Γράφει ο Γαληνός Ιωσήφ
Εξειδικευμένος Φυσικοθεραπευτής

Η οσφυαλγία ή ο πόνος στην μέση μπορεί να εκδηλωθεί με δύο τρόπους σαν χρόνια οσφυαλγία και να διαρκεί μήνες ή χρόνια και σαν οξεία οσφυαλγία ή λουμπάγκο.

Η χειρότερη εξέλιξη της οσφυαλγίας είναι η ισχιαλγία. Ισχιαλγία ονομάζεται ο πόνος που ξεκινά από τη μέση και καταλήγει στο πόδι σε διαφορετικό κάθε φορά ύψος και μπορεί να φθάσει μέχρι τα δάκτυλα και το πέλμα.

Η ισχιαλγία είναι μία κατάσταση επείγουσα και πρέπει πάντοτε να εξετάζεται από γιατρό. Ο κίνδυνος σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η χρονιότητα. Εάν η κατάσταση παραμείνει χωρίς θεραπεία τότε ο πόνος θα γίνει μόνιμος, η μείωση της αισθητικότητας θα γίνει πλήρης αναισθησία και η απλή δυσλειτουργία των μυών, θα εξελιχθεί σε πλήρη παράλυση του κάτω άκρου.
ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Από πλευράς συμπτωμάτων η οξεία οσφυαλγία εκδηλώνεται με οξύ, αιφνίδιο συνήθως πόνο στη μέση, που αντανακλά μέχρι τους γλουτούς ενώ ταυτόχρονα εμφανίζεται μια αντανακλαστική σύσπαση των μυών της μέσης και ο ασθενής λαμβάνει ασυναίσθητα μια σκολιωτική (λοξή) στάση κάθε φορά που σηκώνεται όρθιος.

Ο πόνος είναι τόσο ισχυρός στην αρχή που μπορεί να ακινητοποιήσει το άτομο για πολλές ώρες στη θέση που πρωτοεμφανίστηκε.

Το αίτιο τις περισσότερες φορές είναι η άρση (σήκωμα) κάποιου βάρους με λάθος τρόπο. Το άτομο έχει την αίσθηση ότι κάτι έσπασε στη μέση του, αισθάνεται έντονο πόνο και παρατάει το βάρος που κρατά κραυγάζοντας από τον πόνο.

Άλλες φορές η κρίση εμφανίζεται 1 με 2 ημέρες μετά την άρση του βάρους ή μετά το άνοιγμα κάποιου συρταριού ή μετά από πολλή ώρα σκύψιμο και εργασία σε χαμηλό τραπέζι ή μετά από στροφή της μέσης κλπ. Συνήθως κάθε ασθενής έχει τον δικό του τρόπο έναρξης της κρίσης.

Η κρίση συνήθως διατηρείται για 4 με 5 ημέρες και βαθμιαία παρέρχεται.
ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Μια μη επείγουσα αξιολόγηση για τον έλεγχο της ισχιαλγίας περιλαμβάνει φυσική εξέταση και έλεγχο της δύναμης των μυών, των αντανακλαστικών και των αισθήσεών τους προκειμένου να προσδιορισθεί κατά πόσο το πρόβλημα προέρχεται από συμπιεσμένο νεύρο. Πιθανόν είναι επίσης να χρειαστεί ακτινογραφία, μαγνητική ή αξονική τομογραφία ή ηλεκτρομυογραφία (μελέτη αγωγιμότητας του νεύρου).

