο και την κινητικότητα του πέλματος.

Ακτινολογική εικόνα άμφω των ποδών μετά την οστεοπλαστική των ποδιών άμφω.

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ

Γυναίκα 30 ετών η οποία πάσχει από βλαισούς μεγάλους δακτύλους και στα δύο πόδια καθώς και παραμόρφωση των αξόνων στα υπόλοιπα δάκτυλα των ποδιών. Η οστεοπλαστική επέμβαση στόχο είχε την διόρθρωση των μηχανικών αξόνων των δακτύλων καθώς και την αισθητική ισορροπία αυτών.

Πριν την οστεοπλαστική του άκρου ποδός

Μετά τη χειρουργική επέμβαση. Τα δάκτυλα έχουν αποκτήσει νέα αισθητική ισορροπία καθώς οι μηχανικοί τους άξονες έχουν διορθωθεί

Πριν την οστεοπλαστική

Μετά την οστεοπλαστική

Πριν την οστεοπλαστική

Μετά την οστεοπλαστική

Η σύχρονη οστεοπλαστική του άκρου ποδός αποτελεί μια εντελώς ανώδυνη μέθοδο διόρθωσης των παραμορφώσεων που επιτρέπει στον ασθενή την άμεση κινητοποίηση και φόρτιση των χειρουργημένων ποδιών φορώντας βέβαια ειδικό υπόδημα αποφόρτισης του πρόσθιου ποδιού για 4 εβδομάδες.

The post ΒΛΑΙΣΟΣ ΜΕΓΑΣ ΔΑΚΤΥΛΟΣ (ΚΟΤΣΙ) appeared first on PHYSIOLESVOS.

Δύσκαμπτο μεγάλο δάχτυλο

Iosif Galinos — Sat, 09 Sep 2017 23:21:34 +0000

Δύσκαμπτο μεγάλο δάχτυλο – HALLUX RIGIDUS

Hallux rigidus θεωρείται ό,τι είναι το τελικό στάδιο του hallux limitus.

Αυτός ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάποια απώλεια της κίνησης του μεγάλου δάκτυλου ή μια κατάσταση στην οποία η ικανότητα μας να παράγουμε κίνηση με το μεγάλο δάκτυλο του ποδιού, δεν είναι πλέον δυνατή ή πάρα πολύ περιορισμένη.
Το μεγάλο δάκτυλο του ποδιού μας, είναι ένα από τα πιο σημαντικά μέρη του σώματός μας αφού το περπάτημα στηρίζεται στην προωθητική δύναμη που παρέχει η πρώτη μεταταρσο-φαλαγγική ακτίνα.
Σε ένα υγειές μεγάλο δάκτυλο η έκταση της ραχιαίας κάμψης ( σημαντική στην διάρκεια της βάδισης και του τρεξίματος) κυμαίνεται μεταξύ 35°-90°,η οποία μειώνεται δραστικά κατά τη διάρκεια της πάθησης Hallux rigidus. Είναι η συνέπεια της οστεοαρθρίτιδας της πρώτης μεταταρσο-φαλαγγικής ακτίνας όπου η κεφαλή του μετατάρσιου, η βάση της εγγύς φάλαγγας και τα σησαμοειδή οστά (οστά που βρίσκονται στην πελματιαία επιφάνεια της πρώτης μεταταρσο-φαλαγγικής άρθρωσης του τένοντα του βραχύ καμπτήρα μυ) υφίστανται μια μερική συγχώνευση μεταξύ τους που οδηγεί σχεδόν σε αγγύλωση.Μια κατάσταση στην οποία το μεγάλο δάκτυλο σε μία κλινική εξέταση παρουσιάζεται πολύ σκληρό και σχεδόν ακίνητο.
Hallux limitus και rigidus θεωρούνται συχνά ιδιοπαθή, ή προκαλούνται από άγνωστους παράγοντες παρ’ όλα αυτά έχουν καταγραφεί κάποιες πιθανές αιτίες όπωs:
• Κληρονομικότητα
• Εστιακές ή συστηματικές αλλοιώσεις ( εκφυλιστικές ασθένειες, μεταβολικές και φλεγμονώδεις διαταραχές)
• Μακροχρόνια ακινησία με νάρθηκες ή λόγω σχηματισμού ουλών μετά από σπάσιμο ή χειρουργική επέμβαση στο συγκεριμένο σημείο (Hallux Valgus)
• Λανθασμένη εμβιομηχανική κάτω άκρων
• Υπερχρήση και συνεχείς μικροτραυματισμοί (π.χ ποδοσφαιριστές)

