Γράφει ο Γαληνός Ιωσήφ
Εξειδικευμένος Φυσικοθεραπευτής

Η οσφυαλγία ή ο πόνος στην μέση μπορεί να εκδηλωθεί με δύο τρόπους σαν χρόνια οσφυαλγία και να διαρκεί μήνες ή χρόνια και σαν οξεία οσφυαλγία ή λουμπάγκο.

Η χειρότερη εξέλιξη της οσφυαλγίας είναι η ισχιαλγία. Ισχιαλγία ονομάζεται ο πόνος που ξεκινά από τη μέση και καταλήγει στο πόδι σε διαφορετικό κάθε φορά ύψος και μπορεί να φθάσει μέχρι τα δάκτυλα και το πέλμα.

Η ισχιαλγία είναι μία κατάσταση επείγουσα και πρέπει πάντοτε να εξετάζεται από γιατρό. Ο κίνδυνος σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η χρονιότητα. Εάν η κατάσταση παραμείνει χωρίς θεραπεία τότε ο πόνος θα γίνει μόνιμος, η μείωση της αισθητικότητας θα γίνει πλήρης αναισθησία και η απλή δυσλειτουργία των μυών, θα εξελιχθεί σε πλήρη παράλυση του κάτω άκρου.
ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Από πλευράς συμπτωμάτων η οξεία οσφυαλγία εκδηλώνεται με οξύ, αιφνίδιο συνήθως πόνο στη μέση, που αντανακλά μέχρι τους γλουτούς ενώ ταυτόχρονα εμφανίζεται μια αντανακλαστική σύσπαση των μυών της μέσης και ο ασθενής λαμβάνει ασυναίσθητα μια σκολιωτική (λοξή) στάση κάθε φορά που σηκώνεται όρθιος.

Ο πόνος είναι τόσο ισχυρός στην αρχή που μπορεί να ακινητοποιήσει το άτομο για πολλές ώρες στη θέση που πρωτοεμφανίστηκε.

Το αίτιο τις περισσότερες φορές είναι η άρση (σήκωμα) κάποιου βάρους με λάθος τρόπο. Το άτομο έχει την αίσθηση ότι κάτι έσπασε στη μέση του, αισθάνεται έντονο πόνο και παρατάει το βάρος που κρατά κραυγάζοντας από τον πόνο.

Άλλες φορές η κρίση εμφανίζεται 1 με 2 ημέρες μετά την άρση του βάρους ή μετά το άνοιγμα κάποιου συρταριού ή μετά από πολλή ώρα σκύψιμο και εργασία σε χαμηλό τραπέζι ή μετά από στροφή της μέσης κλπ. Συνήθως κάθε ασθενής έχει τον δικό του τρόπο έναρξης της κρίσης.

Η κρίση συνήθως διατηρείται για 4 με 5 ημέρες και βαθμιαία παρέρχεται.
ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Μια μη επείγουσα αξιολόγηση για τον έλεγχο της ισχιαλγίας περιλαμβάνει φυσική εξέταση και έλεγχο της δύναμης των μυών, των αντανακλαστικών και των αισθήσεών τους προκειμένου να προσδιορισθεί κατά πόσο το πρόβλημα προέρχεται από συμπιεσμένο νεύρο. Πιθανόν είναι επίσης να χρειαστεί ακτινογραφία, μαγνητική ή αξονική τομογραφία ή ηλεκτρομυογραφία (μελέτη αγωγιμότητας του νεύρου).