Ακτινολογικός έλεγχος είναι απαραίτητος και σε περιπτώσεις που τα συμπτώματα επιμένουν. Διότι τότε μπορεί να μην είναι η ίδια γνωστή και παλαιά νόσος αλλά κάτι καινούργιο όπως για παράδειγμα κάποιο μικρό κάταγμα σπονδύλου από οστεοπόρωση την οποία έχει αποκτήσει η ασθενής αλλά δεν το γνωρίζει. Εάν ακόμη ο ασθενής παρουσιάζει και πυρετό ή άλλα γενικά συμπτώματα, τότε χρήσιμος θα είναι και ένας αιματολογικός εργαστηριακός έλεγχος. Όλες αυτές βέβαια οι εξετάσεις θα γίνουν φυσικά, αφού ο ασθενής αισθανθεί λίγο καλύτερα και μπορεί να κινηθεί χωρίς μεγάλο πόνο.
ΠΡΟΛΗΨΗ

Η πρόληψη επιτυγχάνεται μέσω:

Χρήση σκληρού στρώματος για τον ύπνο και κατά τον ύπνο η στάση του σώματος να είναι ανάσκελα ή στο πλάι.
Σωστών στάσεων και σωστή χρησιμοποίηση του σώματος στις καθημερινές δραστηριότητες. Εκείνοι που ασχολούνται με τον αθλητισμό να βελτιώσουν την τεχνική τους.
Ενθάρρυνσης δραστηριοτήτων, όπως είναι το κολύμπι, το βάδισμα, το ποδήλατο κ.λπ.
Αν θεωρηθεί απαραίτητο χρήση ειδικών ζωνών για έντονες δραστηριότητες, όχι για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Καθημερινής άσκησης με ειδικές ασκήσεις, που έχουν σχεδιαστεί από τον θεραπευτή και είναι προσαρμοσμένες ατομικά στον κάθε ασθενή.
Σε περίπτωση πόνου που επιμένει να απευθύνεστε σε έναν ειδικό που να μπορεί να αναγνωρίσει την αιτία.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Ο ασθενής από την αρχή της κρίσης μέχρι και για 15 με 20 ημέρες όταν είναι όρθιος θα πρέπει να φορά ζώνη οσφύος με μπανέλλες, την οποία στη συνέχεια μπορεί να την χρησιμοποιεί μόνον όταν πρόκειται να κουράσει τη μέση του όπως πχ σε πολύωρη ορθοστασία ή σε μεγάλο ταξίδι με το αυτοκίνητο.

Εκτός από τα φάρμακα που θα χρησιμοποιηθούν στη αρχική οξεία φάση, κατά καιρούς ο ασθενής μπορεί να χρησιμοποιεί συχνά μια αντιφλεγμονώδη αλοιφή την οποία θα επαλείφει με ελαφριά μάλαξη για να ξεκουράζει τους μυς της μέσης.
Η απώλεια μερικών κιλών, εάν υπάρχουν, βοηθά στην αποθεραπεία. Η κινησιοθεραπεία και η φυσικοθεραπεία πρέπει να γίνεται από ειδικούς. Η καλύτερη φυσικοθεραπεία για την σπονδυλική στήλη είναι το κολύμπι. Όσο περισσότερο κολυμπά κάποιος στην πισίνα ή τη θάλασσα τόσο ισχυρότερη κάνει την μέση του και τόσο καλύτερα αισθάνεται.

Το “κολύμπι” (υδροθεραπεία) θα αρχίσει αφού η κρίση έχει περάσει πλήρως, σε όσο το δυνατόν ζεστή θάλασσα ή πισίνα και στην αρχή ο ασθενής να χρησιμοποιεί κάποιο σωστικό μέσο (σωσίβιο) για ασφάλεια. Θεωρητικά εάν το άτομο κατορθώσει να προφυλάξει τη μέση του και να μην πάθει άλλη κρίση τα επόμενα δύο-τρία χρόνια τότε μπορεί να θεωρηθεί θεραπευμένος.