Τέλος, ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που συμβάλλουν σε αυτό το πρόβλημα υγείας, είναι η παρατεταμένη χρήση ακατάλληλων υποδημάτων και η τάση για πλατυποδία (η σταδιακή πτώση της καμάρας του ποδιού μετακινεί προς τα μπρος την κεφαλή του μετατάρσιου, σπρώχνοντας το κόντρα στην βάση της πρώτης φάλαγγας με σημαντική αύξηση αρθρίτιδας).
Τα κύρια συμπτώματα είναι πόνος και δυσκαμψία κατά την κίνηση του μεγάλου δάκτυλου, πόνος κατά την βάδιση ή το τρέξιμο, πόνος με την αλλαγή του καιρού ( κρύο και υγρασία)και καμιά φορά ο πόνος μπορεί να επεκταθεί και σε άλλες αρθρώσεις των κάτω άκρων.
Η διάγνωση στηρίζεται στην κλινική εξέταση και ακτινογραφία,πολύ σπάνια και κυρίως στα αρχικά στάδια της πάθησης χρησιμοποιείται και η αξονική τομογραφία για αποκλεισμό άλλων παθήσεων.
Η αντιμετώπιση και θεραπεία του’’Δύσκαμπτου μεγάλου δάκτυλου’’ αναλόγως με την βλάβη της άρθρωσης μπορεί να είναι συντηρητική(χωρίς χειρουργείο) ή χειρουργική.
Οι μη χειρουργικές θεραπευτικές επιλογές της συντηρητικής θεραπείας που μπορούν να βοηθήσουν στην μείωση των συμπτωμάτων είναι:
• Κατάλληλα υποδήματα
• Αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα
• Φυσικοθεραπεία, χρήση υπερήχων ή άλλους τρόπους που μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων
• Χρήση ειδικών ορθωτικών πελμάτων που βοηθάν στην σωστή κατανομή του βάρους του σώματος μας κατά την βάδιση και όχι μόνο.

Η συντηρητική θεραπεία βοηθάει στην μείωση των συμπτωμάτων και την όσο δυνατή καθυστέρηση μιας χειρουργικής επέμβασης η οποία αναλόγως με την κρισιμότητα κάθε περίπτωσης μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα:
1. να διατηρήσει κάποια κινητικότητα της 1ης ακτίνας ή
2. κατάργηση της κίνησης (αρθροδεσία).

Παπαδοπούλου Σοφία, Ποδολόγος

The post Δύσκαμπτο μεγάλο δάχτυλο appeared first on PHYSIOLESVOS.

Καταγματα στη Περιοχη Ποδοκνημικης Αρθρωσης

Iosif Galinos — Sat, 09 Sep 2017 22:50:32 +0000

H ποδοκνημική άρθρωση βρίσκεται στο σημείο που συναντώνται η κνήμη με το πόδι. Δημιουργείται από το κάτω πέρας της κνήμης και της περόνης και της άνω επιφάνειας του αστραγάλου. Το φορτίο που δέχεται η άρθρωση περνά κυρίως από την σύνδεση της κνήμης και του αστραγάλου.Η κνήμη δημιουργεί το έσω σφυρό (η προεξοχή που βρίσκεται από την έσω πλευρά), και η περόνη το έξω σφυρό (προεξοχή που βρίσκεται προς τα έξω).
Το έσω και έξω σφυρό ενώνεται με το οστούν του αστραγάλου σε ειδικές επιφάνειες αυτού οι οποίες καλύπτονται από αρθρικό χόνδρο.