Ακτινολογικός έλεγχος είναι απαραίτητος και σε περιπτώσεις που τα συμπτώματα επιμένουν. Διότι τότε μπορεί να μην είναι η ίδια γνωστή και παλαιά νόσος αλλά κάτι καινούργιο όπως για παράδειγμα κάποιο μικρό κάταγμα σπονδύλου από οστεοπόρωση την οποία έχει αποκτήσει η ασθενής αλλά δεν το γνωρίζει. Εάν ακόμη ο ασθενής παρουσιάζει και πυρετό ή άλλα γενικά συμπτώματα, τότε χρήσιμος θα είναι και ένας αιματολογικός εργαστηριακός έλεγχος. Όλες αυτές βέβαια οι εξετάσεις θα γίνουν φυσικά, αφού ο ασθενής αισθανθεί λίγο καλύτερα και μπορεί να κινηθεί χωρίς μεγάλο πόνο.
ΠΡΟΛΗΨΗ

Η πρόληψη επιτυγχάνεται μέσω:

Χρήση σκληρού στρώματος για τον ύπνο και κατά τον ύπνο η στάση του σώματος να είναι ανάσκελα ή στο πλάι.
Σωστών στάσεων και σωστή χρησιμοποίηση του σώματος στις καθημερινές δραστηριότητες. Εκείνοι που ασχολούνται με τον αθλητισμό να βελτιώσουν την τεχνική τους.
Ενθάρρυνσης δραστηριοτήτων, όπως είναι το κολύμπι, το βάδισμα, το ποδήλατο κ.λπ.
Αν θεωρηθεί απαραίτητο χρήση ειδικών ζωνών για έντονες δραστηριότητες, όχι για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Καθημερινής άσκησης με ειδικές ασκήσεις, που έχουν σχεδιαστεί από τον θεραπευτή και είναι προσαρμοσμένες ατομικά στον κάθε ασθενή.
Σε περίπτωση πόνου που επιμένει να απευθύνεστε σε έναν ειδικό που να μπορεί να αναγνωρίσει την αιτία.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Ο ασθενής από την αρχή της κρίσης μέχρι και για 15 με 20 ημέρες όταν είναι όρθιος θα πρέπει να φορά ζώνη οσφύος με μπανέλλες, την οποία στη συνέχεια μπορεί να την χρησιμοποιεί μόνον όταν πρόκειται να κουράσει τη μέση του όπως πχ σε πολύωρη ορθοστασία ή σε μεγάλο ταξίδι με το αυτοκίνητο.

Εκτός από τα φάρμακα που θα χρησιμοποιηθούν στη αρχική οξεία φάση, κατά καιρούς ο ασθενής μπορεί να χρησιμοποιεί συχνά μια αντιφλεγμονώδη αλοιφή την οποία θα επαλείφει με ελαφριά μάλαξη για να ξεκουράζει τους μυς της μέσης.
Η απώλεια μερικών κιλών, εάν υπάρχουν, βοηθά στην αποθεραπεία. Η κινησιοθεραπεία και η φυσικοθεραπεία πρέπει να γίνεται από ειδικούς. Η καλύτερη φυσικοθεραπεία για την σπονδυλική στήλη είναι το κολύμπι. Όσο περισσότερο κολυμπά κάποιος στην πισίνα ή τη θάλασσα τόσο ισχυρότερη κάνει την μέση του και τόσο καλύτερα αισθάνεται.

Το “κολύμπι” (υδροθεραπεία) θα αρχίσει αφού η κρίση έχει περάσει πλήρως, σε όσο το δυνατόν ζεστή θάλασσα ή πισίνα και στην αρχή ο ασθενής να χρησιμοποιεί κάποιο σωστικό μέσο (σωσίβιο) για ασφάλεια. Θεωρητικά εάν το άτομο κατορθώσει να προφυλάξει τη μέση του και να μην πάθει άλλη κρίση τα επόμενα δύο-τρία χρόνια τότε μπορεί να θεωρηθεί θεραπευμένος.

Η χρόνια οσφυαλγία συνήθως δεν καταλήγει στο χειρουργείο. Σε σπάνιες περιπτώσεις όταν προκαλεί έντονους πόνους και είναι εξαιρετικά επίμονη ή όταν ο ασθενής έχει κάποιο επάγγελμα στο οποίο η τέλεια λειτουργικότητα της μέσης του είναι απαραίτητη (όπως για παράδειγμα αθλητής), τότε οδηγείται στον Ορθοπεδικό για χειρουργική επέμβαση.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η θεραπεία θα εξαρτηθεί από την τελική διάγνωση και θα πρέπει να εξατομικευθεί στις ανάγκες του ατόμου.