Η χρόνια οσφυαλγία συνήθως δεν καταλήγει στο χειρουργείο. Σε σπάνιες περιπτώσεις όταν προκαλεί έντονους πόνους και είναι εξαιρετικά επίμονη ή όταν ο ασθενής έχει κάποιο επάγγελμα στο οποίο η τέλεια λειτουργικότητα της μέσης του είναι απαραίτητη (όπως για παράδειγμα αθλητής), τότε οδηγείται στον Ορθοπεδικό για χειρουργική επέμβαση.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η θεραπεία θα εξαρτηθεί από την τελική διάγνωση και θα πρέπει να εξατομικευθεί στις ανάγκες του ατόμου.

Η συντηρητική μέθοδος περιλαμβάνει:

Αντιφλεγμονώδη φάρμακα όπως ασπιρίνη ή ibuprofen για να μειωθεί τυχόν οίδημα.
Φυσικοθεραπεία, που περιλαμβάνει ασκήσεις , με στόχο την ενδυνάμωση των μυών και την επαναφορά του εύρους κίνησης.
Φυσικοθεραπεία με Φυσικά μέσα
Βελονισμό

ΠΗΓΕΣ

Κοντζαηλίας Δ.Α., (2011). Φυσικοθεραπεία σε παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος, Εκδόσεις: University Studio Press, Θεσσαλονίκη.

The post Οσφυαλγία – Ισχιαλγία: Τρόποι αντιμετώπισης appeared first on PHYSIOLESVOS.

Τι είναι η εργομέτρηση;

Η μέτρηση του ανθρώπινου έργου, η οποία περιλαμβάνει τη διαδικασία συλλογής δεδομένων για τη διεξαγωγή συμπερασμάτων. Πιο συγκεκριμένα η εργομέτρηση μας δίνει τη δυνατότητα να αξιολογήσουμε την φυσική κατάσταση του αθλητή-αθλούμενου. Οι μετρήσεις γίνονται με επιστημονικά όργανα και οι τιμές που μετριούνται μας δίνουν πληροφορίες για το επίπεδο των φυσικών ικανοτήτων του ανθρώπου.

• Αερόβια Ικανότητα
• Αναερόβια Ικανότητα / Ταχύτητα
• Δυναμομέτρηση
• Ευλυγισία
• Εκρηκτικότητα
• Ανθρωπομετρικά Χαρακτηριστικά
• Βασικός Μεταβολισμός

Αερόβια Ικανότητα

Με την εργομέτρηση μπορούμε να εκτιμήσουμε τον πιο σημαντικό παράγοντα της φυσικής κατάστασης, την αερόβια ικανότητα του ατόμου. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να μετρήσουμε μία σειρά από παραμέτρους που είναι πολύ βασικοί στην αντοχή και το σύνολό τους μπορεί να μας δώσει πληροφορίες για την υγεία του ατόμου, να προσδιορίσει σε μεγάλο βαθμό την απόδοση αλλά και να προβλέψει την επίδοση του ασκούμενου. Με βάση τα αποτελέσματα βελτιώνουμε την ασφάλεια, την ποιότητα και την αποδοτικότητα της άσκησης.

Οι παράμετροι που μπορούν να αξιολογηθούν είναι οι εξής:

1. Μέγιστη κατανάλωση οξυγόνου (VO_2max). Η VO_2max είναι το πιο σημαντικό κριτήριο της βιολογικής αξίας ενός ατόμου. Δηλώνει τον  ανώτατο όγκο οξυγόνου, που καταναλώνουν τα κύτταρα κατά τη μέγιστη προσπάθεια στη μονάδα του χρόνου. Η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου αντικατοπτρίζει τη μέγιστη λειτουργική προσαρμοστικότητα του αναπνευστικού, καρδιαγγειακού, κυκλοφορικού και μυικού συστήματος. Ουσιαστικά είναι συνώνυμη με την αντοχή του ατόμου. Άτομα που έχουν υψηλή η καλή VO_2max, έχουν και υψηλότερα επίπεδα υγείας. Αυτό γίνεται εύκολα αντιληπτό και από το γεγονός της συμμετοχής τόσων πολλών συστημάτων του οργανισμού. Στις μέρες μας πλέον η VO_2max – αντοχή αποκτά ακόμη περισσότερη αξία. Αυξάνοντας την ικανότητα μας για αερόβιο έργο, βελτιώνεται και η υγεία μας, σωματική και πνευματική. Με την εργομέτρηση μπορούμε να οδηγηθούμε στον ασφαλή τρόπο προπόνησης για την βελτίωσή της αερόβιας ικανότητας.