Το οστούν του αστραγάλου είναι ευρύτερο μπροστά και πιο στενό προς τα πίσω. Όταν ο άκρος πόδας κάμπτεται ραχιαία (προς τα πάνω), το ευρύ τμήμα του αστραγάλου κινείτε και ενσφηνώνεται στο έξω και έσω σφυρό δημιουργώντας ένα σταθερό σύμπλεγμα σε σύγκριση με το πόδι όταν βρίσκεται σε πελματιαία κάμψη (κάμψη προς τα κάτω).

Η ποδοκνημική άρθρωση περιβάλλεται από ισχυρό σύμπλεγμα συνδέσμων (έξω, έσω, μπροστά και πίσω), οι οποίοι αυξάνουν την σταθερότητα και επομένως τη δύναμη για την επιτέλεση των ανατομικών κινήσεων του ποδιού.

Ο τραυματισμός των συνδέσμων και των οστών είναι συχνός στους αθλητές (διάστρεμμα, κάταγμα έσω ή έξω σφυρού κ.α.). Η θεραπεία των κακώσεων της ποδοκνημικής άρθρωσης απαιτεί προσοχή και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υποτιμάται.

Πέριξ της άρθρωσης περνούν πολλοί τένοντες που καταλήγουν στο πόδι (καμπτήρες και εκτείνοντες των δακτύλων), ή στην πτέρνα (Αχίλλειος τένοντας).
Τέλος οι αρτηρίες και οι φλέβες που αρδεύουν και παροχετεύουν αντίστοιχα την ποδοκνημική και το πόδι.

Η ποδοκνημική άρθρωση που αποτελείται από την κνήμη, την περόνη και τον αστράγαλο. Στο σχήμα επίσης υπάρχουν η πτέρνα, το σκαφοειδές οστούν, το κυβοειδές οστούν και τα σφηνοειδή οστά.

Δύο από τους σημαντικότερους συνδέσμους που ενώνουν το έξω σφυρό με τα οστά του αστραγάλου (πρόσθιος αστραγαλοπερονιαίος σύνδεσμος) και της πτέρνας (πτερνοπερονιαίος σύνδεσμος).

Δελτοειδής σύνδεσμος με τις τρείς μοίρες του, που ενώνει το έσω σφυρό της κνήμης με τα οστά του ποδιού.

πηγη :www.goudelis.gr

The post Καταγματα στη Περιοχη Ποδοκνημικης Αρθρωσης appeared first on PHYSIOLESVOS.

Μεταταρσαλγια

Iosif Galinos — Sat, 09 Sep 2017 22:26:37 +0000

Ο όρος μεταταρσαλγία αποτελεί σύμπτωμα και όχι νόσο και είναι σύνθετη λέξη προερχόμενη από το μετατάρσια + άλγος. Αναφέρεται στον πόνο που εντοπίζεται στην πρόσθια επιφάνεια του πέλματος του ποδιού, (μπάλα του ποδιού) και αναπτύσσεται σταδιακά συνήθως και όχι απότομα.

Αθλητές οι οποίοι λαμβάνουν μέρος σε αγώνες υψηλών απαιτήσεων όπως τρέξιμο, Μαραθώνιος, το τένις, το άλμα εις ύψος ή μήκος κα, παρουσιάζουν υψηλότερα ποσοστά εμφάνισης προβλημάτων στο πόδι.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ

Σύνδρομο υπέρχρησης. Εμφανίζεται συνήθως σε αθλητές υψηλών απαιτήσεων αλλά και σε επαγγελματίες οι οποίοι χρειάζεται να διανύουν αποστάσεις.

Γυναίκες που συνηθίζουν να φορούν πολύ ψηλά τακούνια. Τα ψηλά τακούνια ασκούν μεγάλα φορτία στις κεφαλές των μεταταρσίων και αποτελεί μια συχνή αιτίας μεταταρσαλγίας.

Παχυσαρκία. Η εφαρμογή μεγάλου σωματικού βάρους στα πέλματα δημιουργεί συνθήκες επιδείνωσης του προβλήματος.