Η συντηρητική μέθοδος περιλαμβάνει:

Αντιφλεγμονώδη φάρμακα όπως ασπιρίνη ή ibuprofen για να μειωθεί τυχόν οίδημα.
Φυσικοθεραπεία, που περιλαμβάνει ασκήσεις , με στόχο την ενδυνάμωση των μυών και την επαναφορά του εύρους κίνησης.
Φυσικοθεραπεία με Φυσικά μέσα
Βελονισμό

ΠΗΓΕΣ

Κοντζαηλίας Δ.Α., (2011). Φυσικοθεραπεία σε παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος, Εκδόσεις: University Studio Press, Θεσσαλονίκη.

The post Οσφυαλγία – Ισχιαλγία: Τρόποι αντιμετώπισης appeared first on PHYSIOLESVOS.

Γράφει ο Γαληνός Ιωσήφ

Φυσικοθεραπευτής

The post Θλάση μυών: Αίτια – συμπτώματα – επιπλοκές – μέτρα αντιμετώπισης appeared first on PHYSIOLESVOS.

Κατανόηση της διαδρομής για την πλήρη ανάκαμψη

από τον ιστότοπο: HeadStrong

του Roderick

Μέχρι στιγμής, η πιο συνηθισμένη ερώτηση που έχω δεχθεί κατά την διάρκεια της αποκατάστασης από οποιοδήποτε μεγάλο τραυματισμό ή χειρουργική επέμβαση είναι:

Πόσο καιρό θα διαρκέσει;
 
Είναι ένα μεγάλο ερώτημα στην πραγματικότητα. 
Έχω ερωτηθεί τόσες πολλές φορές, που ποφάσισα να σχεδιάσω αυτόν τον πίνακα. Δεν μπορούσα τότε να αντιληφθώ, πόσο χρήσιμος θα μου ήταν! 

Αυτός ο πίνακας δείχνει ουσιαστικά τη λειτουργική αποκατάσταση με την πάροδο του χρόνου, μετά από ένα σοβαρό τραυματισμό, μια χειρουργική επέμβαση ή κάποια σοβαρή ασθένεια. Είναι εντυπωσιακά κοινός για πολλές παθήσεις (αρθροπλαστική γόνατος, πεταλεκτομή στην Ο.Μ.Σ.Σ., παρατεταμένη νοσηλεία κλπ κλπ). 
Αντιστοιχεί επίσης και σε άλλες παραμέτρους που έχουν σχέση με το πρόβλημα, όπως οι λειτουργικές δοκιμασίες, τα επίπεδα του πόνου, και η μυϊκή δύναμη. 
Αν αντιμετωπίζετε ένα σημαντικό ιατρικό πρόβλημα, αυτό το μικρό γράφημα μπορεί να βοηθήσει.  

Το ξεκίνησα πριν από ένα χρόνο περίπου και μέχρι σήμερα έχει υποστεί κάποιες αναθεωρήσεις.

 

Ο συνάδελφος  Adam Meakins  πήρε τον κακοφιαγμένο πίνακά μου και τον μετέτρεψε σε κάτι ομορφότερο:

Σημαντική ενημέρωση
Υπάρχει σημαντική μεταβλητότητα εδώ, ανάλογα με πολλούς παράγοντες. Λάβετε υπόψη ότι στο γράφημα αυτό αποδίδεται μια γενική γραμμή τάσης και υπάρχουν σίγουρα στοιχεία που πρέπει να συζητήθουν ξεχωριστά με τον κάθε ασθενή.

Μπορώ όμως, να το χρησιμοποιήσω για να βοηθήσω τους ασθενείς να κατανοήσουν τα “πάνω” και τα “κάτω” της αποκατάστασής τους. 