2. Ταχύτητα (km/h) ή Έργο (watt/kg) στην VO_2max: Είναι η μέγιστη ταχύτητα ή το μέγιστο παραγόμενο έργο που αντιστοιχεί στην VO_2max. Αποτελεί ένα από τους πιο πρακτικούς δείκτες των Αερόβιων προσαρμογών του αθλητή.

3. Αναερόβιο κατώφλι: To αναερόβιο κατώφλι είναι ένας σημαντικός δείκτης αερόβιας αντοχής. Ορίζεται ως εκείνο το σημείο της άσκησης όπου οι μεταβολικές απαιτήσεις (παραγωγή ATP), δεν μπορούν να ικανοποιηθούν μόνο από τον αερόβιο μεταβολισμό. Καθώς η ένταση της άσκησης αυξάνεται πάνω από το σημείο αυτό, προκαλείται αύξηση του αναερόβιου μεταβολισμού η οποία αντανακλάται και από μία παράλληλη αύξηση της συγκέντρωσης του γαλακτικού οξέως στο αίμα. Εκφράζεται σε έργο που αντιστοιχεί σε %VO2max. Όσο υψηλότερο είναι το έργο αυτό και για όσο περισσότερο μπορεί να διατηρηθεί στην άσκηση τόσο πιο γυμνασμένος είναι ο αθλούμενος.

4. Ενεργειακή (δρομική) οικονομία (ΕΟ): Oρίζεται ως η πρόσληψη οξυγόνου (mL/kg/min) σε μια υπομέγιστη μυϊκή προσπάθεια. Ο συντελεστής συσχέτισης μεταξύ της δρομικής οικονομίας, όπως εκφράζεται με την πρόσληψη οξυγόνου κατά την υπομέγιστη προσπάθεια ή της αγωνιστικής επίδοσης, είναι υψηλός (r=0,82). Ασκούμενοι με παρόμοια VO_2max και διαφορές στην Ενεργειακή Οικονομία παρουσιάζουν και διαφορές στην απόδοση. Εκείνος με την καλύτερη ΕΟ θα είναι και καλύτερος στην απόδοση. Μαθαίνοντας την ΕΟ σε κάθε ταχύτητα ουσιαστικά μαθαίνουμε την ένταση της άσκησης που πρέπει να χρησιμοποιούμε στην προπόνηση (συνεχόμενη και διαλειμματική), βελτιώνοντας έτσι  την ποιότητα την ασφάλεια και την αποδοτικότητα της προπόνησης.

5. Συγκέντρωση γαλακτικού στο αίμα: Το γαλακτικό παράγεται στους μυς κατά την άσκηση και διαχέεται στο αίμα, όπου η συγκέντρωση του κορυφώνεται λίγα λεπτά μετά την λήξη της άσκησης. Η στάθμη του στο αίμα εξαρτάται από την ένταση και την διάρκεια της άσκησης. Είναι όξινο προϊόν του μυικού μεταβολισμού και δυσκολεύει την μυική σύσπαση. Μετριέται είτε στο τέλος μίας μέγιστης προσπάθειας, είτε κατά την διάρκεια μίας υπομέγιστης, είτε κατά την διάρκεια ενός VO_2max τεστ για την εύρεση του Αναερόβιου Κατωφλιού. Ανάλογα με τον τρόπου μέτρησης και της έντασης και διάρκειας της άσκησης θα μας δώσει και τις πληροφορίες για την ικανότητα του ατόμου.