Βραχύς Αχίλλειος τένοντας. Μερικοί άνθρωποι έχουν εν γένει κοντό Αχίλλειο τένοντα και άλλοι μετά από ένα τραυματισμό σε αυτόν. Το γεγονός αυτό επηρεάζει σημαντικά την πίεση που ασκείται στο πέλμα, και δημιουργεί συνθήκες μεταταρσαλγίας.
Νεύρωμα Morton. Αρκετά συχνή κλινική οντότητα που αφορά στην διόγκωση και υπερτροφία του νεύρου ανάμεσα σε δύο δάκτυλα του ποδιού. Η συμπτωματολογία μπορεί να περιλαμβάνει πόνο, αίσθημα καύσου και τοπικό μούδιασμα που επεκτείνεται στα δάκτυλα.

Κοιλοποδία. Η υπερβολική αύξηση της ποδικής καμάρας η οποία δεν εξουδετερώνεται με την εφαρμογή του σωματικού βάρους του ατόμου. Η κλινική αυτή οντότητα συμβαίνει λόγω της όχι ισορροπημένης κατανομής των μυϊκών δυνάμεων στο πόδι και συνήθως έχει κληρονομικό χαρακτήρα. Στους ασθενείς που εμφανίζουν κοιλοποδία πρέπει να γίνει και νευρολογικός έλεγχος διότι η κλινική αυτή οντότητα εμφανίζεται πολλές φορές σε άτομα με νευρολογικά νοσήματα όπως εγκεφαλική παράλυση, δισχιδής ράχη κα.

Κοιλοποδία σε νέα γυναίκα. Η αυξημένη πίεση στις κεφαλές των μεταταρσίων αποτελεί την αιτία της μεταταρσαλγίας

Τα σημεία αυξημένης πίεσης στο πέλμα, δημιουργούν σκληρίες στο δέρμα και κάλους

Σημεία πόνου σε νεαρή ασθενή με κοιλοποδία

Η ραιβότητα της πτέρνας (στροφή της πτέρνας προς τα μέσα), μπορεί να αποτελέσει αιτία μεταταρσαλγίας (4ο και 5ο μετατάρσιο)

Γαμψοδακτυλία και σφυροδακτυλία. Στη γαμψοδακτυλία έχουμε παραμόρφωση και των τριών αρθρώσεων των δακτύλων και το δάκτυλο λαμβάνει τη μορφή ‘γάντζου’. Η σφυροδακτυλία αποτελεί παραμόρφωση σε μία άρθρωση του δακτύλου και λαμβάνει την όψη ‘σφυριού’. Και οι δύο κλινικές οντότητες συνήθως συνδυάζονται με την κοιλοποδία – pes cavus-, η οποία αποτελεί μια από τις κυριότερες αιτίες της μεταταρσαλγίας.

Η παραμόρφωση των δακτύλων αποτελεί αιτία μεταταρσαλγίας

Βλαισός μεγάλος δάκτυλος του ποδιού. Συχνή παραμόρφωση του μεγάλου δακτύλου του ποδιού στην οποία έχουμε την κλίση του 1ου δακτύλου προς τα άλλα δάκτυλα. Πολλές φορές μπορεί να περάσει κάτω από αυτά δημιουργώντας έντονες παραμορφώσεις και δυσκολία στην βάδιση του ατόμου. Η δημιουργία κάλου στην πελματιαία επιφάνεια του μεγάλου δακτύλου αλλά και του 2ου και 3ου δακτύλου είναι συχνή και προκαλεί μεταταρσαλγία.