Για παράδειγμα, δεν είναι ασυνήθιστο για ένα άτομο δύο μήνες από μια αρθροπλαστική γόνατος να εξακολουθεί να είναι απογοητευμένο, που δεν μπορεί να πραγματοποιήσει ορισμένες καθημερινές δραστηριότητες. Όπως και να το κάνουμε, δύο μήνες είναι ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. 
Ενώ αυτό είναι αλήθεια, ο παραπάνω πίνακας επισημαίνει ότι συχνά χρειάζονται 6-12 μήνες για να φτάσουμε στο 80-90% των δυνατοτήτων μας, μετά από διαδικασία τόσο σημαντική, που είναι η αντικατάσταση της άρθρωσης. Μερικές φορές, ο ασθενής μπορεί να δυσανασχετεί γι αυτό, αλλά το καταλαβαίνει.

Σωστά μαντέψατε: Αυτό το είδος των πληροφοριών δεν υπάρχει σε πολλά προεγχειρητικά φυλλάδια.
 
Υπάρχουν αρκετοί λόγοι που κάνουν αυτόν τον πίνακα χρήσιμο:

•     Δείχνει ότι η πλήρης αποκατάσταση συχνά χρειάζεται χρόνο, λόγω των πολλών παραγόντων που χρειάζονται βελτίωση
•     Δείχνει το είδος της δραστηριότητας που θα πρέπει να περιμένουν να έχουν οι ασθενείς στα διάφορα στάδια της ανάκαμψης τους
•     Τονίζει τη σταδιακή αύξηση της δράσης που απαιτείται από τον ασθενή
•     Τονίζει τη σταδιακή μείωση στο ρόλο των ιατρών, θεραπευτών, κλπ

Ουσιαστικά είναι μια υπενθύμιση για ορισμένους ασθενείς που, παρά την απογοήτευση τους, τους δείχνει ότι εχούν κάνει πραγματικά πολύ καλή πρόοδο. Είναι επίσης ένας φάρος ελπίδας για τους ασθενείς που μπορούν να αγωνίζονται. 
Αυτό είναι σημαντικό, γιατί η συνολική διαδικασία δεν κυλά πάντα ομαλά. 
Είναι η δουλειά μου ως θεραπευτή να κρατήσει την πορεία του πλοίου προς τη σωστή κατεύθυνση, ανεξάρτητα από το πόσο εύκολο είναι αυτό. Και αυτό μπορεί να γίνει.

Έτσι, ποια μέτρα μπορούν να σας βοηθήσουν για να μείνετε στην σωστή διαδρομή;
 
Εδώ είναι τα 5 πράγματα που μπορείτε να κάνετε είτε για να μείνετε στο σωστό δρόμο ή για να διορθώσετε την πορεία σας αν είστε μείνει πίσω:

•     Έχετε πάντα στο μυαλό σας τα τρία P της αποκατάστασης (Patient, Persistent, Positive): να είστε υπομονετικός, επίμονος, και με θετική σκέψη.
•     Ξεκινήστε την οικοδόμηση υγιεινών συνηθειών: Μην πυροβολείτε το φεγγάρι, θέτοντας ως στόχο να χάσετε 50 κιλά. Καλύτερα ξεκινήστε την κατανάλωση περισσότερων λαχανικών.
•     Μάθετε πώς να επικοινωνείτε αποτελεσματικά με τον γιατρό ή τον φυσικοθεραπευτή σας.
•     Μην αγοράζετε ψευτικες ελπίδες. Αποφεύγετε αυτούς που σας ωθούν σε γρήγορες λύσεις.
•     Ζήστε τη ζωή σας. Η οικογένειά σας και ο κοινωνικός σας περίγυρος παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάκαμψή σας. Διατηρήστε αυτές τις σχέσεις.

Αυτός ο μικρός πίνακας έχει βοηθήσει στην βελτίωση της νοοτροπίας και των αποτελεσμάτων πολλούς ασθενείς μου. Μη διστάσετε να τον χρησιμοποιήσετε.




πηγή: http://www.headstrongcoach.com/path-to-recovery/

The post Κατανόηση της διαδρομής για την πλήρη ανάκαμψη ! appeared first on PHYSIOLESVOS.