6. Πνευμονικός αερισμός (Vmax): V_EmaxΟ πνευμονικός αερισμός αναφέρεται στη ροή όγκου αέρα μέσα και έξω από τους πνεύμονες. Ο αναπνεόμενος όγκος πολλαπλασιαζόμενος με την αναπνευστική συχνότητα μας δίνει τον πνευμονικό αερισμό (ΠΑ). Στην ηρεμία ο ΠΑ υπολογίζεται σε 6 L/min. Σε ήπιας έντασης άσκηση είναι περίπου 25 L/min, σε μέτρια 50 και στη μέγιστη άσκηση μπορεί να 25-πλασιαστεί και να ξεπεράσει τα 150 λίτρα το λεπτό. Αν και δεν υπάρχουν τιμές αναφοράς, ωστόσο τιμές κάτω από από 70-60 L/min στην μέγιστη προσπάθεια (ανάλογα του φύλου, των σωματομετρικών χαρακτηριστικών και του τύπου άσκησης) ενδέχεται να υποδηλώνουν πρόβλημα στην αναπνευστική ικανότητα.

7. Μέγιστη καρδιακή συχνότητα (HR_max – bpm): Η καρδιακή συχνότητα είναι το ρυθμικό χτύπημα της καρδιάς και ελέγχεται από τον φλεβόκομβο, που είναι ο βηματοδότης της καρδιακής λειτουργίας. Κατά την μέγιστη αερόβια άσκηση η καρδιακή συχνότητα φθάνει στην μέγιστη τιμή της και ονομάζεται μέγιστη καρδιακή συχνότητα. Η γνώση αυτής της τιμής μας βοηθά στην συνταγογράφηση και τον έλεγχο της άσκησης.

8. Θερμιδομετρία και κατανάλωση υδατανθράκων: Από την μέτρηση κατανάλωσης οξυγόνου μπορούμε να υπολογίζουμε τις καταναλισκόμενες θερμίδες ανά φορτίο άσκησης. Επιπλέον, υπολογίζονται η ποσοτική και σχετική κατανάλωση υδατανθράκων και λιπών, σημαντικές πληροφορίες για την ενεργειακή οικονομία. Αυτό θα μας οδηγήσει και σε ασφαλή συμπεράσματα για την ποσότητα υδατανθράκων που θα πρέπει να καταναλώσει ο ασκούμενος σε προσπάθεια μεγαλύτερη της 1 ώρας (μαραθώνιος, brevet ποδηλασίας, ιστιοπλοϊκοί αγώνες κλπ). Επίσης μπορούμε να μετρήσουμε τον βασικό μεταβολισμό.

The post Τι είναι η εργομέτρηση; appeared first on PHYSIOLESVOS.

Τι είναι το Manual Therapy;

Η Θεραπεία με Χειρισμούς (ΜΤ) είναι ένα ειδικό κομμάτι της Φυσιοθεραπείας για την αποκατάσταση των νευρο-μυκων-σκελετικών προβλημάτων , βασιζόμενη στον κλινικό συλλογισμό, χρησιμοποιώντας πολύ εξειδικευμένες τεχνικές προσέγγισης, που περιλαμβάνουν χειρισμούς & θεραπευτικές ασκήσεις.

Η Ορθοπεδική Θεραπεία με Χειρισμούς εμπεριέχει και καθοδηγείται από τις διαθέσιμες επιστημονικές και κλινικές αποδείξεις και το βιο-ψυχοκοινωνικό πλαίσιο του κάθε ασθενή ξεχωριστά.