Βλαισός μεγάλος δάκτυλος άμφω των ποδών προκαλεί έντονη μεταταρσαλγία σε γυναίκα 40 ετών

Προηγηθείσα χειρουργική επέμβαση στο πέλμα πχ για αφαίρεση κάλων ή για αφαίρεση νευρώματος Morton με πελματιαία χειρουργική προσπέλαση (για τον λόγο αυτό σήμερα η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του νευρώματος είναι ραχιαία και όχι πελματιαία).
Κάταγμα κόπωσης στα μετατάρσια. Αποτελεί ένα ρωγμώδες κάταγμα σε ένα από τα μετατάρσια, το οποίο συμβαίνει σε άτομα με έντονη και επίμονη σωματική δραστηριότητα όπως οι αθλητές του στίβου ή οι στρατιωτικοί –μεγάλες πορείες με ακατάλληλα παπούτσια και συνεχής κρούση του ποδιού στο έδαφος λόγω στρατιωτικών χαιρετισμών)

Νόσος του Freiberg. Σπάνια νόσος στην οποία έχουμε εμφάνιση οστεονέκρωσης του δευτέρου μεταταρσίου και εμφανίζεται συνήθως σε κορίτσια εφηβικής ηλικίας.
Ουρική αρθρίτιδα. Συνήθως επηρεάζει το μεγάλο δάκτυλο. Λόγω της συσσώρευσης κρυστάλλων ουρικού μονονατρίου στην 1η μεταταρσοφαλαγγική άρθρωση (στο σημείο ένωσης του μεγάλου δακτύλου με το 1ο μετατάρσιο), εμφανίζεται έντονος πόνος σε αυτό.
Σακχαρώδης Διαβήτης. Νόσος που βλάπτει τα μικρά αγγειακά στελέχη των νεύρων με αποτέλεσμα την διαταραχή αυτών και την δημιουργία μεταταρσαλγίας.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

Το βασικότερο στοιχείο για την αντιμετώπιση της μεταταρσαλγίας αποτελεί η σαφής διερεύνηση της αιτίας αυτής.

Το ιστορικό του ασθενούς θα δώσει πληροφορίες για την γενική κατάσταση της υγείας του όπως η ύπαρξη σακχαρώδους διαβήτη, αυξημένου ουρικού οξέως στο αίμα ή κάποιου νευρολογικού προβλήματος, την ύπαρξη συγγενικών ατόμων με προβλήματα στα πόδια, καθώς επίσης για τις αθλητικές και επαγγελματικές δραστηριότητες και το επίπεδο των απαιτήσεων αυτών.

Η κλινική εξέταση του ποδιού θα αναδείξει τα υπάρχοντα προβλήματα όπως η ύπαρξη μεγάλης ποδικής καμάρας –κοιλοποδίας-, βλαισού μεγάλου δακτύλου, φλεγμονές στις αρθρώσεις των δακτύλων και του ποδιού, την ύπαρξη κάλων ή ελκών στο πέλμα ή στα δάκτυλα, την ύπαρξη οιδήματος καθώς και το χρώμα και την κατάσταση του δέρματος του ποδιού.

Η διενέργεια εξετάσεων του αίματος θα δώσει επαρκής πληροφορίες για την ύπαρξη σακχαρώδους διαβήτη, αυξημένου ουρικού οξέως καθώς και την πιθανότητα ύπαρξης αυτοάνοσου νοσήματος.

Οι ακτινολογικές εξετάσεις θα δώσουν πληροφορίες για την κατάσταση των οστών, την αξιολόγηση των μηχανικών και ανατομικών αξόνων του ποδιού που βοηθούν τον εξειδικευμένο Ορθοπαιδικό για την λήψη των αποφάσεων για τον τρόπο της αντιμετώπισης του ατόμου.

Το σπινθηρογράφημα των οστών βοηθά ώστε να αναδειχθούν τα ρωγμώδη κατάγματα –κατάγματα κοπώσεως-, των μεταταρσίων τα οποία δεν φαίνονται στην απλή ακτινογραφία.

Η μαγνητική τομογραφία με σκιαγραφική ενδοφλέβια χορήγηση ή όχι αναδεικνύει το νεύρωμα Morton και αξιολογεί τα μαλακά μόρια του ποδιού.

ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

ΘΕΡΑΠΕΙΑ:

Πρωταρχική προϋπόθεση για την αντιμετώπιση της μεταταρσαλγίας είναι να καθοριστεί η αιτία που την προκαλεί. Η μεταταρσαλγία όπως αναφέρθηκε δεν αποτελεί νόσημα αλλά σύμπτωμα το οποίο μπορεί να προκαλείται από πολλούς παράγοντες.

Μερικά από τα νοσήματα που προκαλούν τη μεταταρσαλγία πρέπει να αντιμετωπιστούν χειρουργικά όπως ο βλαισός μέγας δάκτυλος, το νεύρωμα Morton, οι βαριές μορφές κοιλοποδίας ιδιαίτερα αν οφείλονται σε νευρολογικά νοσήματα.

Ο έλεγχος του σωματικού βάρους, η ρύθμιση του σακχαρώδους διαβήτη, η φαρμακευτική αντιμετώπιση του αυξημένου ουρικού οξέως πρέπει να φροντιστούν από τον ίδιο τον ασθενή φυσικά υπό την καθοδήγηση του ειδικού ιατρού.

Απλά μέτρα αντιμετώπισης των συμπτωμάτων της μεταταρσαλγίας είναι:

η ανάπαυση των ποδιών και η τοποθέτησή τους σε ανάρροπη θέση (σε 2 μαξιλάρια)
η χρήση υποδημάτων τα οποία να εφαρμόζουν καλά στο πόδι , ευρύχωρα στα δάκτυλα και δεν έχουν τακούνι πάνω από 2-3 εκατοστά.

η χρήση ειδικών πελμάτων με υποστήριξη των μεταταρσίων μειώνει τον πόνο διότι κατανέμει τα φορτία που ασκούνται σε ευρύτερη περιοχή του ποδός. Το πέλμα πρέπει να γίνεται σε εξατομικευμένη βάση (custom made), μετά τη διενέργεια πελματογραφήματος και όχι να χρησιμοποιούνται πέλματα έτοιμα που πωλούνται σε καταστήματα αθλητικών ειδών και φαρμακεία.

Πέλμα το οποίο έγινε μετά από πελματογράφημα σε ασθενή με ελαφρά κοιλοποδία και μεταταρσαλγία. Το κόκκινο βέλος δείχνει το σημείο υποστήριξης των μεταταρσίων και το πράσινο βέλος δείχνει το σημείο στήριξης της αυξημένης ποδικής καμάρας

Το πέλμα έχει τοποθετηθεί μέσα στο αθλητικό παπούτσι αφού πρώτα αφαιρέσουμε τον πάτο του παπουτσιού τον οποίο έχει από το εργοστάσιο κατασκευής του

η φυσικοθεραπεία χρησιμοποιώντας φυσικά μέσα και σε συνδυασμό με πρόγραμμα διατατικών ασκήσεων του Αχίλλειου τένοντα ανακουφίζει από τα συμπτώματα.
η αφαίρεση των κάλων από το πέλμα δεν αποτελεί τη λύση του προβλήματος παρά ανακουφίζει μόνον προσωρινά. Η δημιουργία του κάλου στο πέλμα αποτελεί έναν αμυντικό μηχανισμό του οργανισμού στα σημεία άσκησης μεγάλων φορτίων. Ο οργανισμός εναποθέτει κεράτινες στοιβάδες για να αντιμετωπίσει με τον τρόπο αυτό τις δυνάμεις από το έδαφος οι οποίες έρχονται σε αντίθεση με τις κεφαλές των μεταταρσίων που λόγω διαφόρων παραγόντων όπως η κοιλοποδία ή ο βλαισός μεγάλος δάκτυλος έχουν πάρει μεγαλύτερη κλίση. Συνήθως οι κάλοι επανεμφανίζονται ταχέως αν δεν λυθεί το πρόβλημα που τους δημιουργεί.
η χρήση αντιφλεγμονωδών και παυσίπονων φαρμάκων βοηθά αλλά δεν αποτελεί τη λύση του προβλήματος και πολλές φορές λόγω του ότι αφαιρεί τον πόνο το άτομο επιστρέφει σε έντονες δραστηριότητες ανακυκλώνοντας με τον τρόπο αυτό το πρόβλημα

πηγη: http://www.goudelis.gr

The post Μεταταρσαλγια appeared first on PHYSIOLESVOS.