 Έλεγχος οσφυικής μοίρας σπονδυλικής στήλης

H Ιστορία του Manual Therapy

Πατέρας του Μanual Τherapy στην Ευρώπη είναι ο Ιπποκράτης, ο οποίος πάρα πολλές φορές τόνιζε στις ομιλίες του ότι είναι απαραίτητη η πλήρη γνώση της λειτουργίας της ΣΣ γιατί πολλές διαταραχές ξεκινούν από αυτή. Ο Γαληνός επίσης ανέφερε ότι τα νεύρα περνούν από την ΣΣ και μπορούν να τραυματιστούν σε αυτή την περιοχή.

Η πρώτη σχολή εκπαίδευσης ΜΤ στους νεότερους χρόνους ιδρύθηκε το 1897 από τον Andrew Still (χειρούργος στον Αμερικάνικο Εμφύλιο και αργότερα εργάστηκε σαν οστεοπαθητικός ) , ο οποίος ίδρυσε σχολή οστεοπαθητικής.

Στην Ευρώπη αρχικά το ΜΤ αντιμετωπίστηκε αρνητικά και με καχυποψία από την ιατρική κοινότητα. Η ανακάλυψη όμως του μηχανικού ρόλου της κήλης δίσκου στην δημιουργία διαφόρων νευρογενών συνδρόμων έκανε τους γιατρούς να μάθουν για την έλξη ή και για άλλες μεθόδους μηχανικής θεραπείας συμπεριλαμβανομένων των χειρισμών. Τότε συνέβη το παράδοξο κάποιοι από αυτούς να προσπαθούν να εκτελούν χειρισμούς μερικές φορές και κάτω από αναισθησία.

Έλξη οσφυικής μοίρας σπονδυλικής στήλης

Ο πρωταγωνιστής των ιατρικών χειρισμών ήταν ο JA.Mennell οστεοπαθητικός που δίδασκε κύρια σε φυσικοθεραπευτές. Μαθητής του ήταν ο Cyriax, του οποίου το βιβλίο ‘Τextbook of Orthopaedic Μedicine’ (1978) μέχρι και σήμερα θεωρείται κλασικό στην κλινική αξιολόγηση των κινητικών λειτουργιών. Ο Cyriax επινόησε μια σειρά τεχνικών των οποίων η ασφάλεια βασιζόταν στην πολύ καλή αξιολόγηση και στον έλεγχο των παραγόντων που μπορούν να δώσουν το καλύτερο αποτέλεσμα. O Cyriax μαζί με τους Kaltenborn και ο Maitland θεωρούνται οι 3 πρωτοπόροι στο χώρο του ΜΤ.

Ο Kaltenborn εφάρμοσε τεχνικές που στηρίζονται σε αρχές της αρθροκινηματικής (convex-concave) και πάλι η πολύ καλή αξιολόγηση είναι η βάση για την σωστή θεραπεία (trial treatment). Ο Maitland εφάρμοσε τεχνικές που η επιλογή τους στηριζόταν στην περιοχή του πόνου και την συμπεριφορά της άρθρωσης στον έλεγχο της κίνησης.

Γενικά το ΜΤ που εφαρμόζεται από εκπαιδευμένους θεραπευτές σχεδιάζεται έτσι ώστε να είναι οι ασφαλές και αποτελεσματικό. Αξίζει να αναφερθούν και άλλα σημαντικά ονόματα στην ανάπτυξη του ΜΤ όπως ο Paris, Stoddard, Lewit, Rocabardo, Mulligan. Τη δεκαετία του 90 ο Mark Jones με τον κλινικό συλλογισμό και ο David Butler με την κινητοποίηση νευρικού ιστού, διεύρυναν τον τρόπο σκέψης στο Manual Therapy.

Γράφει ο Φίλιππος Γκέκης PT, MT

Κινητοποίηση νευρικού ιστού

Κινητοποίηση νευρικού ιστού	Κινητοποίηση νευρικού ιστού
Χειρισμός αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης	Χειρισμός οσφυικής μοίρας σπονδυλικής στήλης

The post ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ MANUAL THERAPY? appeared first on PHYSIOLESVOS.